{"id":7737,"date":"2018-08-26T00:01:42","date_gmt":"2018-08-25T22:01:42","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=7737"},"modified":"2018-08-26T00:02:13","modified_gmt":"2018-08-25T22:02:13","slug":"powrot-do-fortepianu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2018\/08\/26\/powrot-do-fortepianu\/","title":{"rendered":"Powr\u00f3t do fortepianu"},"content":{"rendered":"

I ju\u017c po operowej wycieczce – dzi\u015b zn\u00f3w trzech pianist\u00f3w, z orkiestr\u0105 (Sinfonia Varsovia pod Jackiem Kaspszykiem) i bez. Za to kochamy ten festiwal.<\/p>\n

Tak\u017ce za pokazywanie dzie\u0142 ma\u0142o znanych – nawet przyczynk\u00f3w, nawet ramot, ale wnosz\u0105cych co\u015b do historii muzyki. W tym roku z przyczyn oczywistych s\u0142uchamy ca\u0142ej kolekcji utwor\u00f3w z Mazurkiem D\u0105browskiego<\/em> w tre\u015bci. Kolejnym by\u0142o dzi\u015b Intermezzo „Salve Polonia”<\/em> Liszta z nigdy nieuko\u0144czonego oratorium o \u015bw. Stanis\u0142awie. Autor om\u00f3wienia w programie okre\u015bli\u0142 ten utw\u00f3r jako genialny; osobi\u015bcie by\u0142abym daleka od takiego okre\u015blenia. Owszem, zr\u0119cznie tu zosta\u0142y splecione motywy Bo\u017ce, co\u015b Polsk\u0119<\/em> i Mazurka<\/em>, przy czym pierwszy motyw tego drugiego okazuje si\u0119 odwr\u00f3ceniem tego pierwszego, ale jak na Liszta jest to utw\u00f3r do\u015b\u0107 banalny. (Ciekawostka: ten\u017ce autor om\u00f3wienia okre\u015bli\u0142 Bo\u017ce, co\u015b Polsk\u0119<\/em> jako pie\u015b\u0144 nabo\u017cn\u0105, ale pocz\u0105tkowo pie\u015b\u0144 ta przecie\u017c by\u0142a \u015bpiewana na chwa\u0142\u0119 cara.)<\/p>\n

Vadym Kholodenko pokaza\u0142 nam si\u0119 wreszcie zn\u00f3w solo. Niestety gra\u0142 Koncert fortepianowy fis-moll<\/em> op. 20 Skriabina, napisany przez 22-letniego kompozytora \u015blepo zapatrzonego w Chopina; to mi\u0142e dla nas, ale s\u0142uchaj\u0105c trudno uwierzy\u0107, \u017ce minie 18 lat i powstanie Vers la flamme<\/em>, kt\u00f3ry to utw\u00f3r pianista zagra\u0142 na bis. \u017be jest w tym wspania\u0142y, wiemy ju\u017c od zesz\u0142ego roku, gdy cz\u0119\u015b\u0107 swojego recitalu po\u015bwi\u0119ci\u0142 w\u0142a\u015bnie Skriabinowi i doda\u0142 ten sam bis. Tym razem jakby chcia\u0142 przypomnie\u0107, \u017ce to w\u0142a\u015bnie za to kochamy Skriabina, a troch\u0119 mniej za ten koncert – cho\u0107 wys\u0142ucha\u0107 by\u0142o warto.<\/p>\n

