By\u0142 kiedy\u015b, jeszcze za komuny, taki program w TVP, w kt\u00f3rym ka\u017cde z dw\u00f3ch miast pokazywa\u0142o, co ma najlepszego. Taki by\u0142 te\u017c pierwszy koncert tegorocznego, czwartego Sinfonietta Festival. (Tak si\u0119 nazywa, z angielska, co poradz\u0119.)<\/p>\n
„Nie przeno\u015bcie nam stolicy do Krakowa” – ten cytat ze znanej piosenki Andrzeja Sikorowskiego jest has\u0142em tegorocznego festiwalu. Ale przecie\u017c wiadomo: jest „stolyca” (lata temu nad przej\u015bciem podziemnym z placu przed dworcem kolejowym na Planty widnia\u0142 napis „Witajcie chamy ze stolycy”) i jest „Sto\u0142eczne Kr\u00f3lewskie Miasto”, wi\u0119c co tu przenosi\u0107? Mo\u017cna muzyk\u0119. Na inauguracji w Sali Ho\u0142du Pruskiego w Sukiennicach wyst\u0105pi\u0142y dwa kwintety smyczkowe: Sinfonii Varsovii oraz gospodarzy, Sinfonietty Cracovii. Mimo \u017ce tego samego wieczoru (by\u0142 to Mi\u0119dzynarodowy Dzie\u0144 Muzyki) ca\u0142a Sinfonia Varsovia mia\u0142a sw\u00f3j plenerowy koncert przed Pa\u0142acem Kultury, to przys\u0142a\u0142a ekip\u0119 tak wytrawnych kameralist\u00f3w jak Anna Maria Sta\u015bkiewicz, Katarzyna Budnik-Ga\u0142\u0105zka czy Marcel Markowski. U gospodarzy te\u017c mamy wielu muzyk\u00f3w grywaj\u0105cych kameralnie; wi\u0119cej jeszcze zaprezentuje si\u0119 w sobotnim clubbingu plenerowym (oby nie pada\u0142o).<\/p>\n
Rol\u0119 g\u0142\u00f3wnego krakusa odgrywa\u0142 szef SC Jurek Dyba\u0142 (z urodzenia \u015al\u0105zak) i warszawiak\u00f3w przywita\u0142 po krakowsku preclami. By\u0142o te\u017c wybieranie broni na pojedynek, ale odby\u0142 on si\u0119 jednak wy\u0142\u0105cznie na smyczki. Po zagranych na przywitanie przez Kwintet SV pi\u0119ciu Melodiach ludowych<\/em> Lutos\u0142awskiego najpierw wyst\u0105pi\u0142y duety wiolonczelowo-kontrabasowe: warszawianie zagrali Sonat\u0119 wiolonczelow\u0105<\/em> C-dur op. 17 Boccheriniego w wersji na wiolonczel\u0119 i kontrabas, krakowianie Duet D-dur na wiolonczel\u0119 i kontrabas<\/em> Rossiniego. Po tych wdzi\u0119cznych bombonierkach powa\u017cniejsza konkurencja: ca\u0142y kwintet. Ze strony krakowskiej – II Kwintet\u00a0<\/em>Dvo\u0159\u00e1ka, z warszawskiej – kwintetowa wersja Kartek z nienapisanego dziennika<\/em> Pendereckiego – poniek\u0105d z zamieszkania krakusa, ale przecie\u017c od kilkunastu lat jest dyrektorem artystycznym SV. Jak dla mnie by\u0142 to punkt kulminacyjny koncertu – to bardzo osobisty utw\u00f3r kompozytora i po wszystkich tych weso\u0142ych utworach naraz zrobi\u0142o si\u0119 powa\u017cnie.<\/p>\n Na koniec jednak powr\u00f3ci\u0142y \u017carty. Jurek Dyba\u0142 og\u0142osi\u0142, \u017ce zwyci\u0119zcy nie ma, ona zespo\u0142y s\u0105 r\u00f3wnie dobre, wi\u0119c teraz wyst\u0105pi\u0105 razem. I zabrzmia\u0142 samograj – fina\u0142 Oktetu<\/em> Mendelssohna w do\u015b\u0107 nietypowej instrumentacji: obie wiolonczele gra\u0142y partie pierwszej wiolonczeli, a oba kontrabasy – drugiej. Troch\u0119 wysz\u0142o z tego przesuwanie szafy, ale by\u0142o zabawnie i zosta\u0142o przyj\u0119te bardzo ciep\u0142o. \u201aWiedzieli\u015bmy, \u017ce taka b\u0119dzie reakcja, wi\u0119c przygotowali\u015bmy bis” – powiedzia\u0142 Maciej Lulek, koncertmistrz SC, i wszyscy zagrali warszawiaka Lutos\u0142awskiego piosenk\u0119 Hej, od Krakowa jad\u0119<\/em>.<\/p>\n Kolejny pojedynek tych zespo\u0142\u00f3w, tym razem na ca\u0142e orkiestry smyczkowe, odb\u0119dzie si\u0119 na zako\u0144czenie festiwalu w poniedzia\u0142ek. Ja niestety nie b\u0119d\u0119, bo w niedziel\u0119 musz\u0119 wyjecha\u0107, ale polecam (podobnie zreszt\u0105 jak pozosta\u0142e koncerty), zw\u0142aszcza \u017ce dyrygowa\u0107 b\u0119dzie Jerzy Maksymiuk, a program te\u017c jest bardzo ciekawy.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" By\u0142 kiedy\u015b, jeszcze za komuny, taki program w TVP, w kt\u00f3rym ka\u017cde z dw\u00f3ch miast pokazywa\u0142o, co ma najlepszego. Taki by\u0142 te\u017c pierwszy koncert tegorocznego, czwartego Sinfonietta Festival. (Tak si\u0119 nazywa, z angielska, co poradz\u0119.)<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7501"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7501"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7501\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7503,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7501\/revisions\/7503"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7501"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7501"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7501"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}