
{"id":6921,"date":"2017-10-28T00:27:26","date_gmt":"2017-10-27T22:27:26","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=6921"},"modified":"2017-10-28T10:08:04","modified_gmt":"2017-10-28T08:08:04","slug":"normalna-norma","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2017\/10\/28\/normalna-norma\/","title":{"rendered":"Normalna Norma"},"content":{"rendered":"<p>Je\u015bli jest weekend, to jeste\u015bmy na premierze &#8211; tak mo\u017cna powiedzie\u0107 przez ostatni miesi\u0105c, a to jeszcze nie koniec. Tym razem zjecha\u0142am do Opery Krakowskiej na <em>Norm\u0119<\/em>.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Przedstawienie bez eksces\u00f3w, w symbolicznych &#8211; jak to u Laco Adamika i Barbary K\u0119dzierskiej &#8211; dekoracjach, w pierwszych i ostatnich scenach z czarnym obeliskiem po\u015brodku (co wywo\u0142a\u0142o u\u00a0mnie u\u015bmiech, nieodparcie kojarz\u0105c si\u0119 z powie\u015bci\u0105 Remarque&#8217;a <em>Czarny obelisk<\/em> i z tym, co z owym obeliskiem si\u0119 dzia\u0142o&#8230;). Omini\u0119to oczywi\u015bcie sztafa\u017c historyczny, a druidzi przebrani byli (przez Mari\u0119 Balcerek) za jak\u0105\u015b ekip\u0119 z <em>Wied\u017amina<\/em> czy czego\u015b podobnego, w ka\u017cdym razie z dziedziny fantasy. Do\u015b\u0107 sprytnie rozwi\u0105zano fina\u0142ow\u0105 scen\u0119 p\u0142on\u0105cego stosu, ale nie b\u0119d\u0119 zdradza\u0107 tym, co mo\u017ce si\u0119 jeszcze wybior\u0105.<\/p>\n<p>Mo\u017cna wi\u0119c by\u0142o skupi\u0107 si\u0119 na muzyce, a zw\u0142aszcza na \u015bpiewie. W wywiadzie w programie i re\u017cyser, i dyrygent Tomasz Tokarczyk przyznali, \u017ce wystawili <em>Norm\u0119<\/em> przede wszystkim dla tutejszej primadonny, Katarzyny Ole\u015b-Blachy. Pocz\u0105tek nie by\u0142 bardzo udany: solistka zacz\u0119\u0142a g\u0142osem zm\u0119czonym, z czym\u015b na kszta\u0142t chrypki, i ju\u017c z lekka si\u0119 przestraszy\u0142am, co dalej b\u0119dzie. Jeszcze <em>Casta diva<\/em> nie by\u0142a \u015bpiewana pe\u0142ni\u0105 mo\u017cliwo\u015bci, dopiero pod koniec pierwszego aktu, w dramatycznej scenie z Adalgis\u0105, zacz\u0119\u0142o si\u0119 rozkr\u0119ca\u0107, a w II akcie by\u0142o ju\u017c i dramatycznie, i wzruszaj\u0105co, tak\u017ce w duetach. Dla Adalgisy, czyli Moniki Korybalskiej, same brawa. Pewien problem mam z Arnoldem Rutkowskim (Pollione), kt\u00f3ry maj\u0105c znakomity materia\u0142 g\u0142osowy \u015bpiewa niestety wszystko tak samo i nierzadko za g\u0142o\u015bno; brak pian, brak kszta\u0142towania frazy. Szkoda. By\u0142 te\u017c sztywny aktorsko i by\u0107 mo\u017ce to si\u0119 wi\u0105\u017ce. W jego cieniu \u0142adnie zabrzmia\u0142 towarzysz\u0105cy mu w I akcie Krzysztof Kozarek jako Flavio. Wo\u0142odymyr Pa\u0144kiw najlepiej zabrzmia\u0142 w pe\u0142nym napi\u0119cia finale; jeszcze ma\u0142a, ale nie\u017ale brzmi\u0105ca r\u00f3lka Clotilde (Daria Proszek).<\/p>\n<p>Tak nawiasem m\u00f3wi\u0105c trudno si\u0119 zgodzi\u0107 z tym, co Laco Adamik m\u00f3wi w wywiadzie: &#8222;Moim zdaniem problem <em>Normy<\/em> nie jest polityczny, nie wi\u0105\u017ce si\u0119 z dawnymi walkami o niepodleg\u0142o\u015b\u0107, ciemi\u0119\u017conym ludem i brutalno\u015bci\u0105 naje\u017ad\u017ac\u00f3w. (&#8230;) <em>Norma<\/em> opowiada o tym, \u017ce Rzymianin i jego kochanka, Druidka, reprezentuj\u0105 dwa r\u00f3\u017cne, zupe\u0142nie nieprzystaj\u0105ce do siebie \u015bwiaty&#8221;. Jednym s\u0142owem, \u017ce to nie opera o wojnie, lecz o trudnej mi\u0142o\u015bci. Nie ca\u0142kiem jednak &#8211; przecie\u017c wci\u0105\u017c Druidzi czekaj\u0105 niecierpliwie na sygna\u0142 do walki z okupantem\u00a0i ten motyw wci\u0105\u017c wraca.\u00a0G\u0142\u00f3wnym problemem jest tu raczej zdrada. Trudno zreszt\u0105 uwierzy\u0107, \u017ce tak d\u0142ugo Norma mog\u0142a ukrywa\u0107 zwi\u0105zek z Rzymianinem, \u0142\u0105cznie z dwojgiem dzieci z tego zwi\u0105zku, czyli straszn\u0105 zdrad\u0119 wobec swojej religii, i wci\u0105\u017c by\u0107 kap\u0142ank\u0105, a wszystko si\u0119 wydaje dopiero, gdy podobn\u0105 zdrad\u0119, i to z tym samym m\u0119\u017cczyzn\u0105, zamierza pope\u0142ni\u0107 druga kap\u0142anka, dzi\u0119ki kt\u00f3rej pojawia\u00a0jeszcze trzecia zdrada &#8211; jego w stosunku do Normy. Ale c\u00f3\u017c, trudno wymaga\u0107 logiki od librett operowych. Jednak zgoda oczywi\u015bcie z re\u017cyserem, \u017ce najwa\u017cniejsze tu s\u0105 emocje. Nie tylko zreszt\u0105 indywidualne, ale i zbiorowe, co s\u0142ycha\u0107 zw\u0142aszcza w ostatniej scenie, gdzie du\u017c\u0105 rol\u0119 spe\u0142nia ch\u00f3r. Kt\u00f3ry te\u017c zreszt\u0105 nale\u017cy pochwali\u0107, jak i orkiestr\u0119. Trudne to zadanie &#8211; Bellini pisa\u0142 bardzo wymagaj\u0105co. Jeszcze premiera drugiej obsady, a potem zn\u00f3w pierwsza i zn\u00f3w druga &#8211; i spektakl znika na kilka miesi\u0119cy, bodaj do marca.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Je\u015bli jest weekend, to jeste\u015bmy na premierze &#8211; tak mo\u017cna powiedzie\u0107 przez ostatni miesi\u0105c, a to jeszcze nie koniec. Tym razem zjecha\u0142am do Opery Krakowskiej na Norm\u0119.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6921"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6921"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6921\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6923,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6921\/revisions\/6923"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6921"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6921"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6921"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}