…okaza\u0142a si\u0119 bardzo owocna w wykonaniu Israel Camerata Jerusalem pod batut\u0105 Avnera Birona oraz zwyci\u0119zcy Konkursu im. Rubinsteina – Szymona Nehringa.<\/p>\n
<\/p>\n
Dawno nie s\u0142ucha\u0142am tego pianisty na \u017cywo i musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce naprawd\u0119 si\u0119 rozwija. Gra\u0142 II Koncert fortepianowy<\/em> Beethovena, \u015bwietnie wydobywaj\u0105c zar\u00f3wno jego m\u0142odzie\u0144cz\u0105, jeszcze mozartowsk\u0105 lekko\u015b\u0107, jak i ju\u017c typowo beethovenowsk\u0105, ostr\u0105 przekor\u0119. Co wi\u0119cej, dobrze zr\u00f3\u017cnicowa\u0142 od l\u017cejszej reszty kadencj\u0119 w I cz\u0119\u015bci, kt\u00f3ra niew\u0105tpliwie jest o wiele p\u00f3\u017aniejsza (tak po stylistyce s\u0105dz\u0105c – gdzie\u015b ko\u0142o op. 101) i ma w sobie ju\u017c pewien cie\u0144 – zagra\u0142 j\u0105 mocniejszym d\u017awi\u0119kiem. Na bis wykona\u0142\u00a0 dwa mazurki Szymanowskiego z op. 50 – nr 4 i 3. Kto\u015b ze znajomych skomentowa\u0142, \u017ce \u0142adnie z jego strony, \u017ce nie Chopina…<\/p>\n Israel Camerata Jerusalem jest w Polsce po raz pierwszy. Przed Warszaw\u0105 koncertowa\u0142a w Lublinie, za par\u0119 dni jeszcze Radom i Zabrze. Orkiestra istnieje od 35 lat i za\u0142o\u017cy\u0142 j\u0105 ten sam Avner Biron, kt\u00f3ry wci\u0105\u017c stoi na jej czele. W jego \u017cyciorysie podawanym w programie za stron\u0105 internetow\u0105 orkiestry wspomniane jest, \u017ce uk\u0142ada bardzo ciekawe programy. Rzeczywi\u015bcie, tak by\u0142o i tym razem, wida\u0107 zreszt\u0105, \u017ce ca\u0142o\u015b\u0107 by\u0142a starannie skomponowana: utw\u00f3r XX-wieczny na same smyczki i utw\u00f3r klasyczny z pe\u0142niejsz\u0105 orkiestr\u0105, zar\u00f3wno w pierwszej, jak i drugiej cz\u0119\u015bci. Pi\u0119knie, pe\u0142nym brzmieniem \u015bwietnych smyczk\u00f3w zabrzmia\u0142o przed Beethovenem Divertimento<\/em> Bart\u00f3ka – to wspania\u0142y i zbyt rzadko u nas grywany utw\u00f3r. W Beethovenie by\u0142o par\u0119 drobnych zachwia\u0144 (to podobno dlatego, \u017ce pianista za ka\u017cdym razem gra nieco inaczej), ale i tak rzadko si\u0119 zdarza tak \u0142adny akompaniament.<\/p>\n Druga cz\u0119\u015b\u0107 rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 utworem Al Naharat Bavel<\/em> Marca Lavry’ego – to posta\u0107 o ciekawym \u017cyciorysie<\/a>, zas\u0142u\u017cona dla historii muzyki izraelskiej. W programie jest napisane, \u017ce w tym pierwszym napisanym w Palestynie po przyje\u017adzie w 1935 r. utworze zosta\u0142a wykorzystana sefardyjska melodia \u015bpiewana do Psalmu 157<\/em>. Ciekawostka przyrodnicza: ja rozpozna\u0142am tam melodi\u0119 o bynajmniej nie sefardyjskiej proweniencji<\/a>. Hm…<\/p>\n A na koniec – Mozart, Symfonia g-moll<\/em> KV 550. Ciekawe, \u017ce bez klarnet\u00f3w, wi\u0119c brzmienie by\u0142o nieco inne. Interesuj\u0105co zabrzmia\u0142o wyszczeg\u00f3lnienie „serii dodekafonicznej” w finale. Po tym pe\u0142nym dziwnych ton\u00f3w p\u00f3\u017anym dziele zabrzmia\u0142 jeszcze na bis przepogodny fina\u0142 Symfonii A-dur<\/em> KV 201.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" …okaza\u0142a si\u0119 bardzo owocna w wykonaniu Israel Camerata Jerusalem pod batut\u0105 Avnera Birona oraz zwyci\u0119zcy Konkursu im. Rubinsteina – Szymona Nehringa.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7263"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7263"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7263\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7269,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7263\/revisions\/7269"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7263"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7263"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7263"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}