{"id":8,"date":"2007-06-01T00:21:27","date_gmt":"2007-05-31T22:21:27","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=8"},"modified":"2007-06-01T00:21:27","modified_gmt":"2007-05-31T22:21:27","slug":"spiewajmy-wraz-poki-czas","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2007\/06\/01\/spiewajmy-wraz-poki-czas\/","title":{"rendered":"\u015apiewajmy wraz, p\u00f3ki czas"},"content":{"rendered":"

To sobie jeszcze pobachowali\u015bmy… nic dziwnego, bo Bach (i jeszcze paru) s\u0105 ponad wszystko i z pewno\u015bci\u0105 b\u0119dziemy tu wielokrotnie do niego wraca\u0107. I „geometria” (Kunst der Fuge,<\/em> Das Musikalische Opfer<\/em>), i emocje (w ka\u017cdym utworze) – to wszystko tam jest. Ja dodam na razie jeszcze tyle a propos „uk\u0142adania [wiedzy] na w\u0142a\u015bciwe miejsce” (jak napisa\u0142 foma<\/strong>): by\u0142am niedawno na posiadach-wypominkach o zmar\u0142ej niedawno, nieod\u017ca\u0142owanej wybitnej malarce i poetce Krystianie Robb-Narbutt. To by\u0142a osoba renesansowa, a jedn\u0105 z bardzo wa\u017cnych spraw stanowi\u0142a dla niej muzyka. Kto\u015b z obecnych wspomnia\u0142, jak bardzo si\u0119 cieszy\u0142a, kiedy obieca\u0142 przegra\u0107 jej jakie\u015b p\u0142yty z Bachem – bo Bach „uk\u0142ada jej w g\u0142owie”. I na pewno co\u015b w tym jest. By\u0107 mo\u017ce niekt\u00f3rzy z Pa\u0144stwa czytali w „Polityce” m\u00f3j artyku\u0142 o m\u0142odym wiolonczeli\u015bcie Dominiku Po\u0142o\u0144skim i jego wychodzeniu z choroby nowotworowej. Dominik, kt\u00f3ry kocha bardzo wiele r\u00f3\u017cnych rodzaj\u00f3w muzyki, w szpitalu najch\u0119tniej s\u0142ucha\u0142 Bacha – w\u0142a\u015bciwie na okr\u0105g\u0142o. Prawdopodobnie to rzeczywi\u015bcie pomaga w regeneracji po\u0142\u0105cze\u0144 m\u00f3zgowych, bo kiedy\u015b po ca\u0142ej nocy z Bachem po raz pierwszy poczu\u0142, \u017ce jego sparali\u017cowana w\u00f3wczas noga zaczyna si\u0119 budzi\u0107 do \u017cycia. Tak, jest w tym tajemnica… Mo\u017ce\u00a0r\u00f3wnie\u017c owa przewidywalno\u015b\u0107, o kt\u00f3rej pisze Jacobsky<\/strong>, daje poczucie bezpiecze\u0144stwa i pewno\u015bci?\u00a0W po\u0142\u0105czeniu z emocjami oczywi\u015bcie. O zaletach i wadach przewidywalno\u015bci i nieprzewidywalno\u015bci te\u017c kiedy\u015b co\u015b mo\u017ce napisz\u0119.<\/p>\n

A tymczasem, p\u00f3ki Jacobsky<\/strong> nie wyjedzie na urlop (o czym wiem z innych blog\u00f3w), chcia\u0142am poruszy\u0107 temat mu (jak te\u017c a cappelli\/basi<\/strong> oraz c\u00f3rce blogowego s\u0105siada, Pana Piotra<\/strong>) bliski, czyli \u015bpiewanie w ch\u00f3rze. Sama przez wiele lat by\u0142am ch\u00f3rzystk\u0105 (niestety nasz dyrygent w latach 80. wybra\u0142 wolno\u015b\u0107 w Kanadzie)\u00a0i wiem, ile to daje. Nie tylko rado\u015b\u0107 czynnego obcowania z muzyk\u0105 od \u015brodka i wr\u0119cz fizyczn\u0105 przyjemno\u015b\u0107 samego \u015bpiewu czy\u00a0satysfakcj\u0119 z dobrze wykonanego utworu, ale du\u017co, du\u017co wi\u0119cej.<\/p>\n

