{"id":7832,"date":"2018-09-15T01:26:04","date_gmt":"2018-09-14T23:26:04","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=7832"},"modified":"2018-09-15T14:01:12","modified_gmt":"2018-09-15T12:01:12","slug":"zielona-wyspa-alcyny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2018\/09\/15\/zielona-wyspa-alcyny\/","title":{"rendered":"Zielona wyspa Alcyny"},"content":{"rendered":"

Bardzo warto p\u00f3j\u015b\u0107 na Alcin\u0119<\/em> Haendla w ramach Festiwalu Oper Barokowych. W wersji koncertowej w poniedzia\u0142ek w Studiu im. Lutos\u0142awskiego, ale je\u015bli kto\u015b wybierze si\u0119 na sobotni spektakl do Ma\u0142ej Warszawy, to zyska jeszcze pyszn\u0105 stron\u0119 wizualn\u0105.<\/p>\n

Wiadomo, jest to pi\u0119kna muzyka, same przeboje, i mo\u017ce wystarczy\u0107 za ca\u0142y wiecz\u00f3r. Ale tym razem po pierwsze re\u017cyser jest tancerzem (Jacek Tyski), wi\u0119c ruch sceniczny jest bardzo dynamiczny. Po drugie, r\u00f3wnie\u017c tancerka, Marta Fiedler, zaprojektowa\u0142a efektowne kostiumy, z motywami przypominaj\u0105cymi pawie (mieni\u0105ce si\u0119 kolory, czuby na g\u0142owach; tylko Morgana ma ostr\u0105 r\u00f3\u017cow\u0105 sukienusi\u0119 a la Miss Piggy). Po trzecie, przede wszystkim: jako dekoracje s\u0142u\u017c\u0105 wspania\u0142e multimedialne projekcje \u015bwietlne – mapping ukazuj\u0105cy egzotyczne ogrody, antyczne rze\u017aby i arkady, barokowe ornamenty. To tw\u00f3rczo\u015b\u0107 wideoartysty Sylwestra \u0141uczaka, cz\u0142owieka tak skromnego, \u017ce nawet nie wyszed\u0142 na oklaski. A pono\u0107 zanosi si\u0119 na jego wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z La Scal\u0105. Nie dziwi\u0119 si\u0119.<\/p>\n

Rola Alciny by\u0142a od dawna marzeniem Olgi Pasiecznik. \u015apiewa\u0142a w tej operze nawet w Palais Garnier, ju\u017c z dekad\u0119 temu, ale wykonywa\u0142a rol\u0119 Morgany, a wola\u0142aby rol\u0119 tytu\u0142ow\u0105. A \u017ce osoby zwi\u0105zane ze Stowarzyszeniem Dramma per Musica realizuj\u0105 swoje marzenia, to tak jak Annie Radziejewskiej uda\u0142o si\u0119 za\u015bpiewa\u0107 wymarzon\u0105 Agrippin\u0119, tak Pasiecznik wreszcie si\u0119 uda\u0142o. I to jak! Jak zawsze, wybitnemu \u015bpiewowi towarzyszy\u0142o wyraziste aktorstwo, wszystkie emocje, od czu\u0142o\u015bci poprzez rozpacz po w\u015bciek\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n

Aktorsko te\u017c niesamowita by\u0142a Radziejewska, kt\u00f3ra wcieli\u0142a si\u0119 w blond przystojniaka z ma\u0142\u0105 br\u00f3dk\u0105 – Ruggiera. Porusza\u0142a si\u0119 jak m\u0142ody m\u0119\u017cczyzna, nawet \u015bpiew by\u0142 momentami jakby wystylizowany na kontratenorowy. Tylko z pocz\u0105tku brzmia\u0142o to nieco ostro, ale prawie wszyscy mieli ci\u0119\u017cki rozruch – sala jest do\u015b\u0107 sucha (za to ma dobr\u0105 akustyk\u0119 – c\u00f3\u017c to wreszcie za odpoczynek dla ucha). Troch\u0119 wysz\u0142o zabawnie, bo ukochan\u0105 Ruggiera, Bradamante, gra\u0142a\u00a0Joanna Krasuska-Motulewicz, ta sama, kt\u00f3ra w zesz\u0142ym roku tak \u015bwietnie ukaza\u0142a si\u0119 w Farnace<\/em><\/a>, a jest ona niemal wy\u017csza o g\u0142ow\u0119 od Radziejewskiej, kt\u00f3ra te\u017c przecie\u017c nie u\u0142omek. No ale c\u00f3\u017c, mi\u0142o\u015b\u0107 nie wybiera… Obsad\u0119 uzupe\u0142niali Olga Siemie\u0144czuk jako Morgana (g\u0142os troch\u0119 zbyt ostry), bardzo m\u0119ski Melisso (Artur Janda), troch\u0119 p\u0142aczliwy Oronte (Karol Koz\u0142owski) oraz w ma\u0142ej, ale smacznie za\u015bpiewanej roli Oberto – Joanna Lalek.<\/p>\n

Towarzyszy\u0142 im Royal Baroque Ensemble i Collegium Musicum z UW, prowadzone \u015bwietnie od klawesynu przez Liliann\u0119 Stawarz. Tempa by\u0142y w sam raz, forma znakomicie zbudowana. Trzy godziny r\u00f3wno (z dwiema przerwami) zlecia\u0142y, ani si\u0119 kto obejrza\u0142. Szkoda tylko, \u017ce sala nie by\u0142a pe\u0142na, a i z tych, co przyszli, cz\u0119\u015b\u0107 nie wytrwa\u0142a do ko\u0144ca.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bardzo warto p\u00f3j\u015b\u0107 na Alcin\u0119 Haendla w ramach Festiwalu Oper Barokowych. W wersji koncertowej w poniedzia\u0142ek w Studiu im. Lutos\u0142awskiego, ale je\u015bli kto\u015b wybierze si\u0119 na sobotni spektakl do Ma\u0142ej Warszawy, to zyska jeszcze pyszn\u0105 stron\u0119 wizualn\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7832"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7832"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7832\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7835,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7832\/revisions\/7835"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7832"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7832"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7832"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}