
{"id":7170,"date":"2018-02-17T00:40:29","date_gmt":"2018-02-16T23:40:29","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=7170"},"modified":"2023-02-10T18:05:57","modified_gmt":"2023-02-10T17:05:57","slug":"korzenie-i-owoce-wieczor-pierwszy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2018\/02\/17\/korzenie-i-owoce-wieczor-pierwszy\/","title":{"rendered":"Korzenie i owoce, wiecz\u00f3r pierwszy"},"content":{"rendered":"<p>Troch\u0119 si\u0119 obawia\u0142am, czy przy ca\u0142ej tej antysemickiej hecy rozp\u0119tanej w zwi\u0105zku z wiadom\u0105 ustaw\u0105 muzycy b\u0119d\u0105 chcieli przyjecha\u0107 na nowy festiwal do Muzeum Polin. Ale jednak si\u0119 uda\u0142o i pierwszy koncert odby\u0142 si\u0119 przy pe\u0142nej sali. Pono\u0107 Martha ju\u017c do nas zmierza &#8211; oby.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>Nie b\u0119d\u0119 opisywa\u0107 licznych m\u00f3w wst\u0119pnych, wspomn\u0119 tylko, \u017ce koncert inauguracyjny zosta\u0142 zadedykowany mecenasowi muzeum Zygmuntowi Rolatowi, kt\u00f3ry by\u0142 obecny na sali i sam r\u00f3wnie\u017c przem\u00f3wi\u0142. I tu ciekawostka: powiedzia\u0142, \u017ce marzy mu si\u0119 sprawienie, by dwa instrumenty Bronis\u0142awa Hubermana, jego krajana z Cz\u0119stochowy, zabrzmia\u0142y jednocze\u015bnie. Jeden z nich ma Midori, drugi, ten, co by\u0142 skradziony &#8211; Joshua Bell, kt\u00f3ry, zaproszony ju\u017c wcze\u015bniej przez Rolata, gra\u0142 na nim w Polsce koncert charytatywny na rzecz muzeum. Ciekawe, czy uda\u0142oby si\u0119 \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 tu oboje muzyk\u00f3w jednocze\u015bnie. A propos sponsor\u00f3w, wsp\u00f3\u0142kuratorem festiwalu Roots&#8217;n&#8217;Fruits jest skrzypek Michael Guttman z Belgii, kt\u00f3ry te\u017c jest nie od dzi\u015b zaprzyja\u017aniony z muzeum i dwa lata temu sprezentowa\u0142 mu steinwaya, na kt\u00f3rym, miejmy nadziej\u0119, Martha (tak\u017ce z nim zaprzyja\u017aniona) zagra.<\/p>\n<p>Gra\u0142a Sinfonia Varsovia, kt\u00f3r\u0105 dyrygowa\u0142a Bar Avni z Izraela, zdobywczyni II miejsca na Konkursie im. Fitelberga. Potwierdzi\u0142a sw\u00f3j poziom precyzyjnym dyrygowaniem, w \u015bwietnym porozumieniu z zespo\u0142em i wsp\u00f3\u0142pracy z solistami. A by\u0142o ich a\u017c troje.<\/p>\n<p>Po neutralnym pocz\u0105tku &#8211; uwerturze do <em>Oberona<\/em> Webera &#8211; us\u0142yszeli\u015bmy w\u0142a\u015bnie Guttmana (na guarneriusie, kt\u00f3ry nale\u017ca\u0142 kiedy\u015b do Viottiego) w <em>Koncercie skrzypcowym<\/em> napisanym dla niego przez czo\u0142owego izraelskiego kompozytora Noama Sheriffa. To trzycz\u0119\u015bciowy utw\u00f3r, w kt\u00f3rym nie brakuje ani ciekawych efekt\u00f3w d\u017awi\u0119kowych, ani pewnej melodyjno\u015bci; nietypowo cz\u0119\u015b\u0107 druga ma charakter scherza i opiera si\u0119 na ta\u0144cach \u015bredniowiecznych, a ostatnia jest powolna i pojawiaj\u0105 si\u0119 w niej motywy modlitwy <em>Kol Nidre<\/em>. Po przerwie, po <em>We\u0142tawie<\/em> Smetany w\u0142\u0105czonej do programu z powodu podobie\u0144stwa jej g\u0142\u00f3wnego tematu z hymnem Izraela (temat znany te\u017c <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=pc-OdOYX_Jg\">z innych utwor\u00f3w<\/a>), wr\u00f3ci\u0142o <em>Kol Nidre<\/em> w znanym utworze Maksa Brucha z emocjonaln\u0105 chi\u0144sk\u0105 wiolonczelistk\u0105 Jing Zhao jako solistk\u0105 (zn\u00f3w na wspania\u0142ym instrumencie &#8211; Montagnany). I ona, i Guttman wyst\u0105pi\u0105 te\u017c z Marth\u0105.