{"id":7801,"date":"2018-09-11T08:57:21","date_gmt":"2018-09-11T06:57:21","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=7801"},"modified":"2018-09-11T18:40:01","modified_gmt":"2018-09-11T16:40:01","slug":"nospr-zagral-w-elphi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2018\/09\/11\/nospr-zagral-w-elphi\/","title":{"rendered":"NOSPR zagra\u0142 w Elphi"},"content":{"rendered":"

To by\u0142a inauguracja cyklu koncert\u00f3w<\/a> zwi\u0105zanych z niepodleg\u0142o\u015bci\u0105 Polski. Polscy wykonawcy, polski w ca\u0142o\u015bci program. Ca\u0142a seria zorganizowana przy wsp\u00f3\u0142pracy z Instytutem Adama Mickiewicza.<\/p>\n

Niemiecki by\u0142 tylko dyrygent, Alexander Liebreich, oczywi\u015bcie dlatego, \u017ce jest szefem muzycznym NOSPR.<\/p>\n

Program u\u0142o\u017cy\u0142 si\u0119 w bardzo urozmaicon\u0105 panoram\u0119 muzyki polskiej ostatnich 130 lat, tyle bowiem ma <\/span>Koncert fortepianowy<\/em> Paderewskiego<\/span>. A obok awangarda ju\u017c „klasyczniej\u0105ca” – Przebudzenie Jakuba<\/em> Krzysztofa Pendereckiego z 1974 r., awangarda „przedwczesna” – Ko\u0142ysanka<\/em> Andrzeja Panufnika z 1947 r., wreszcie neoklasycyzm doprowadzony do perfekcji – Koncert na orkiestr\u0119<\/em> Lutos\u0142awskiego.<\/p>\n

Jako solista wyst\u0105pi\u0142 Szymon Nehring. Mia\u0142 pomys\u0142y nieco zaskakuj\u0105ce, np. na o\u017cywienie fina\u0142u koncertu, z kt\u00f3rego zrobili razem z orkiestr\u0105 co\u015b na kszta\u0142t dzikiego hopaka, dodaj\u0105c mu energii i wychodz\u0105c z ramek „patriotycznego utworu do odegrania”. To mo\u017ce razi\u0142oby niekt\u00f3rych, ale mnie pozytywnie rozbawi\u0142o, a publiczno\u015b\u0107 bardzo dobrze to przyj\u0119\u0142a. Do\u015b\u0107 sztywniactwa! Do kompletu na bis ju\u017c troch\u0119 bardziej „uczesany”, ale energiczny Krakowiak fantastyczny<\/em>. (Orkiestr\u0119 te\u017c bardzo d\u0142ugo na koniec oklaskiwano i cho\u0107 zm\u0119czeni muzycy – musieli wsta\u0107 o pi\u0105tej rano, bo poprzedniego dnia mieli koncert w Kopenhadze – chcieli ju\u017c i\u015b\u0107 do domu, to musieli zabisowa\u0107 – by\u0142a to, dla odmiany reperturowej, Pie\u015b\u0144 Solvejgi<\/em>).<\/p>\n

Trzeba powiedzie\u0107, \u017ce sala hamburskiej Elbphilharmonie kryje w sobie r\u00f3\u017cne niespodzianki. I to nie tylko o to chodzi\u0142o; s\u0105 te\u017c i takie, kt\u00f3re zaskakuj\u0105 na niekorzy\u015b\u0107. Mnie np. przydarzy\u0142o si\u0119, \u017ce siedz\u0105c w ostatnim rz\u0119dzie parteru, w zag\u0142\u0119bieniu \u015bciany (to jest typowa winnica, tarasy podobne troch\u0119 do berli\u0144skich), w niekt\u00f3rych momentach mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce cz\u0119\u015b\u0107 instrument\u00f3w – rogi, potem harfy w utworze Panufnika – zosta\u0142a umieszczona na kt\u00f3rym\u015b z balkon\u00f3w po lewej. Ale ju\u017c m\u00f3j s\u0105siad nie odnosi\u0142 takiego wra\u017cenia. Znajomy, kt\u00f3ry siedzia\u0142 na pierwszym balkonie, twierdzi\u0142, \u017ce nie s\u0142ysza\u0142 zupe\u0142nie wiolonczel, a fortepian te\u017c jako\u015b s\u0142abo, tak\u017ce Przebudzenie Jakuba<\/em> zabrzmia\u0142o mu troch\u0119 zbyt blado w tym miejscu. Ja akurat ten utw\u00f3r odebra\u0142am bardzo dobrze, za to w Lutos\u0142awskim troch\u0119 by\u0142am momentami zdziwiona, \u017ce s\u0142ysz\u0119 r\u00f3\u017cne rzeczy, kt\u00f3rych wcze\u015bniej nie s\u0142ysza\u0142am, a nie s\u0142ysz\u0119 takich, do kt\u00f3rych jestem przyzwyczajona. I to wcale nie by\u0142a kwestia wykonania, tylko akustyki.<\/p>\n

Tak wi\u0119c dzie\u0142a pana Toyoty s\u0105 nier\u00f3wne – przedwczoraj NOSPR gra\u0142 w sali radiowej w Kopenhadze, kt\u00f3rej akustyk\u0119 r\u00f3wnie\u017c on projektowa\u0142; podobno jest du\u017co gorsza i by\u0142a ju\u017c poprawiana. Elphi, mimo tych niespodzianek, nie jest taka z\u0142a, ale jak na razie sala katowicka nale\u017cy z tych najlepszych, cho\u0107 i ona ma dziury akustyczne – wida\u0107 idea\u0142\u00f3w nie ma.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

To by\u0142a inauguracja cyklu koncert\u00f3w zwi\u0105zanych z niepodleg\u0142o\u015bci\u0105 Polski. Polscy wykonawcy, polski w ca\u0142o\u015bci program. Ca\u0142a seria zorganizowana przy wsp\u00f3\u0142pracy z Instytutem Adama Mickiewicza.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7801"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7801"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7801\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7809,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7801\/revisions\/7809"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7801"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7801"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7801"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}