#sie\u0107 – taki podtytu\u0142 ma rozpocz\u0119ta w\u0142a\u015bnie 31. Musica Polonica Nova pod nowym kierownictwem: wroc\u0142awskiego kompozytora Paw\u0142a Hendricha. Kolejne koncerty b\u0119d\u0105 spe\u0142nia\u0107 to has\u0142o; dzi\u015b by\u0142 do\u015b\u0107 zwyczajny koncert orkiestrowy.<\/p>\n
<\/p>\n
W roli g\u0142\u00f3wnej Orkiestra NFM pod batut\u0105 Szymona Bywalca, poprzedniego szefa festiwalu. Tak wi\u0119c kierownictwo przesz\u0142o p\u0142ynnie z r\u0105k do r\u0105k; dyrygent poprowadzi te\u017c swoj\u0105 katowick\u0105 Orkiestr\u0119 Muzyki Nowej na zako\u0144czenie MPN. A b\u0119dzie te\u017c jeszcze jeden ciekawy koncert orkiestrowy – NOSPR pod batut\u0105 Marzeny Diakun. Trzy laureatki Paszportu „Polityki” bior\u0105 udzia\u0142 w tym festiwalu: poza dyrygentk\u0105 tak\u017ce Agata Zubel, kt\u00f3rej utw\u00f3r dzi\u015b wykonano, oraz Joanna Freszel, kt\u00f3ra wyst\u0105pi jutro i pojutrze. I jeszcze jeden laureat – Pawe\u0142 Mykietyn; jego muzyka pojawi si\u0119 tu we czwartek. Ja b\u0119d\u0119 tu niestety tylko do wtorku.<\/p>\n
Utw\u00f3r Agaty Zubel In the Shade of an Unshed Tear <\/em>zosta\u0142 napisany dwa lata temu dla Seattle Symphony i tam by\u0142 wykonany po raz pierwszy; dzi\u015b zabrzmia\u0142 po raz pierwszy w Polsce. Charakterystyczne dla niego jest skontrastowanie \u015brodk\u00f3w: rozpoczyna si\u0119 kilkoma szybkimi uderzeniami wielkiego b\u0119bna zestawionymi z prawie nies\u0142yszalnymi brzmieniami smyczk\u00f3w. Ten b\u0119ben b\u0119dzie si\u0119 w miar\u0119 regularnie odzywa\u0142, jak refren, a w orkiestrze b\u0119d\u0105 si\u0119 dzia\u0142y r\u00f3\u017cne rzeczy, coraz wi\u0119cej. Do\u015b\u0107 prosta, logiczna forma, zwi\u0119z\u0142e 15 minut. \u015awietny utw\u00f3r.<\/p>\n Absolutnym kontrastem by\u0142o Tam\/Tu<\/em> Rafa\u0142a Augustyna – przedziwna hybryda, formalnie koncert skrzypcowy, w kt\u00f3rym solistce towarzyszy szczeg\u00f3lna orkiestra: d\u0119te w pe\u0142nym sk\u0142adzie plus fortepian, harfa i perkusja, a smyczki zast\u0105pione ch\u00f3rem (siedz\u0105cym na ich miejscach), \u015bpiewaj\u0105cym w pierwszej cz\u0119\u015bci wiersz Le\u015bmiana, w drugiej – kilka wierszy Tymoteusza Karpowicza. Skrzypaczka Christine Pryn mia\u0142a do spe\u0142nienia niezwyk\u0142\u0105 rol\u0119: musia\u0142a gra\u0107 bez przerwy, towarzyszy\u0107 temu wszystkiemu. A trwa\u0142o to co najmniej trzy kwadranse… Hm. Trudno wyrobi\u0107 sobie zdanie po jednym wys\u0142uchaniu, \u0142atwe to nie by\u0142o, ale ciekawe. Ca\u0142o\u015b\u0107 okaza\u0142a si\u0119 chyba zbyt trudna, poniewa\u017c sala, pe\u0142na na pocz\u0105tku, w drugiej cz\u0119\u015bci w po\u0142owie opustosza\u0142a.<\/p>\n Po\u0142owa wi\u0119c pierwotnego sk\u0142adu publiczno\u015bci wys\u0142ucha\u0142a najpierw utworu Grzegorza Pie\u0144ka Behind the Curtain<\/em>: zn\u00f3w klasyczna orkiestra, ci\u0119\u017cka masa oddychaj\u0105ca pauzami, w harmonii dominuj\u0105 trytony. I wreszcie na koniec Koncert na improwizuj\u0105c\u0105 tr\u0105bk\u0119 i orkiestr\u0119<\/em> wroc\u0142awskiego Amerykanina Paula Preussera z solist\u0105 Nate’em Wooleyem, kt\u00f3ry si\u0142\u0105 rzeczy zmieni\u0142 si\u0119 w ca\u0142kiem przyjemny jazz.<\/p>\n PS. Bardzo \u017ca\u0142uj\u0119, \u017ce nie mog\u0142am by\u0107 dzi\u015b na koncercie w Filharmonii Narodowej – mo\u017ce kto\u015b by\u0142?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" #sie\u0107 – taki podtytu\u0142 ma rozpocz\u0119ta w\u0142a\u015bnie 31. Musica Polonica Nova pod nowym kierownictwem: wroc\u0142awskiego kompozytora Paw\u0142a Hendricha. Kolejne koncerty b\u0119d\u0105 spe\u0142nia\u0107 to has\u0142o; dzi\u015b by\u0142 do\u015b\u0107 zwyczajny koncert orkiestrowy.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7325"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7325"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7325\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7326,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7325\/revisions\/7326"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7325"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7325"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7325"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}