<\/p>\n<p>Na zako\u0144czenie &#8211; najlepszy punkt programu. <a href=\"http:\/\/www.instantencore.com\/contributor\/bio.aspx?CId=5135344\">Autora kompozycji<\/a> Wlada Marhuletsa mo\u017cemy cz\u0119\u015bciowo przypisa\u0107 do Polski, cho\u0107 z urodzenia jest bia\u0142oruskim \u017bydem; dzi\u015b mieszka w Los Angeles i wsp\u00f3\u0142pracuje z Hollywood. Z zafascynowania gr\u0105 Davida Krakauera zrodzi\u0142 si\u0119 <em>Koncert na klarnet klezmerski i orkiestr\u0119<\/em>. Tutaj <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=IiBAX9LGsNY\">ma\u0142y trailer<\/a>. Bardzo zgrabny utw\u00f3r, wykorzystuj\u0105cy typowe klezmerskie chwyty i motywy. Pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 to melodie poci\u0119te i urywane jakby w efekcie zdartej p\u0142yty (co mi si\u0119 niespodziewanie skojarzy\u0142o z technik\u0105 Paw\u0142a Szyma\u0144skiego), druga &#8211; to melancholijny recytatyw solisty na tle szmer\u00f3w w orkiestrze, w nastroju przypomina to troch\u0119 Osvalda Golijova, kt\u00f3ry te\u017c pisa\u0142 dla Krakauera. Wreszcie fina\u0142 w typie ta\u0144c\u00f3w w rytmach ba\u0142ka\u0144skich. Dave wci\u0105\u017c jest po prostu genialny. Gra ca\u0142ym sob\u0105, ogromem emocji i niesamowit\u0105 technik\u0105 (jest mistrzem wymiennego oddechu), czym rozgrza\u0142 publiczno\u015b\u0107 do bia\u0142o\u015bci. A \u017ce to by\u0142o do przewidzenia, muzycy przygotowali bis: najpierw d\u0142uga, rewelacyjna improwizacja solisty, a potem \u017cywio\u0142owy <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=f8N-vT6hX9c\"><em>Heyser Bulgar<\/em><\/a> Naftulego Brandweina, legendarnego klezmera (i wuja Leopolda Koz\u0142owskiego).<\/p>\n<p>Krakauera tak\u017ce us\u0142yszymy na sobotnim koncercie w duecie z pianistk\u0105 Kathleen Tagg.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Troch\u0119 si\u0119 obawia\u0142am, czy przy ca\u0142ej tej antysemickiej hecy rozp\u0119tanej w zwi\u0105zku z wiadom\u0105 ustaw\u0105 muzycy b\u0119d\u0105 chcieli przyjecha\u0107 na nowy festiwal do Muzeum Polin. Ale jednak si\u0119 uda\u0142o i pierwszy koncert odby\u0142 si\u0119 przy pe\u0142nej sali. Pono\u0107 Martha ju\u017c do nas zmierza &#8211; oby.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7170"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7170"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7170\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10574,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7170\/revisions\/10574"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7170"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7170"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7170"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}