
{"id":6754,"date":"2017-08-30T02:12:21","date_gmt":"2017-08-30T00:12:21","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=6754"},"modified":"2017-08-30T02:12:21","modified_gmt":"2017-08-30T00:12:21","slug":"wielka-kameralistyka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2017\/08\/30\/wielka-kameralistyka\/","title":{"rendered":"Wielka kameralistyka"},"content":{"rendered":"<p>Ten koncert by\u0142 skrojony pod Marth\u0119, jej mi\u0142o\u015b\u0107 do muzyki kameralnej i przyjemno\u015b\u0107 grania z przyjaci\u00f3\u0142mi. Martha nie przyjecha\u0142a, ale i tak by\u0142o \u015bwietnie.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Przede wszystkim na estradzie znalaz\u0142o si\u0119 tylu wspania\u0142ych muzyk\u00f3w, \u017ce \u015bwietnie by\u0107 musia\u0142o. To by\u0142 taki wiecz\u00f3r na wz\u00f3r festiwalu w Lugano, kt\u00f3rego niestety ju\u017c nie ma (w zesz\u0142ym roku odby\u0142 si\u0119 po raz ostatni), a na kt\u00f3rym po prostu pokazywa\u0142y si\u0119 wszelkie kombinacje kameralistyczne. Dla mnie, jak ju\u017c wielokrotnie powtarza\u0142am, kameralistyka to wy\u017cszy stopie\u0144 muzyki i nie rozumiem, dlaczego akurat na ni\u0105 <a href=\"http:\/\/www.limelightmagazine.com.au\/grand-finale-martha-argerich%E2%80%99s-lugano-festival\">zabrak\u0142o sponsor\u00f3w<\/a> w niebiednej przecie\u017c Szwajcarii.<\/p>\n<p>Tego wieczoru wyst\u0105pi\u0142y najpierw dwa z &#8211; nie waham si\u0119 tego powiedzie\u0107 &#8211; najlepszych europejskich kwartet\u00f3w smyczkowych. Za ka\u017cdym razem z dodatkiem. Belcea Quartet zaprosi\u0142 do wsp\u00f3lnego wykonania <em>Kwintetu C-dur<\/em> Schuberta znakomitego wiolonczelist\u0119 Roberta Cohena (ciekawostka: on jeden gra\u0142 z normalnych nut, ca\u0142y kwartet pos\u0142uguje si\u0119 ju\u017c tabletami i zamiast zwyk\u0142ych pulpit\u00f3w ma do nich specjalne uchwyty). Dzie\u0142o to niesamowite, jedno z ostatnich i jakby zagl\u0105daj\u0105ce ju\u017c gdzie\u015b na drug\u0105 stron\u0119. Wolna cz\u0119\u015b\u0107 wykorzystywana bywa\u0142a nieraz w filmach (np. w ostatnim fragmencie wspania\u0142ego filmu <em>Carrington<\/em>). Nawet fina\u0142owe wiede\u0144skie spacerki s\u0105siaduj\u0105 z nag\u0142ymi skr\u0119tami harmonicznymi wprowadzaj\u0105cym niepok\u00f3j i l\u0119k &#8211; a\u017c do ostatnich akord\u00f3w.<\/p>\n<p>Z <span class=\"st\">Apollon Musag\u00e8te Quartett <em>Kwintet Es-dur<\/em> Schumanna zagra\u0142a Gabriela Montero i udowodni\u0142a, \u017ce jest znakomit\u0105 kameralistk\u0105 (i ona zreszt\u0105 go\u015bci\u0142a nieraz w Lugano). Ani nie uprawia\u0142a akompaniatorstwa, ani nie przyt\u0142acza\u0142a &#8211; kiedy trzeba by\u0142o, trzyma\u0142a si\u0119 na drugim planie, ale te\u017c nie mia\u0142a kompleks\u00f3w, by na pierwszy plan te\u017c czasem wyj\u015b\u0107. A kwartet &#8211; wiadomo. Muzyka Schumanna jest pogodniejsza, cho\u0107 i w tym utworze druga cz\u0119\u015b\u0107 wprowadza nastr\u00f3j niepokoju (te\u017c bywa\u0142a wykorzystywana w filmach, co\u015b mi majaczy jaka\u015b &#8222;Kobra&#8221;).<\/span><\/p>\n<p>P\u00f3\u017aniej do czterech fortepian\u00f3w (steinway\u00f3w, \u017ceby nie by\u0142o w\u0105tpliwo\u015bci) zasiedli Angela Hewitt (prymariuszka w tym zestawie), Montero, Szymon Nehring i Alexei Zuev, a wszyscy smyczkowcy udali si\u0119 w g\u0142\u0105b sceny robi\u0107 za orkiestr\u0119. Troch\u0119 si\u0119 ba\u0142am o w\u0142a\u015bciwe proporcje w <em>Koncercie poczw\u00f3rnym<\/em> Bacha\/Vivaldiego, ale jak si\u0119 okaza\u0142o nies\u0142usznie &#8211; piani\u015bci nie byli nachalni, wszyscy si\u0119 nawzajem s\u0142uchali, wi\u0119c i s\u0142ucha\u0107 ich wszystkich to by\u0142a sama przyjemno\u015b\u0107.<\/p>\n<p>PS. O popo\u0142udniowym koncercie si\u0142\u0105 rzeczy nie napisz\u0119, bo na\u0144 nie dojecha\u0142am &#8211; a mia\u0142am szczere ch\u0119ci, jednak jaki\u015b nieszcz\u0119sny gapowicz, kt\u00f3ry nawia\u0142 przed kanarami do tunelu metra, skutecznie uniemo\u017cliwi\u0142 mi dotarcie do FN na godzin\u0119 17. Trudno.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ten koncert by\u0142 skrojony pod Marth\u0119, jej mi\u0142o\u015b\u0107 do muzyki kameralnej i przyjemno\u015b\u0107 grania z przyjaci\u00f3\u0142mi. Martha nie przyjecha\u0142a, ale i tak by\u0142o \u015bwietnie.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6754"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6754"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6754\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6755,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6754\/revisions\/6755"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6754"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6754"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6754"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}