![\"stock_450.jpg\"](\"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/wp-content\/uploads\/stock_450.jpg\" "\\"stock_450.jpg\\"")
<\/p>\n<\/p>\n
Karlheinz Stockhausen (1928-2007) Fot. BE&W\u00a0<\/em><\/p>\n Z op\u00f3\u017anieniem us\u0142yszeli\u015bmy t\u0119 wiadomo\u015b\u0107 – radiowa Dw\u00f3jka wczoraj wieczorem, ja (z niej) dzi\u015b rano. Zmar\u0142 tak jak Mozart, 5 grudnia, w Kuerten, gdzie mieszka\u0142 przez ostatnie lata wraz ze swoimi dwiema ostatnimi kobietami – flecistk\u0105 Kathink\u0105 Pasveer i klarnecistk\u0105 Suzanne Stephens (kt\u00f3re napisa\u0142y nieco niezno\u015bne, ale typowe dla afmosfery wok\u00f3\u0142 niego po\u017cegnanie<\/a> na jego stronie internetowej). B\u0119dzie pochowany we czwartek na tamtejszym cmentarzu, nazywanym poetycko Waldfriedhof. Do Kuerten pielgrzymowali w ostatnich latach m\u0142odzi adepci kompozycji na kursy prowadzone przez Stockhausena<\/a>; teraz b\u0119dzie mo\u017cna pielgrzymowa\u0107 tylko na jego gr\u00f3b, mo\u017ce te\u017c powstanie jakie\u015b muzeum?<\/p>\n Stockhausen do muzeum – koniec epoki. Przecie\u017c by\u0142 symbolem nowoczesno\u015bci. Serializm, muzyka elektroniczna, aleatoryzm, muzyka intuitywna – wszystko to wprowadza\u0142 jako jeden z pierwszych, a jego talent sprawia\u0142, \u017ce czyni\u0142 to bardzo sugestywnie. Potem mistyczne klimaty, w jakie popad\u0142 (zawsze by\u0142 przekonany o swym pos\u0142annictwie i kap\u0142a\u0144stwie, ale dopiero z czasem te przekonania dosta\u0142y si\u0119 do muzyki jako temat), umiejscowi\u0142y go jako\u015b poza czasem. Tu ciekawy felieton z wywiadem<\/a>. W ostatnich dziesi\u0119cioleciach funkcjonowa\u0142 troch\u0119 jak prorok, troch\u0119 jak enfant terrible.<\/em> Tu jego Kwartet helikopterowy<\/a><\/em>. By\u0142am tam wtedy, tj. nie w helikopterze, ale na lotnisku (im. Mozarta!) w Salzburgu i prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c by\u0142o to wydarzenie raczej z gatunku towarzyskich ni\u017c muzycznych… Jego s\u0142ynne s\u0142owa po 11 wrze\u015bnia, \u017ce by\u0142o to najwi\u0119ksze dzie\u0142o sztuki Lucyfera, wywo\u0142a\u0142y powszechne oburzenie; to stwierdzenie mie\u015bci si\u0119 w jego mitologii, gdzie Lucyfer odgrywa istotn\u0105 rol\u0119. Wybaczono mu w ko\u0144cu i zapomniano. Jego gigantyczny cykl operowy Licht<\/a><\/em> (ten to dopiero ma libretta<\/a>!) troch\u0119 \u015bmieszy\u0142 pompatyczno\u015bci\u0105, ale i momentami zachwyca\u0142 rozwi\u0105zaniami muzycznymi.<\/p>\n W przysz\u0142ym roku ca\u0142y \u015bwiat mia\u0142 obchodzi\u0107 jego osiemdziesi\u0119ciolecie; wydarzenia z nim zwi\u0105zane planowane s\u0105 te\u017c na przysz\u0142oroczn\u0105 Warszawsk\u0105 Jesie\u0144. By\u0142 w niez\u0142ej formie, jego \u015bmier\u0107 jest zaskoczeniem (pono\u0107 zmar\u0142 po „kr\u00f3tkiej, lecz ci\u0119\u017ckiej chorobie”). Po\u017cegnajmy si\u0119 z nim fragmentem jednego z najpi\u0119kniejszych jego utwor\u00f3w, kt\u00f3rego wykonanie na WJ przez Collegium Vocale Koeln sta\u0142o si\u0119 niezapomnianym wydarzeniem, prawdziwie mistycznym (ostatnio wysz\u0142o nowe nagranie – zespo\u0142u Theatre of Voices Paula Hillyera). Czyli – Stimmung <\/em>na sze\u015b\u0107 g\u0142os\u00f3w a cappella. W za\u0142\u0105czonym linku<\/a>, na w\u0142oskim blogu kompozytora Mauro Grazianiego, gdzie mowa o tym utworze, trzeba naklikn\u0105\u0107 na s\u0142owa w dole wpisu: si puo ascoltare qui<\/em>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Karlheinz Stockhausen (1928-2007) Fot. BE&W\u00a0 Z op\u00f3\u017anieniem us\u0142yszeli\u015bmy t\u0119 wiadomo\u015b\u0107 – radiowa Dw\u00f3jka wczoraj wieczorem, ja (z niej) dzi\u015b rano. Zmar\u0142 tak jak Mozart, 5 grudnia, w Kuerten, gdzie mieszka\u0142 przez ostatnie lata wraz ze swoimi dwiema ostatnimi kobietami – flecistk\u0105 Kathink\u0105 Pasveer i klarnecistk\u0105 Suzanne Stephens (kt\u00f3re napisa\u0142y nieco niezno\u015bne, ale typowe dla afmosfery […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/77"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=77"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/77\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=77"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=77"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=77"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}