{"id":7064,"date":"2018-01-05T00:55:34","date_gmt":"2018-01-04T23:55:34","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=7064"},"modified":"2018-01-05T00:55:34","modified_gmt":"2018-01-04T23:55:34","slug":"minimalistycznie-ale-w-calosci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2018\/01\/05\/minimalistycznie-ale-w-calosci\/","title":{"rendered":"Minimalistycznie, ale w ca\u0142o\u015bci"},"content":{"rendered":"<p>Rzadko zdarza si\u0119 widzie\u0107 wystawione <em>Wesele Figara<\/em> w ca\u0142o\u015bci, bez wykre\u015blonej jednej nutki. Cho\u0107by dlatego warto je zobaczy\u0107 w wersji Polskiej Opery Kr\u00f3lewskiej.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Minimalizm tego spektaklu dotyczy paru czynnik\u00f3w. Po pierwsze orkiestry: jej liczebno\u015b\u0107 ograniczono do minimum, by jako\u015b zmie\u015bci\u0107 j\u0105 w malutkim kanale Teatru Stanis\u0142awowskiego. Sze\u015b\u0107 I skrzypiec, pi\u0119\u0107 &#8211; drugich, cztery alt\u00f3wki, trzy wiolonczele i jeden kontrabas. Za nimi jeszcze z jednej strony oboje, z drugiej fagoty, a we wn\u0119kach obok flety i waltornie. Na balkonie, w lo\u017cach ko\u0142o sceny, umieszczono z jednej strony klarnety, z drugiej kot\u0142y. No i jako\u015b to brzmia\u0142o, momentami nawet tak ma\u0142y sk\u0142ad zag\u0142usza\u0142 g\u0142osy &#8211; w ko\u0144cu ten kana\u0142, inaczej ni\u017c w operach, jest na zewn\u0105trz. No i troch\u0119 si\u0119 miejscami roz\u0142azi\u0142o, zw\u0142aszcza w uwerturze &#8211; Ruben Silva wzi\u0105\u0142 chyba zbyt szybkie tempo jak na tak trudne warunki.<\/p>\n<p>Minimalne s\u0105 te\u017c elementy inscenizacyjne &#8211; i to bardzo dobrze, jest to od\u015bwie\u017caj\u0105ce jak w spektaklach odbywaj\u0105cego si\u0119 w tym samym miejscu Festiwalu Oper Barokowych. W <em>Weselu Figara<\/em> wystarczy stolik i fotel; ten ostatni z oczywistych wzgl\u0119d\u00f3w &#8211; ma swoj\u0105 rol\u0119 w I akcie. Jeszcze kolumny, nawi\u0105zuj\u0105ce do tych miejscowych, a w tle projekcje obraz\u00f3w; co ciekawe, oddalaj\u0105cych si\u0119 stopniowo od widza (najpierw pojawia si\u0119 jedna posta\u0107, p\u00f3\u017aniej coraz bardziej odje\u017cd\u017ca, pojawiaj\u0105 si\u0119 kolejne postacie z obrazu itp. A w ostatnim akcie solistom towarzyszy ju\u017c tylko gwia\u017adziste niebo.<\/p>\n<p>Maksymalna jest pod wzgl\u0119dem rozmiar\u00f3w, jak ju\u017c wspomnia\u0142am, zawarto\u015b\u0107 muzyczna. Je\u015bli jest w obsadzie dobra Marcelina, kt\u00f3ra &#8222;wyrobi&#8221; swoj\u0105 ari\u0119 w ostatnim akcie &#8211; a jest ni\u0105 Aneta \u0141ukaszewicz &#8211; to \u015bwietnie, \u017ce tej arii mo\u017cemy pos\u0142ucha\u0107. Podobnie z nast\u0119puj\u0105c\u0105 p\u00f3\u017aniej ari\u0105 Basilia (Andrzej Marusiak). Wszystko w sumie trwa trzy i p\u00f3\u0142 godziny wliczaj\u0105c jedn\u0105 przerw\u0119 &#8211; po II akcie.<\/p>\n<p>W wi\u0119kszo\u015bci \u015bpiewacy wywodz\u0105 si\u0119 z dawnej Warszawskiej Opery Kameralnej, cho\u0107 jest i par\u0119 os\u00f3b nowych. W roli Hrabiego wyst\u0119puje Witold \u017bo\u0142\u0105dkiewicz, ale mam wra\u017cenie, \u017ce ta partia mu nie bardzo le\u017cy; to \u015bpiewak charakterystyczny, w jego interpretacji Hrabia staje si\u0119 safandu\u0142\u0105, kt\u00f3remu nic nie wychodzi &#8211; ale mo\u017ce tak mia\u0142o by\u0107? Figaro jest w tym spektaklu ukrai\u0144ski: Makar Pihura. Pocz\u0105tkowo sztywny, z czasem si\u0119 rozkr\u0119ca. Podobnie jest z Iwon\u0105 Lubowicz w roli Zuzanny. Chcia\u0142oby si\u0119 wi\u0119cej jeszcze scenicznego wdzi\u0119ku u obojga. Anna Wierzbicka \u015bpiewa parti\u0119 Hrabiny dobrze, ale zrobiona jest na \u017ca\u0142obn\u0105 wdow\u0119 i w tym kontek\u015bcie trudno si\u0119 dziwi\u0107, \u017ce Hrabia jej nie chce. Nie przystaje to do samej opery, gdzie Hrabina jest obiektem adoracji Cherubina, no i umie pokaza\u0107 sw\u00f3j wdzi\u0119k. Tutaj ma to utrudnione. Cherubinem jest Marcjanna Myrlak, c\u00f3rka dawnego \u015bpiewaka WOK Kazimierza Myrlaka. Nie wiem, na ile to jest celowe, ale obie arie rzeczywi\u015bcie brzmi\u0105 tak, jakby \u015bpiewa\u0142 je sopran ch\u0142opi\u0119cy &#8211; troch\u0119 ostro, a przy tym bezpo\u015brednio. Jeszcze Piotr K\u0119dziora jako Bartolo i Julita Miros\u0142awska w dobrej aktorsko roli Barbariny (ma te\u017c w repertuarze Cherubina). I, last but not least, S\u0142awomir Jurczak jako ogrodnik Antonio, zagrany z humorem (by\u0142 te\u017c asystentem re\u017cysera).<\/p>\n<p>Po tych paru styczniowych przedstawieniach (jeszcze jutro, we wtorek i \u015brod\u0119) spektakl ma powr\u00f3ci\u0107 dopiero w marcu. Na 26 stycznia za\u015b przewidziana jest w tym miejscu premiera <em>Aleksandra i Apellesa<\/em> Karola Kurpi\u0144skiego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Rzadko zdarza si\u0119 widzie\u0107 wystawione Wesele Figara w ca\u0142o\u015bci, bez wykre\u015blonej jednej nutki. Cho\u0107by dlatego warto je zobaczy\u0107 w wersji Polskiej Opery Kr\u00f3lewskiej.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7064"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7064"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7064\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7065,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7064\/revisions\/7065"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7064"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7064"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7064"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}