To b\u0119dzie inny konkurs pianistyczny ni\u017c wszystkie. Nie jest on pierwszym w dziedzinie instrument\u00f3w historycznych (tak\u017ce fortepian\u00f3w), ale na pewno pierwszym z takim rozmachem. Jak dobrze p\u00f3jdzie, b\u0119dzie – jak „du\u017cy” Chopinowski – odbywa\u0142 si\u0119 co 5 lat.<\/p>\n
Czym si\u0119 r\u00f3\u017cni, m\u00f3wiono dzi\u015b na konferencji prasowej w Muzeum Chopina. – Najwi\u0119ksza si\u0142a tego konkursu le\u017cy w jego kontrowersji – powiedzia\u0142 dyr. Stanis\u0142aw Leszczy\u0144ski. T\u0142umaczy to w ten spos\u00f3b, \u017ce szczeg\u00f3ln\u0105 rol\u0119 odgrywaj\u0105 tu same instrumenty, „sterane \u017cyciem,”, kt\u00f3re wed\u0142ug niego maj\u0105 dusz\u0119.<\/p>\n
Pochwa\u0142\u0119 wykonawstwa historycznego wyg\u0142osi\u0142 jeden z juror\u00f3w, Alexei Lubimov: – Wykonawstwo wsp\u00f3\u0142czesne uleg\u0142o stagnacji, a to dlatego, \u017ce coraz trudniej o nowe interpretacje na takich samych instrumentach. Historia jest platform\u0105, na kt\u00f3rej oparte jest nasze \u017cycie i rozumiemy j\u0105 coraz lepiej, je\u015bli uznajemy j\u0105 za cz\u0119\u015b\u0107 wsp\u00f3\u0142czesno\u015bci. – Wskaza\u0142 te\u017c na pu\u0142apki, kt\u00f3re czyhaj\u0105 na juror\u00f3w. Bo co to w og\u00f3le jest tradycja? Ka\u017cdy ma swoj\u0105. Oceniaj\u0105c uczestnik\u00f3w trzeba wi\u0119c o niej zapomnie\u0107 i sta\u0107 si\u0119 bardziej otwartym. Nie s\u0105dzi\u0107 w taki spos\u00f3b, jak na innych konkursach. Tu wa\u017cna jest indywidualno\u015b\u0107.<\/p>\n
Inna jurorka, Claire Chevallier, twierdzi wr\u0119cz, \u017ce osobowo\u015b\u0107 pianisty wyra\u017aniej wychodzi przy grze na instrumencie historycznym ni\u017c gdy gra na instrumencie wsp\u00f3\u0142czesnym. Trzeba te\u017c pami\u0119ta\u0107, \u017ce r\u00f3\u017cne instrumenty nawet powsta\u0142e w tym samym czasie r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105 nawet mechanizmem, np. pleyel ma system podw\u00f3jnej repetycji, a erard nie. Brzmienie nowych, wci\u0105\u017c ulepszanych instrument\u00f3w zmienia\u0142o si\u0119 niemal z roku na rok. By\u0142o wi\u0119c w tamtych czasach wi\u0119ksze zr\u00f3\u017cnicowanie. Dzisiejsza sytuacja jest sztuczna, bo przecie\u017c je\u015bli spojrzymy na konkursy skrzypcowe, to przecie\u017c wszyscy nie graj\u0105 na nim na jednych skrzypcach i nie uwa\u017caj\u0105, \u017ce np. jeden okre\u015blony stradivarius jest najlepszy.<\/p>\n
Ja dodam jeszcze od siebie, \u017ce kiedy spojrzymy na repertuar, zw\u0142aszcza I etapu, zobaczymy, \u017ce w istocie ocenia si\u0119 tu nie wirtuozeri\u0119, ale muzykalno\u015b\u0107. Wirtuozerii nie wymagaj\u0105 dzie\u0142a Bacha albo romantyczne polonezy. Uczestnik mo\u017ce zmienia\u0107 instrument podczas etapu nawet parokrotnie i to, czy dobrze dobra\u0142, r\u00f3wnie\u017c b\u0119dzie \u015bwiadczy\u0107 o rodzaju jego muzykalno\u015bci. Na wybranie instrument\u00f3w ma przed kolejnym etapem 40 minut.<\/p>\n