{"id":6683,"date":"2017-08-17T00:38:35","date_gmt":"2017-08-16T22:38:35","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=6683"},"modified":"2017-08-17T00:41:53","modified_gmt":"2017-08-16T22:41:53","slug":"szef-wratislavii-na-chopiejach","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2017\/08\/17\/szef-wratislavii-na-chopiejach\/","title":{"rendered":"Szef Wratislavii na Chopiejach"},"content":{"rendered":"

Wszystkie sze\u015b\u0107 Koncert\u00f3w Brandenburskich<\/em> zagra\u0142 w FN zesp\u00f3\u0142 Il Giardino Armonico. Nie do ko\u0144ca by\u0142a to uczta, na kt\u00f3r\u0105 czekali\u015bmy.<\/p>\n

<\/p>\n

Ca\u0142kiem niedawno, w lutym, wyczynu tego dokona\u0142 na tej scenie inny zesp\u00f3\u0142 – Concerto K\u00f6ln. By\u0142o wtedy tak, \u017ce jak si\u0119 w przerwie zgada\u0142o o tym z blogownictwem, to nawet nie pami\u0119ta\u0142am, \u017ce by\u0142am na tym koncercie<\/a>, a i wtedy nie bardzo mi si\u0119 chcia\u0142o zrobi\u0107 wpisu, bo uzna\u0142am, \u017ce nie ma specjalnie o czym.<\/p>\n

W sumie do pierwszej cz\u0119\u015bci koncertu Il Giardino Armonico (kt\u00f3ry obje\u017cd\u017ca teraz z tym programem Europ\u0119<\/a>) zastrze\u017cenia mam niestety podobne: w dw\u00f3ch pierwszych koncertach (tak\u017ce chronologicznie) odnosi\u0142o si\u0119 wra\u017cenie ba\u0142aganu – brzmieniowego, intonacyjnego. Jednak po Pierwszym<\/em> mo\u017cna by\u0142o ju\u017c zwolni\u0107 kiksuj\u0105ce rogi, a tak\u017ce dwa oboje i fagot; po Drugim<\/em> tr\u0105bk\u0119 i ob\u00f3j; po Czwartym<\/em> drugi flet. I w drugiej cz\u0119\u015bci pozostali „sami swoi”: smyczki, klawesyn i dyrygent\/flecista, w V Koncercie<\/em> graj\u0105cy na traverso. Tak \u017ce im dalej, tym by\u0142o lepiej.<\/p>\n

Antonini jako flecista by\u0142 oczywi\u015bcie jednym z najmocniejszych ogniw tego wykonania. Szkoda tylko, \u017ce w II Koncercie<\/em> w skrajnych cz\u0119\u015bciach wybra\u0142 cichy instrument, gubi\u0105cy si\u0119 w\u015br\u00f3d innych solist\u00f3w. Podobno na balkonie w og\u00f3le nie by\u0142o go s\u0142ycha\u0107. Nie ma on wi\u0119c takiego do\u015bwiadczenia jak Herreweghe, kt\u00f3remu wydanie paru d\u017awi\u0119k\u00f3w przez zesp\u00f3\u0142 na pr\u00f3bie wystarczy, \u017ceby wiedzie\u0107, jak zrobi\u0107, \u017ceby wszyscy byli s\u0142yszalni.<\/p>\n

W czwartek w nocy (22.) mo\u017cna uda\u0107 si\u0119 ca\u0142kowicie za friko do Bazyliki \u015bw. Krzy\u017ca, gdzie zesp\u00f3\u0142 b\u0119dzie gra\u0142 III<\/em> i IV Koncert<\/em> – a wi\u0119c smyczki, klawesyn i dwa fleciki, mo\u017ce wi\u0119c by\u0107 nie\u017ale – i Koncert d-moll<\/em> na dwa chalumeaux, smyczki i basso continuo Telemanna. To oczywi\u015bcie dla tych, kt\u00f3rzy nie wybieraj\u0105 si\u0119 na recital Nelsona Freire.<\/p>\n

A nurt fortepianowy by\u0142 dzi\u015b kontynuowany po po\u0142udniu. Nie b\u0119d\u0119 za d\u0142ugo si\u0119 rozwodzi\u0107, bo Philippe Giusiano nigdy nie wydawa\u0142 mi si\u0119 ciekawym pianist\u0105 i niestety to si\u0119 nie zmieni\u0142o, zw\u0142aszcza w odniesieniu do Chopina (nie wiadomo po co gra\u0142 go na erardzie – by\u0142o jeszcze bardziej p\u0142asko…). Ale szacun za nauczenie si\u0119 utwor\u00f3w fortepianowych Ignacego Feliksa Dobrzy\u0144skiego (i nagranie na p\u0142yt\u0119) – to naprawd\u0119 by\u0142a ciekawostka. Introdukcja, Temat i Wariacje B-dur<\/em> op. 22, napisane w latach 1833-35, par\u0119 lat po Wariacjach<\/em> op. 2 Chopina w tej samej tonacji, kaza\u0142y zastanawia\u0107 si\u0119, czy Dobrzy\u0144ski m\u00f3g\u0142 s\u0142ysze\u0107 ten utw\u00f3r swego kolegi z klasy Elsnera? Temat, cho\u0107 w\u0142asny, ma dok\u0142adnie ten sam schemat harmoniczny co L\u00e0 ci darem la mano<\/em><\/span>, wariacje te\u017c troch\u0119 podobne. W jaki\u015b czas p\u00f3\u017aniej Dobrzy\u0144ski na pewno ju\u017c musia\u0142 je s\u0142ysze\u0107, pisz\u0105c Fantazj\u0119 A-dur<\/em> op. 59 na tematy z Don Giovanniego<\/em>. Ten sam temat dominuje, zn\u00f3w pocz\u0105tkowo s\u0105 to wariacje, ale potem skr\u0119caj\u0105 do innej tonacji, pojawia si\u0119 motyw z akompaniamentu do serenady bohatera Deh vieni alla finestra<\/em>, wreszcie temat arii „szampa\u0144skiej”, a na koniec wszystko si\u0119 spotyka w cyrkowej wirtuozerii. Prze\u015bmieszny utw\u00f3r. A pomi\u0119dzy nimi trzy nokturny w stylu, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej rozpowszechni\u0142a m\u0142odsza o dwie dekady Tekla B\u0105darzewska.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wszystkie sze\u015b\u0107 Koncert\u00f3w Brandenburskich zagra\u0142 w FN zesp\u00f3\u0142 Il Giardino Armonico. Nie do ko\u0144ca by\u0142a to uczta, na kt\u00f3r\u0105 czekali\u015bmy.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6683"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6683"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6683\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6686,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6683\/revisions\/6686"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6683"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6683"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6683"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}