{"id":8045,"date":"2018-12-13T00:46:31","date_gmt":"2018-12-12T23:46:31","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=8045"},"modified":"2018-12-13T00:51:25","modified_gmt":"2018-12-12T23:51:25","slug":"z-biondim-do-wenecji-i-tallina","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2018\/12\/13\/z-biondim-do-wenecji-i-tallina\/","title":{"rendered":"Z Biondim do Wenecji i… Tallina"},"content":{"rendered":"

Program wieczornego wyst\u0119pu Europa Galante w gda\u0144skim Centrum \u015bw. Jana oscylowa\u0142 wok\u00f3\u0142 tematyki, kt\u00f3ra w po\u0142owie bardziej pasowa\u0142aby do ods\u0142ony Actus Humanus Resurrectio (dwa Regina coeli<\/em>). Ale nie szkodzi.<\/p>\n

Owe Regina coeli<\/em> oraz trzy Salve Regina<\/em>, a tak\u017ce utwory instrumentalne \u0142\u0105czy\u0142o to, \u017ce zosta\u0142y napisane przez kompozytor\u00f3w zwi\u0105zanych stale lub czasowo z Wenecj\u0105. A wi\u0119c miejscowi Baldassare Galuppi i Antonio Vivaldi oraz przybyli Nicola Antonio Porpora i Johann Adolph Hasse. Pisali oni muzyk\u0119 dla weneckich ospedali,<\/em> czyli sieroci\u0144c\u00f3w, kt\u00f3rych podopieczni tworzyli zespo\u0142y muzyczne.<\/p>\n

Nie musz\u0119 si\u0119 rozpisywa\u0107, jaka to jest muzyka. Mo\u017ce tylko wspomn\u0119, \u017ce Vivaldi si\u0119 na tym tle bardzo odr\u00f3\u017cnia specyficznym podej\u015bciem do budowania formy. Po raz pierwszy pomy\u015bla\u0142am, \u017ce te jego charakterystyczne kanciasto\u015bci, powt\u00f3rzenia bardziej czy mniej monotonne, regularno\u015bci, mog\u0105 si\u0119 bra\u0107 z muzycznego my\u015blenia, by tak rzec, architektonicznego. Jak powtarza si\u0119 regularnie rytm okien czy gzyms\u00f3w na fasadzie, tak powtarzaj\u0105 si\u0119 motywy czy pasa\u017ce. I tylko dla urozmaicenia czasem jest skr\u0119t harmoniczny, kt\u00f3ry pokazuje: no przecie\u017c nie musi by\u0107 ca\u0142y czas banalnie.<\/p>\n

Jako solistki w owych minikantatach maryjnych wyst\u0105pi\u0142y Monica Piccinini (sopran) i Martina Belli (kontralt). Obie ju\u017c nieraz w Polsce \u015bpiewa\u0142y z r\u00f3\u017cnymi artystami (ta pierwsza – tak\u017ce z Ottavio Dantone, ostatni raz w gda\u0144sku w kwietniu), a z Biondim – np. cztery lata temu w Krakowie wykonuj\u0105c oratorium Caldary. Ka\u017cda w swoim rodzaju jest znakomita: sopranistka bardzo sprawna, o jasnym g\u0142osie, a kontralcistka przeciwnie – o g\u0142osie ciemnym i intensywnym. Tote\u017c jak na bis mia\u0142y za\u015bpiewa\u0107 fragment Stabat Mater<\/em> Pergolesiego (Inflammatus<\/em>, zwane przeze mnie krakowiaczkiem), to nie bardzo to razem brzmia\u0142o. (Za to mieli\u015bmy te\u017c du\u017c\u0105 przyjemno\u015b\u0107 w jednym z koncert\u00f3w Vivaldiego us\u0142ysze\u0107 Biondiego jako solist\u0119.)<\/p>\n

Drugi bis Biondi zapowiedzia\u0142: wiecie pa\u0144stwo, jak kocham Polsk\u0119 i polsk\u0105 publiczno\u015b\u0107, wi\u0119c zagramy polski utw\u00f3r: Summ\u0119<\/em> Arvo P\u00e4rta. I zagrali. My\u015bla\u0142am, \u017ce to mia\u0142 by\u0107 taki subtelny \u017carcik, ale chyba rzeczywi\u015bcie co\u015b mu si\u0119 musia\u0142o por\u0105ba\u0107, bo gdy wyszed\u0142 na ostatnie uk\u0142ony, powiedzia\u0142: przepraszam bardzo, wiem, \u017ce\u00a0P\u00e4rt<\/span> to kompozytor esto\u0144ski, ale i tak was kocham. A nie by\u0142oby lepiej wyj\u015b\u0107 i powiedzie\u0107: to oczywi\u015bcie by\u0142 taki \u017carcik, bo oczywi\u015bcie wiem, \u017ce… itd. Ale ju\u017c za nieca\u0142e cztery tygodnie b\u0119dzie zn\u00f3w gra\u0142 w Warszawie Halk\u0119<\/em> i miejmy nadziej\u0119, \u017ce wtedy nie b\u0119dzie mia\u0142 w\u0105tpliwo\u015bci, jak\u0105 muzyk\u0119 gra.<\/p>\n

Strasznie mi\u0142o jest przyjecha\u0107 do Gda\u0144ska i zobaczy\u0107 tylu fajnych znajomych, z kt\u00f3rymi widujemy si\u0119 przy tej okazji. Z niekt\u00f3rymi b\u0119dziemy si\u0119 jeszcze widzie\u0107 na festiwalu, z niekt\u00f3rymi nie, ale wszystkich pozdrawiam!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Program wieczornego wyst\u0119pu Europa Galante w gda\u0144skim Centrum \u015bw. Jana oscylowa\u0142 wok\u00f3\u0142 tematyki, kt\u00f3ra w po\u0142owie bardziej pasowa\u0142aby do ods\u0142ony Actus Humanus Resurrectio (dwa Regina coeli). Ale nie szkodzi.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8045"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8045"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8045\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8054,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8045\/revisions\/8054"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8045"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8045"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8045"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}