Filmy takie jak francuski „Pan od muzyki” (re\u017c. Christophe Barratier) czy szwedzki „Jak w niebie” (re\u017c. Kay Pollak) przesz\u0142y tu troch\u0119 bez echa, bo takie dzie\u0142a nie budz\u0105 zwykle zainteresowania dystrybutor\u00f3w, ale w swoich krajach powstania sta\u0142y si\u0119 wielkimi przebojami i cho\u0107 s\u0105 momentami naiwne, a nawet kiczowate (zw\u0142aszcza ten drugi), jednak co\u015b z prawdy o spo\u0142eczno\u015bciach ch\u00f3rowych pokazuj\u0105. Ch\u00f3r to wielka szko\u0142a socjalizacji (czasem resocjalizacji) i tolerancji, bycia razem i dopasowywania si\u0119 do siebie, nauka wspierania si\u0119 nawzajem, by stworzy\u0107 co\u015b wsp\u00f3lnie. To prawdziwa lekcja obywatelsko\u015bci. Czasem, jak to w ka\u017cdej spo\u0142eczno\u015bci, zdarza si\u0119, \u017ce kogo\u015b si\u0119 nie docenia, kogo\u015b lubi si\u0119 mniej – ale skoro mo\u017cemy razem co\u015b dobrze, a co najmniej sk\u0142adnie\u00a0za\u015bpiewa\u0107, wiele si\u0119 wybacza. To bardzo wi\u0105\u017ce. Nasz dawno nieistniej\u0105cy ch\u00f3r, o kt\u00f3rym wspomnia\u0142am, wci\u0105\u017c co roku spotyka si\u0119 ko\u0142o \u015bwi\u0105t Bo\u017cego Narodzenia – dlatego, \u017ce w pobli\u017cu s\u0105 imieniny Ewy, gospodyni mieszkania, w kt\u00f3rym spotkania si\u0119 odbywaj\u0105, no i dlatego, \u017ce mo\u017cna sobie po\u015bpiewa\u0107 kol\u0119dy. Przychodzi te\u017c taki moment, \u017ce ci, co czuj\u0105 si\u0119 na si\u0142ach, \u015bpiewaj\u0105 „La bataille de Marignan” Jannequina – i \u015bmiechu jest co niemiara, ale jako\u015b udaje si\u0119 nam sko\u0144czy\u0107. I nawet je\u015bli najpierw niekt\u00f3rzy z nas k\u0142\u00f3c\u0105 si\u0119 ze sob\u0105, bo maj\u0105 np. r\u00f3\u017cne pogl\u0105dy polityczne, to w \u015bpiewie si\u0119 godzimy.<\/p>\n

A wczoraj, w przeddzie\u0144 Dnia Dziecka, we wroc\u0142awskiej Hali Ludowej, zebra\u0142o si\u0119 par\u0119 tysi\u0119cy dzieci z ch\u00f3r\u00f3w z programu \u015apiewaj\u0105ca Polska – pisa\u0142am o nim i w najbli\u017cszym czasie te\u017c si\u0119 co\u015b na ten temat uka\u017ce, wi\u0119c nie b\u0119d\u0119 si\u0119 tu szerzej na ten temat rozwodzi\u0107. Dodam tylko tyle: rok temu, kiedy program \u015apiewaj\u0105cy Wroc\u0142aw zosta\u0142 rozszerzony na kraj (na razie powsta\u0142o w sumie ok. 400 ch\u00f3r\u00f3w w szko\u0142ach i przedszkolach), w prasie ukaza\u0142o si\u0119 par\u0119 z\u0142o\u015bliwych komentarzy. Trzeba by\u0142o rzecz wy\u015bmia\u0107, bo zainicjowali j\u0105 ludzie z PiS. Nie chc\u0119 tu m\u00f3wi\u0107 o polityce; chc\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce w tym\u00a0momencie zada\u0142am sobie smutne pytanie: czy tak \u017ale ju\u017c jest z naszym stosunkiem do muzyki, \u017ce \u015bpiew wydaje si\u0119 nam czym\u015b politycznie podejrzanym? W normalnym kraju chyba jednak by\u0142oby to nie do pomy\u015blenia.\u00a0Mo\u017ce nie zawsze, w przeciwie\u0144stwie do tego, co twierdzi\u0142 Arystoteles, muzyka \u0142agodzi obyczaje (pami\u0119tamy np. \u015blicznego blondyna z „Kabaretu”; to te\u017c temat na osobn\u0105 rozmow\u0119). Ale bardzo cz\u0119sto.<\/p>\n

P.S. \u015aciskam \u0142ap\u0119 Owczarkowi Podhala\u0144skiemu<\/strong>, je\u015bli tu zajrzy – wszelkie pytania dozwolone! O muzyce g\u00f3ralskiej na pewno kiedy\u015b b\u0119dzie. A o piosenkach w\u0142\u00f3czykijowskich – zobaczymy \ud83d\ude42<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

To sobie jeszcze pobachowali\u015bmy… nic dziwnego, bo Bach (i jeszcze paru) s\u0105 ponad wszystko i z pewno\u015bci\u0105 b\u0119dziemy tu wielokrotnie do niego wraca\u0107. I „geometria” (Kunst der Fuge, Das Musikalische Opfer), i emocje (w ka\u017cdym utworze) – to wszystko tam jest. Ja dodam na razie jeszcze tyle a propos „uk\u0142adania [wiedzy] na w\u0142a\u015bciwe miejsce” (jak […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}