Ponad cztery lata temu w Filharmonii Narodowej dokonano po prawie p\u00f3\u0142tora wieku prawykonania<\/a> Koncertu fortepianowego h-moll<\/em> Maurycego Moszkowskiego. Dzi\u015b wykona\u0142 go zn\u00f3w odkrywca r\u0119kopisu Ludmil Angelov, ale dla orkiestry i dyrygenta by\u0142o to pierwsze zetkni\u0119cie si\u0119 z tym utworem. Nie wiem, czy to mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c kwestia sali, czy te\u017c mo\u017ce ogarniaj\u0105cego ju\u017c powoli (przynajmniej mnie) zm\u0119czenia, ale dzi\u015b s\u0142ucha\u0142o mi si\u0119 tego ci\u0119\u017cej i odnosi\u0142am wra\u017cenie, \u017ce skr\u00f3cenie o po\u0142ow\u0119 nie zaszkodzi\u0142oby utworowi. Moszkowski nie upiera\u0142 si\u0119, \u017ceby to wyda\u0107 – dlatego koncert przez d\u0142ugi czas by\u0142 uznawany za zaginiony – by\u0107 mo\u017ce z samokrytycyzmu. Ale jest to z pewno\u015bci\u0105 dzie\u0142o warte wys\u0142uchania; po prawykonaniu, jak widz\u0119 po moich zapiskach, by\u0142am bardziej entuzjastyczna. Ludmil Angelov zagra\u0142 na bis Chopina – ten nokturn, o kt\u00f3rym mawiam, \u017ce piani\u015bci daj\u0105 nim do zrozumienia, \u017ce wi\u0119cej bis\u00f3w nie b\u0119dzie… Ale dobrze, \u017ce cho\u0107 przez chwil\u0119 przypomnia\u0142 si\u0119 jako chopinista, b\u0105d\u017a co b\u0105d\u017a swego czasu osi\u0105ga\u0142 sukcesy wykonywaniem wszystkich dzie\u0142 Fryderyka.<\/p>\n

Bohaterem drugiego koncertu by\u0142 Dang Thai-Son, kt\u00f3ry tym razem gra\u0142 wy\u0142\u0105cznie Paderewskiego. Ca\u0142a pierwsza cz\u0119\u015b\u0107, recitalowa, po\u015bwi\u0119cona by\u0142a owym salonowym drobiazgom z wczesnych opus\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105 w wi\u0119kszo\u015bci do\u015b\u0107 dobrze znane. Najbardziej podoba\u0142a mi si\u0119 Elegia b-moll<\/em>, zamglona i nokturnowa. Ale musz\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce moim zdaniem w wykonaniu Krakowiaka fantastycznego<\/em> ten zwyci\u0119zca Konkursu Chopinowskiego nie dor\u00f3wna\u0142 zwyci\u0119\u017cczyni – Yuliannie Avdeevej.<\/p>\n

Po przerwie by\u0142 Koncert fortepianowy<\/em>, ale posz\u0142am ju\u017c do domu: rano wypuszczam si\u0119 na par\u0119 dni wagar\u00f3w od festiwalu. Ale te wagary te\u017c b\u0119d\u0105 muzyczne, wi\u0119c opowiem, gdziem by\u0142a i com us\u0142ysza\u0142a. A was, je\u015bli b\u0119dziecie chcieli si\u0119 podzieli\u0107 wra\u017ceniami z kolejnych dni Chopiej\u00f3w, oczywi\u015bcie zapraszam. Ja wracam we czwartek.<\/p>\n

PS. W\u0142a\u015bnie zacz\u0105\u0142 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c Festiwal Singera, na co ju\u017c kompletnie nie mam czasu, ale ju\u017c teraz zupe\u0142nie prywatnie zapraszam na prezentacj\u0119 p\u0142yty, kt\u00f3r\u0105 z siostr\u0105 i siostrzenic\u0105 nagra\u0142y\u015bmy na pro\u015bb\u0119 czytelnik\u00f3w wydanego dwa lata temu \u015bpiewnika W poszukiwaniu z\u0142otego jab\u0142ka<\/em>. Zosta\u0142a ona wydana r\u00f3wnie\u017c przez wydawnictwo Austeria. A prezentacja – 2 wrze\u015bnia o godz. 11 w Austriackim Forum Kultury.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

I ju\u017c po operowej wycieczce – dzi\u015b zn\u00f3w trzech pianist\u00f3w, z orkiestr\u0105 (Sinfonia Varsovia pod Jackiem Kaspszykiem) i bez. Za to kochamy ten festiwal.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7737"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7737"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7737\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7741,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7737\/revisions\/7741"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7737"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7737"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7737"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}