Jednego dnia dwie nowe inicjatywy na Misteriach Paschaliach. Bardzo r\u00f3\u017cnego gatunku i jako\u015bci.<\/p>\n
Po po\u0142udniu w Wieliczce – La Morra. Koncert oficjalnie nazywany „Debiutem”. Troch\u0119 to dziwne, bo zesp\u00f3\u0142 ju\u017c wielokrotnie (w r\u00f3\u017cnych sk\u0142adach) w Polsce wyst\u0119powa\u0142, a istnieje ju\u017c od 10 lat, wi\u0119c te\u017c nie jest ju\u017c taki m\u0142odziutki sta\u017cem. \u017be niby debiut na festiwalu? To mo\u017cna by tak nazwa\u0107 r\u00f3wnie\u017c koncerty zespo\u0142\u00f3w Emmanuelle Haim i Christophe’a Rousseta, a jednak ich tak nie nazwano…<\/p>\n
A koncert La Morry by\u0142 \u015bwietny – na pewno jeden z najlepszych, kt\u00f3re odby\u0142y si\u0119 w tym miejscu. Trzonem zespo\u0142u jest polski gitarzysta, lutnista, wiolista – Micha\u0142 Gondko (tym razem na tzw. violi da mano) oraz jego \u017cona Corina Marti graj\u0105ca na fletach prostych i malu\u015bkim klawesynie. Dzi\u015b wyst\u0105pili z nimi Anne Rongy na violi d’arco oraz dw\u00f3ch \u015bpiewak\u00f3w, tenor (Giovanni Cantarini) i kontratenor (Doron Schleifer). Wszystko w bardzo dobrym gatunku. Temat: „Sekretna muzyka papie\u017ca Leona X”, przyjaciela muzyk\u00f3w z prze\u0142omu XV i XVI w., kt\u00f3ry utrzymywa\u0142 prywatny zesp\u00f3\u0142 artyst\u00f3w. Co mu ci arty\u015bci grali i \u015bpiewali, nie do ko\u0144ca wiadomo; repertuar koncertu by\u0142 wi\u0119c domniemaniem, acz opartym na badaniach historycznych; pi\u0119knie by\u0142 przy tym skonstruowany. Nie darmo La Morra sk\u0142ada si\u0119 z absolwent\u00f3w Schola Cantorum Basiliensis. Micha\u0142 (spotyka\u0142am go kiedy\u015b na festiwalu Pie\u015b\u0144 Naszych Korzeni, jeszcze w Starym S\u0105czu) ju\u017c na studiach w Bazylei\u00a0za\u0142o\u017cy\u0142 ten zesp\u00f3\u0142. D\u0142ugie lata pracy teraz procentuj\u0105. Mam nadziej\u0119, \u017ce ci znakomici muzycy\u00a0b\u0119d\u0105 tu cz\u0119\u015bciej przyje\u017cd\u017ca\u0107.<\/p>\n
Niestety musia\u0142am wyj\u015b\u0107 przed bisem, bo jechali\u015bmy ca\u0142\u0105 grup\u0105 na kolejny koncert, do Opery. A\u00a0 tam – pierwszy koncert z zapowiadanego cyklu Trans, czyli Adrian Utley z zespo\u0142u Portishead i Will Gregory z duetu Goldfrapp wraz ze swoimi muzykami, kilkoma d\u0119ciakami z Capelli Cracoviensis oraz zespo\u0142u wokalnego Octava. Grali oni pod wspania\u0142y niemy film La Passion de Jeanne d’Arc<\/em> Carla Theodore’a Dreyera. C\u00f3\u017c, i tak naprawd\u0119 tego wieczoru przede wszystkim ten film robi\u0142\u00a0wra\u017cenie. Mo\u017cna go zobaczy\u0107<\/a> na Tubie w ca\u0142o\u015bci (z inn\u0105 muzyk\u0105). Niesamowita wykonawczyni roli tytu\u0142owej, pyszne i plastyczne twarze mnich\u00f3w (w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych sam – m\u0142ody jeszcze – Antonin Artaud!), \u015bwietny monta\u017c i uj\u0119cia kamer. Mog\u0142aby nawet by\u0107 cisza na sali i kto wie, czy wra\u017cenie nie by\u0142oby wi\u0119ksze. A tu – co? Nic specjalnego. Jak na jakim\u015b \u015awi\u0119cie Niemego Kina – widzia\u0142am wiele ciekawszych ilustracji do kina niemego, a troch\u0119 si\u0119 tego naogl\u0105da\u0142am. Panowie popowcy zrobili po prostu do\u015b\u0107 porz\u0105dn\u0105 (czasem bardzo g\u0142o\u015bn\u0105, co by\u0142o dla mnie jakby drug\u0105 kropk\u0105 nad i w stosunku do wymowy samego tekstu filmowego) ilustracj\u0119, do\u015b\u0107 te\u017c eklektyczn\u0105 (fragment bodaj w sali tortur przypomina\u0142 nawet niebezpiecznie Pasj\u0119<\/em> P\u00e4rta). Czy ten wiecz\u00f3r co\u015b wni\u00f3s\u0142 do festiwalu Misteria Paschalia? Chyba niewiele. A ludzie te\u017c nie pchali si\u0119 tak drzwiami i oknami – na sali widzia\u0142am wolne miejsca.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jednego dnia dwie nowe inicjatywy na Misteriach Paschaliach. Bardzo r\u00f3\u017cnego gatunku i jako\u015bci. Po po\u0142udniu w Wieliczce – La Morra. Koncert oficjalnie nazywany „Debiutem”. Troch\u0119 to dziwne, bo zesp\u00f3\u0142 ju\u017c wielokrotnie (w r\u00f3\u017cnych sk\u0142adach) w Polsce wyst\u0119powa\u0142, a istnieje ju\u017c od 10 lat, wi\u0119c te\u017c nie jest ju\u017c taki m\u0142odziutki sta\u017cem. \u017be niby debiut na […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/762"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=762"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/762\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":768,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/762\/revisions\/768"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=762"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=762"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=762"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}