
{"id":7728,"date":"2018-08-24T00:44:07","date_gmt":"2018-08-23T22:44:07","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=7728"},"modified":"2018-08-24T00:48:30","modified_gmt":"2018-08-23T22:48:30","slug":"czwartkowe-roznosci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2018\/08\/24\/czwartkowe-roznosci\/","title":{"rendered":"Czwartkowe r\u00f3\u017cno\u015bci"},"content":{"rendered":"<p>Po po\u0142udniu wreszcie Franchomme w pe\u0142ni doceniony przez Andrzeja Bauera i Tobiasa Kocha, wieczorem go\u015bcie z Bergen (bo Leif Ove Andsnes r\u00f3wnie\u017c z tego miasta) pod batut\u0105 swojego brytyjskiego szefa Edwarda Gardnera.<\/p>\n<p><!--more-->O poziom popo\u0142udniowego koncertu mo\u017cna by\u0142o si\u0119 nie obawia\u0107 &#8211; Bauer znany jest z perfekcjonizmu i zaanga\u017cowania, a Koch &#8211; z klasy i poczucia humoru. Pytanie tylko by\u0142o, jak to si\u0119 po\u0142\u0105czy, ale po\u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 \u015bwietnie, bo i Bauerowi humoru nie brak. Ale, jak ju\u017c przy perfekcjonizmie jeste\u015bmy, to podziw wzbudzi\u0142o we mnie to, \u017ce wiolonczelista nauczy\u0142 si\u0119 solowych utwor\u00f3w Franchomme&#8217;a &#8211; <em>Kaprys\u00f3w<\/em> i <em>Etiud<\/em> &#8211; na pami\u0119\u0107. No i s\u0142usznie zreszt\u0105, bo g\u0142upio by\u0142oby gra\u0107 etiudy z nut. Z pami\u0119ci zagra\u0142 tak\u017ce, ju\u017c z Kochem, <em>Fantazj\u0119 na temat &#8222;Czarodziejskiego fletu&#8221;<\/em>, utw\u00f3r w ko\u0144cu wcale nie taki prosty. Ponadto w programie znalaz\u0142y si\u0119 transkrypcje dokonane przez tego\u017c francuskiego przyjaciela Chopina: skrzypcowej <em>Sonaty a-moll<\/em> op. 24 Beethovena i <em>Etiudy cis-moll<\/em> op. 25 nr 7 Chopina oraz utwory napisane wsp\u00f3lnie z innymi kompozytorami: z Georgem Alexandrem Osborne&#8217;em Duo concertant na temat motywu z &#8222;Anny Boleny&#8221; Donizettiego , a z Chopinem &#8211; <em>Grand duo concertant na temat z &#8222;Roberta Diab\u0142a&#8221; Meyerbeera<\/em>. Ten\u00a0 ostatni utw\u00f3r gra\u0142 ostatnio tu te\u017c Coin z Akiko Ebi &#8211; wtedy by\u0142o to do\u015b\u0107 przykre, dzisiejsze wykonanie mia\u0142o w\u0142a\u015bnie pe\u0142ni\u0119 wdzi\u0119ku i humoru. Bisy dwa: <em>Nokturn<\/em> Paderewskiego w opracowaniu samego Bauera oraz wolna cz\u0119\u015b\u0107 <em>Sonaty wiolonczelowej<\/em> Chopina &#8211; jaki \u017cal, \u017ce nie us\u0142yszeli\u015bmy jej w ca\u0142o\u015bci.<\/p>\n<p>Orkiestra Filharmonii w Bergen przyjecha\u0142a chyba w najpe\u0142niejszym sk\u0142adzie &#8211; samych kontrabas\u00f3w by\u0142o dziewi\u0119\u0107. Na jej czele stoi obecnie stosunkowo m\u0142ody (44 lata), dynamiczny Anglik Edward Gardner (w\u0142a\u015bnie przed\u0142u\u017cono mu kontrakt do 2021 r.), kt\u00f3ry udziela si\u0119 te\u017c w innych miejscach, a dla wytw\u00f3rni Chandos w ramach wsp\u00f3\u0142pracy z programem Instytutu Adama Mickiewicza Polska!Music nagra\u0142 seri\u0119 czterech p\u0142yt z