Chris Potter nagrywa\u0142 p\u0142yty dla ECM z Davidem Virellesem, podobnie jak Tomasz Sta\u0144ko; Reuben Rogers gra na ostatniej p\u0142ycie Sta\u0144ki, Eric Harland grywa\u0142 z Hollandem, a dzi\u015b zagra\u0142 z Potterem… Nie taki du\u017cy to \u015bwiatek.<\/p>\n
<\/p>\n
Wa\u017cne jednak, \u017ce z r\u00f3\u017cnych zestaw\u00f3w tych samych ludzi tworz\u0105 si\u0119 bardzo r\u00f3\u017cne projekty i to jest ciekawe.<\/p>\n
W\u0142a\u015bciwie trudno przypasowa\u0107 Pottera do ECM, bo jest ogromnie dynamiczny i jego produkcje niespecjalnie pasuj\u0105 do s\u0142ynnego has\u0142a „najpi\u0119kniejsze d\u017awi\u0119ki zaraz po ciszy”. Powiem szczerze, \u017ce wyst\u0119p jego tria (z Rogersem i Harlandem) troch\u0119 mnie zm\u0119czy\u0142. To naprawd\u0119 imponuj\u0105cy wirtuoz o zupe\u0142nie niezwyk\u0142ej kondycji. Muzycy rozgrzali publiczno\u015b\u0107 do bia\u0142o\u015bci. Ale mnie czego\u015b tam brak\u0142o. Mo\u017ce poezji, mo\u017ce zr\u00f3\u017cnicowania d\u017awi\u0119ku?\u00a0A mo\u017ce po prostu jako\u015b nie mia\u0142am akurat humoru do tej produkcji.<\/p>\n
Czeka\u0142am zreszt\u0105 na Davida Virellesa i jego wieloosobowy projekt – muzyk\u0119 z najnowszej p\u0142yty Gnosis<\/em>, kt\u00f3ra wysz\u0142a we wrze\u015bniu. To dalszy ci\u0105g jego poszukiwa\u0144 korzeni kuba\u0144skiej muzyki. Pami\u0119taj\u0105c niesamowity wyst\u0119p sprzed trzech lat\u00a0<\/a>my\u015bla\u0142am, \u017ce to b\u0119dzie co\u015b podobnego (p\u0142yty nie s\u0142ysza\u0142am), co\u015b na kszta\u0142t zagadkowego misterium, tym bardziej, \u017ce w\u015br\u00f3d wykonawc\u00f3w znalaz\u0142 si\u0119 ten sam, co wtedy, Rom\u00e1n D\u00edaz. By\u0142o tym razem zupe\u0142nie inaczej, wr\u0119cz eklektycznie. D\u00edaz by\u0142 ze swoim Nosotros Ensemble, zespo\u0142em poniek\u0105d folkowym – w barwnych strojach grali na kongach i \u015bpiewali zupe\u0142nie afryka\u0144skie z brzmienia i charakteru kawa\u0142ki. Do tego wsp\u00f3\u0142czesna Europa w mi\u0119dzynarodowym zestawie:\u00a0flet, klarnet, alt\u00f3wka, dwie wiolonczele i perkusja (jednym z perkusist\u00f3w by\u0142 Polak Dominik Do\u0142\u0119ga). No i fortepian, czyli sam David Virelles. I dyrygent, kt\u00f3ry by\u0142 potrzebny tylko momentami.<\/p>\n By\u0142o wi\u0119c eklektycznie, bo etniczno\u015b\u0107 przeplata\u0142a si\u0119 ze stylistyk\u0105, jakiej mogliby\u015bmy pos\u0142ucha\u0107 na Warszawskiej Jesieni –\u00a0ujawnia si\u0119 tu\u00a0klasyczna, a w\u0142a\u015bciwie mieszana,\u00a0formacja lidera. Raz jednak pojawi\u0142o si\u0119 co\u015b, co przypomina\u0142o dzisiejsz\u0105 sals\u0119, czyli to, co nam si\u0119 zwykle z Kub\u0105 kojarzy. Do tego wszystkiego warstwa wizualna, kt\u00f3rej s\u0142uchacze p\u0142yty nie poznaj\u0105: troch\u0119 choreografii, wspomniane barwne stroje, a nad scen\u0105 na ekranie wizualizacje – g\u0142\u00f3wnie abstrakcja geometryczna, ale te\u017c figuratywna, np. goni\u0105ce si\u0119 rybki, a tak\u017ce zdj\u0119cia plenerowe z instrumentami perkusyjnymi. Autorem jest Virelles, kt\u00f3ry ma te\u017c du\u017cy talent plastyczny, o czym wspomnia\u0142am tutaj<\/a>. Wreszcie zdecydowa\u0142 si\u0119 szerzej pokaza\u0107, co potrafi i w tej dziedzinie.<\/p>\n Ciekawa jestem jego duetu ze Sta\u0144k\u0105. A to ju\u017c b\u0119dzie niestety prawie koniec festiwalu…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Chris Potter nagrywa\u0142 p\u0142yty dla ECM z Davidem Virellesem, podobnie jak Tomasz Sta\u0144ko; Reuben Rogers gra na ostatniej p\u0142ycie Sta\u0144ki, Eric Harland grywa\u0142 z Hollandem, a dzi\u015b zagra\u0142 z Potterem… Nie taki du\u017cy to \u015bwiatek.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6963"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6963"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6963\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6964,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6963\/revisions\/6964"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6963"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6963"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6963"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}