To prawdziwy fenomen: orkiestra, niechby i kameralna, ale p\u00f3\u0142 wieku pod t\u0105 sam\u0105 batut\u0105. I to kobiec\u0105. I nadal tak b\u0119dzie, bo Agnieszka Duczmal zaczyna przekazywa\u0107 pa\u0142eczk\u0119 c\u00f3rce, Annie Duczmal-Mr\u00f3z.<\/p>\n
<\/p>\n
Orkiestra Smyczkowa Polskiego Radia „Amadeus”, bo taka jest jej pe\u0142na nazwa, ma swoje zdecydowane brzmienie i charakter, w jednych rzeczach jest znakomita, w innych nieco mniej, ale klas\u0119 ma niew\u0105tpliw\u0105. Sk\u0142ad ju\u017c si\u0119 ca\u0142kowicie wymieni\u0142 i w tej chwili najd\u0142u\u017cej dzia\u0142a w nim… dyrygentka (ostatni mohikanin – jej m\u0105\u017c, kontrabasista J\u00f3zef Jaroszewski, odszed\u0142 z zespo\u0142u chyba najp\u00f3\u017aniej).<\/p>\n
Dlaczego koncert inauguruj\u0105cy jubileuszowy, pi\u0119\u0107dziesi\u0105ty sezon w Warszawie musia\u0142 zabrzmie\u0107 w\u0142a\u015bnie w Muzeum Polin (pozna\u0144ska inauguracja odby\u0142a si\u0119 dwa dni wcze\u015bniej w Auli UAM), gdzie, jak wiadomo, akustyka niezbyt nadaje si\u0119 do wykonywania muzyki? „Zawdzi\u0119czamy” to jakim\u015b chorym ludziom z Polskiego Radia – pocz\u0105tkowo koncert ten mia\u0142 odby\u0107 si\u0119 w Studiu im. Lutos\u0142awskiego. By\u0142oby to naturalne, poniewa\u017c orkiestra jest przecie\u017c z radiem zwi\u0105zana. Ale jaki\u015b m\u0105drala wymy\u015bli\u0142, \u017ce nie b\u0119dzie tu Duczmal uprawia\u0142a nepotyzmu, zatrudniaj\u0105c jako solistk\u0119 w\u0142asn\u0105 c\u00f3rk\u0119, wiolonczelistk\u0119 Karolin\u0119 Jaroszewsk\u0105. Pomin\u0105\u0142 dwie rzeczy: po pierwsze, \u017ce Karolina Jaroszewska jest znakomit\u0105 instrumentalistk\u0105, na co dzie\u0144 koncertmistrzyni\u0105 grupy wiolonczel Filharmonii Narodowej, wyst\u0119puj\u0105c\u0105 te\u017c cz\u0119sto solo, a po drugie – \u017ce to z my\u015bl\u0105 o niej i o swoim synu (te\u017c nepotyzm…) jako solistach napisa\u0142 Koncert podw\u00f3jny<\/em> Jan Radzy\u0144ski.<\/p>\n O tym kompozytorze, moim dawnym przyjacielu z warszawskiego Liceum Muzycznego, wspomina\u0142am kiedy\u015b tutaj<\/a>. A tutaj<\/a> jego \u017cyciorys na stronie jego miejsca pracy. Z Agnieszk\u0105 Duczmal wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 ju\u017c od dawna (Amadeus grywa\u0142 jego Serenad\u0119 na smyczki<\/em>), wi\u0119c pomys\u0142 napisania w\u0142a\u015bnie przez niego utworu na jubileusz by\u0142 naturalny. Ponadto jego syn David, znakomity skrzypek, zosta\u0142 ponad dwa lata temu koncertmistrzem<\/a> Filharmonii Izraelskiej w wieku zaledwie 28 lat. Na estradzie w Polin pojawi\u0142o si\u0119 wi\u0119c dwoje koncertmistrz\u00f3w. Muzeum uratowa\u0142o ten koncert i za to mu chwa\u0142a. A sam utw\u00f3r jest bardzo emocjonalny, utrzymany w przyst\u0119pnym j\u0119zyku muzycznym. S\u0105 tu nastroje \u017ca\u0142oby (w drugiej cz\u0119\u015bci jest cytat z modlitwy El male rachamim<\/em>, \u015bpiewanej na pogrzebach), ale i pogodne, jak w tanecznym finale w rytmie hory.<\/p>\n Szkoda, \u017ce nie wysz\u0142am po tym utworze – wyst\u0119p Ingolfa Wundera to by\u0142a totalna kl\u0119ska. Swoj\u0105 drog\u0105 to przykre obserwowa\u0107, co z tym ch\u0142opakiem si\u0119 dzieje. Gdzie si\u0119 podzia\u0142 ten lew salonowy, kt\u00f3ry uwi\u00f3d\u0142 cz\u0119\u015b\u0107 publiczno\u015bci na Konkursie Chopinowskim? Gra\u0142 przecie\u017c ten sam Koncert e-moll<\/em>. Teraz nie by\u0142 po prostu w stanie go zagra\u0107 – mo\u017ce te\u017c akustyka go deprymowa\u0142a, ale wygl\u0105da na to, \u017ce ca\u0142kowicie zanik\u0142y jego mo\u017cliwo\u015bci techniczne. A\u017c przykro by\u0142o s\u0142ucha\u0107, jak si\u0119 m\u0119czy. Na domiar z\u0142ego jeszcze postanowi\u0142 zabisowa\u0107, i to wirtuozowsk\u0105 ko\u0144c\u00f3wk\u0105 Hexameronu<\/em>. Do\u015b\u0107 \u017ca\u0142osne to by\u0142o.<\/p>\n W drugiej cz\u0119\u015bci wra\u017cenie ju\u017c si\u0119 poprawi\u0142o – orkiestra zosta\u0142a sama i pokaza\u0142a, co potrafi, w Souvenir de Florence<\/em> Czajkowskiego i jeszcze dodatkowo w dw\u00f3ch bisach: dowcipnym Pling Plang Plung<\/em><\/a> oraz (zapowiedzianym: „to teraz co\u015b zupe\u0142nie nieznanego”) ostatnim odcinkiem uwertury do Wilhelma Tella<\/em>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" To prawdziwy fenomen: orkiestra, niechby i kameralna, ale p\u00f3\u0142 wieku pod t\u0105 sam\u0105 batut\u0105. I to kobiec\u0105. I nadal tak b\u0119dzie, bo Agnieszka Duczmal zaczyna przekazywa\u0107 pa\u0142eczk\u0119 c\u00f3rce, Annie Duczmal-Mr\u00f3z.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6862"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6862"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6862\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9383,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6862\/revisions\/9383"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6862"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6862"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6862"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}