orkiestrow\u0105 muzyk\u0105 Lutos\u0142awskiego, z BBC Symphony Orchestra. Na dzisiejszym koncercie by\u0142y, mo\u017cna powiedzie\u0107, same uk\u0142ony. W stron\u0119 gospodarzy &#8211; <em>Uwertura<\/em> Paderewskiego, lekka i pastoralna w charakterze, kt\u00f3ra zabrzmia\u0142a nawet jakby ze skandynawskim posmakiem. W stron\u0119 brytyjsk\u0105 &#8211; <em>Koncert fortepianowy<\/em> Benjamina Brittena. Andsnes zagra\u0142 go w Polsce po raz drugi &#8211; w maju wyst\u0105pi\u0142 z nim w Katowicach z orkiestr\u0105 Tonhalle z Zurychu w ramach festiwalu Kultura Natura. Tamtego koncertu s\u0142ucha\u0142am z balkonu, tego z parteru, wi\u0119c si\u0142\u0105 rzeczy wra\u017cenia by\u0142y bardziej intensywne, ale te\u017c nie jest to utw\u00f3r, w kt\u00f3rym mo\u017cna wiele pokaza\u0107 poza efektown\u0105 wirtuozeri\u0105. Pierwsza i ostatnia cz\u0119\u015b\u0107 (marsz) zn\u00f3w skojarzy\u0142y mi si\u0119 z Prokofiewem, za to druga cz\u0119\u015b\u0107 wyda\u0142a mi si\u0119 tym razem bardziej brittenowska. Ale og\u00f3lnie &#8211; nastr\u00f3j przedwojennej beztroski. Andsnes nie by\u0142 pierwszym na tym festiwalu, kt\u00f3ry wykona\u0142 ten koncert &#8211; zagra\u0142 go pi\u0119\u0107 lat temu Benjamin Grosvenor, kt\u00f3rego us\u0142yszymy i w tym roku. Ja w\u00f3wczas wyjecha\u0142am ju\u017c z Warszawy, a jego wykonanie Brittena us\u0142ysza\u0142am kilka dni p\u00f3\u017aniej w Berlinie i nie mia\u0142o ono tyle charakteru, co wykonanie Andsnesa.<\/p>\n<p>Na bis pianista zagra\u0142 <em>Romanz\u0119<\/em> Sibeliusa, troch\u0119 ch\u0142odno (no i dobrze). W Katowicach mieli\u015bmy mo\u017cno\u015b\u0107 podziwia\u0107 go jeszcze na recitalu, tu nie dane nam to by\u0142o. Sibelius zabrzmia\u0142 jeszcze w drugiej cz\u0119\u015bci koncertu, by\u0142a to <em>II Symfonia<\/em>, pot\u0119\u017cna w rozmiarach, ale jak na tego kompozytora jeszcze do\u015b\u0107 pogodna. I na bis zn\u00f3w uk\u0142ony: w stron\u0119 polsk\u0105 prze\u015bmieszna orkiestrowa transkrypcja <em>Walca Es-dur<\/em> Chopina dokonana przez Brittena, a na koniec w stron\u0119 w\u0142asnego kraju: <em>\u015amier\u0107 Azy<\/em> Griega. Na smutno wi\u0119c na koniec.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Po po\u0142udniu wreszcie Franchomme w pe\u0142ni doceniony przez Andrzeja Bauera i Tobiasa Kocha, wieczorem go\u015bcie z Bergen (bo Leif Ove Andsnes r\u00f3wnie\u017c z tego miasta) pod batut\u0105 swojego brytyjskiego szefa Edwarda Gardnera.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7728"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7728"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7728\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7732,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7728\/revisions\/7732"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7728"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7728"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7728"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}