Taka jest z grubsza wymowa ostatniego utworu wykonanego na zako\u0144czonym w\u0142a\u015bnie festiwalu Actus Humanus, po raz drugi w ods\u0142onie Resurrectio.<\/p>\n
<\/p>\n
Najpierw jeszcze o ostatnim koncercie popo\u0142udniowym. Wykonano na nim sze\u015b\u0107 duet\u00f3w na skrzypce i alt\u00f3wk\u0119 zapomnianego dzi\u015b Antonia Bartolomea Bruniego. Urodzony w rok po Mozarcie, dzia\u0142aj\u0105cy w Pary\u017cu, prze\u017cy\u0142 tam rewolucj\u0119 francusk\u0105 i sta\u0142 si\u0119 jej zwolennikiem, ale p\u00f3\u017aniej popiera\u0142 tak\u017ce Napoleona. Skutki by\u0142y r\u00f3\u017cne i ostatecznie kompozytor zmar\u0142 w zapomnieniu we W\u0142oszech. Ale jego muzyka jest zbyt dobra, by o niej ca\u0142kiem zapomnie\u0107. To czysty klasycyzm, ale z w\u0142oskim posmakiem i rozmachem; duety daj\u0105 du\u017ce pole do popisu obu instrumentom, kt\u00f3rych rola, co ciekawe, jest r\u00f3wnowa\u017cna. Mamy tam klasyczne formy allegra sonatowego, wariacji i oczywi\u015bcie ta\u0144ce; poza menuetem, typowym dla epoki, jako pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 czwartego z duet\u00f3w pojawia si\u0119 elegancki polonez.<\/p>\n
Utwory te s\u0105 r\u00f3wnie\u017c o tyle wdzi\u0119czne, \u017ce zawieraj\u0105 ca\u0142y urok muzykowania domowego. A by\u0142o to muzykowanie nawet w rodzinie, poniewa\u017c grali ojciec i c\u00f3rka: Dymitr Olszewski, altowiolista znany z Arte dei Suonatori i wielu innych zespo\u0142\u00f3w barokowych, i skrzypaczka Katarzyna Anna Olszewska, 23-letnia studentka studi\u00f3w magisterskich w Akademii Muzycznej w Krakowie u Sirkki-Liisy Kaakinen. Co ciekawe, stali si\u0119 oni r\u00f3wnie\u017c kolegami z uczelni, poniewa\u017c Dymitr Olszewski po latach zapragn\u0105\u0142 uzupe\u0142ni\u0107 studia o regularny kurs skrzypiec barokowych i robi licencjat. To te\u017c obraz rozwoju naszego \u017cycia muzycznego: kiedy studiowa\u0142, razem zreszt\u0105 z Aureliuszem Goli\u0144skim, tw\u00f3rc\u0105 i szefem Arte dei Suonatori, w pewnym momencie stwierdzili, \u017ce interesuje ich wy\u0142\u0105cznie barok, a w Akademii Muzycznej si\u0119 go nie naucz\u0105, wi\u0119c po prostu rzucili j\u0105 i studiowali muzykologi\u0119, za\u0142o\u017cyli zesp\u00f3\u0142 i dokszta\u0142cali si\u0119 sami od zapraszanych przez siebie go\u015bci ze \u015bwiata. Efekt w przypadku Goli\u0144skiego jest taki, \u017ce obecnie – bez oficjalnego uko\u0144czenia studi\u00f3w instrumentalnych – jest profesorem w Kopenhadze i ma tam du\u017cy autorytet. Dzi\u015b, jak wida\u0107, jest ju\u017c inaczej i jest si\u0119 u kogo uczy\u0107 tak\u017ce w Polsce.<\/p>\n