Na \u015al\u0105sku og\u0142oszono \u017ca\u0142ob\u0119 z okazji tragicznego wypadku w kopalni Zofi\u00f3wka. Czwartkowy program na festiwalu Kultura Natura pod batut\u0105 Alexandra Liebreicha by\u0142 ju\u017c dawno ustalony, ale niespodziewanie si\u0119 w ni\u0105 wpasowa\u0142.<\/p>\n
Pierwszy z wykonanych tego wieczoru utwor\u00f3w by\u0142 jednak pogodny: by\u0142a to m\u0142odzie\u0144cza kantata L’enfant prodigue<\/em> Debussy’ego. Kompozytor napisa\u0142 j\u0105 jako 22-latek ubiegaj\u0105c si\u0119 o Prix de Rome z sukcesem – pisa\u0142am kiedy\u015b<\/a> o tym utworze przy okazji warszawskiego wykonania. Powt\u00f3rz\u0119 jeszcze, \u017ce to mi\u0142a, \u0142agodna, pastoralna wr\u0119cz muzyka bez wielkich pretensji, nawi\u0105zuj\u0105ca dyskretnie do motywiki orientalnej – opowiada w ko\u0144cu biblijn\u0105 histori\u0119. Wykaza\u0142a si\u0119 tu znakomita Johanna Winkel jako matka, kt\u00f3ra w libretcie otrzyma\u0142a imi\u0119 Lia; jej m\u0105\u017c (baryton Stephan Genz) zosta\u0142 Symeonem, a tytu\u0142owy syn (tenor Christian Elsner) – Azaelem.<\/p>\n Jednak g\u0142\u00f3wny ci\u0119\u017car przypad\u0142 na cz\u0119\u015b\u0107 drug\u0105, kt\u00f3r\u0105 wype\u0142ni\u0142o Requiem<\/em> Tigrana Mansuriana. Niedawno nagranie tego utworu pod batut\u0105 Alexandra Liebreicha z udzia\u0142em RIAS Kammerchor i\u00a0M\u00fcnchener Kammerorchester, napisane na ich zam\u00f3wienie i wydane przez ECM, otrzyma\u0142o International Classical Music Award oraz nominacj\u0119 do Grammy Awards. Tym razem ch\u00f3r by\u0142 ten sam, soli\u015bci r\u00f3wnie\u017c ci, co na p\u0142ycie – Anja Petersen i Andrew Redmond, ale orkiestr\u0119 stanowi\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 sekcji smyczkowej NOSPR. Utw\u00f3r ten s\u0142ysza\u0142am ju\u017c i opisywa\u0142am <\/a>par\u0119 lat temu w Poznaniu na festiwalu Nostalgia, jednak to wykonanie by\u0142o o niebo lepsze – cho\u0107by z powodu rewelacyjnego RIAS Kammerchor, kt\u00f3ry pokaza\u0142 zupe\u0142nie inne swoje walory ni\u017c poprzedniego wieczoru, a najbardziej niezwyk\u0142e by\u0142y jego piana.<\/p>\n Ch\u00f3r ten mo\u017ce uzmys\u0142owi\u0107 nam, \u017ce nasze podej\u015bcie do zawodu ch\u00f3rzysty zbyt cz\u0119sto bywa na sw\u00f3j spos\u00f3b amatorskie. Ka\u017cdy z wyst\u0119puj\u0105cych w nim \u015bpiewak\u00f3w jest zarazem solist\u0105 i w ka\u017cdej chwili mo\u017ce wyst\u0105pi\u0107 r\u00f3wnie\u017c w tym charakterze; ka\u017cdy te\u017c sam musi dba\u0107 o swoje kwestie techniczne. Je\u015bli kto\u015b wczoraj nie s\u0142ucha\u0142 transmisji w Dw\u00f3jce, tutaj<\/a> jest ciekawa rozmowa ze wspomnianym przeze mnie wcze\u015bniej p. Januszem Gregorowiczem, dla kt\u00f3rego ten koncert by\u0142 jednak, jak si\u0119 okazuje, przedostatnim – ostatni b\u0119dzie teraz w Berlinie. Pi\u0119kny gest wykona\u0142 dyrygent, przekazuj\u0105c mu sw\u00f3j bukiet kwiat\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Na \u015al\u0105sku og\u0142oszono \u017ca\u0142ob\u0119 z okazji tragicznego wypadku w kopalni Zofi\u00f3wka. Czwartkowy program na festiwalu Kultura Natura pod batut\u0105 Alexandra Liebreicha by\u0142 ju\u017c dawno ustalony, ale niespodziewanie si\u0119 w ni\u0105 wpasowa\u0142.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7386"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7386"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7386\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7394,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7386\/revisions\/7394"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7386"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7386"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7386"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}