Dni Wajnberga w NOSPR zako\u0144czy\u0142y si\u0119 koncertem kameralnym. To bardzo w wajnbergowskim duchu – kompozytor cz\u0119sto ko\u0144czy\u0142 swoje utwory cicho i w skupieniu.<\/p>\n
G\u0142\u00f3wnymi bohaterami wieczoru by\u0142 niemiecki skrzypek Linus Roth i argenty\u0144ski pianista Jose Gallardo. Ten pierwszy jest bardzo dla muzyki Wajnberga zas\u0142u\u017con\u0105 postaci\u0105: nagra\u0142 chyba ju\u017c wszystkie jego utwory ze skrzypcami w roli g\u0142\u00f3wnej, a ponadto jest wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem towarzystwa imienia kompozytora<\/a>. W tym roku gra Wajnberga w r\u00f3\u017cnych krajach<\/a>. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c zabawnie wysz\u0142o z t\u0105 rocznic\u0105. Sama gdzie\u015b (np. w polskiej Wiki i na culture.pl) przeczyta\u0142am dat\u0119 urodzenia 12 stycznia 1919 r., t\u0119 sam\u0105 dat\u0119 wypowiedzia\u0142 te\u017c omawiaj\u0105c program z tydzie\u0144 temu Marcin Majchrowski, ale poprawiono go, \u017ce prawdziwa data to 8 grudnia 1919 r. Tak jest te\u017c w Wiki w innych j\u0119zykach. Dla pewno\u015bci wi\u0119c kolega Majchrowski sprawdzi\u0142 u autorki ksi\u0105\u017cki o kompozytorze Danuty Gwizdalanki i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce owszem, 8 grudnia, ale 1918 r. Tak wi\u0119c stulecie rzeczywi\u015bcie ju\u017c min\u0119\u0142o! No, ale tak wspania\u0142ej muzyki nigdy do\u015b\u0107.<\/p>\n Muzyka skrzypcowo-fortepianowa jest bardzo intymna, Wajnberg napisa\u0142 sze\u015b\u0107 sonat na ten sk\u0142ad, a my us\u0142yszeli\u015bmy pierwsz\u0105 z 1943 r. i czwart\u0105 z 1947 r. W sumie i tym razem dominowa\u0142y w programie lata wojny (i zaraz po), bardzo wymownie odbijaj\u0105cej si\u0119 w muzyce. Pomi\u0119dzy te sonaty wstawiona zosta\u0142a niedawno odnaleziona niedoko\u0144czona sonata Szostakowicza, a dok\u0142adniej rzecz bior\u0105c fragment cz\u0119\u015bci powolnej – trudno powiedzie\u0107, czy to mia\u0142a by\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 pierwsza, czy p\u00f3\u017aniejsza. Muzyka bardzo mocna, kt\u00f3ra niestety urywa si\u0119 w d\u0105\u017ceniu do kulminacji.<\/p>\n Inny odcie\u0144 przynios\u0142a Sonata na dwoje skrzypiec<\/em> Wajnberga – p\u00f3\u017aniejsza, z 1959 r., w kt\u00f3rej do Rotha do\u0142\u0105czy\u0142 Janusz Wawrowski ze swoim „nowym” stradivariusem (Roth te\u017c gra na stradzie). Trzeba powiedzie\u0107, \u017ce ten instrument „sam niesie” – brzmi pi\u0119knie. Utw\u00f3r ciekawy, w pierwszej cz\u0119\u015bci pe\u0142en bachowskich imitacji, p\u00f3\u017aniej jednak oddalaj\u0105cy si\u0119 od inspiracji barokowych.<\/p>\n Zamykaj\u0105ca koncert Rapsodia na tematy mo\u0142dawskie<\/em>, zn\u00f3w w wykonaniu Rotha i Gallardo, chyba jeden z najbardziej znanych utwor\u00f3w Wajnberga, powinna si\u0119 raczej nazywa\u0107 \u017cydowsko-ba\u0142ka\u0144sk\u0105 – przypomina o kiszyniowskich korzeniach rodziny kompozytora. W 1949 r. ju\u017c zapewne wiedzia\u0142, \u017ce jego rodzina zgin\u0119\u0142a, by\u0142o to ju\u017c tak\u017ce po zamordowaniu jego te\u015bcia, wielkiego aktora Solomona Michoelsa. Jest to wi\u0119c co\u015b na kszta\u0142t pogodnego epitafium. Ale ta pogoda zachowana zosta\u0142a w bisie, w kt\u00f3rym zn\u00f3w do\u0142\u0105czy\u0142 Wawrowski – dw\u00f3ch drobia\u017cd\u017ckach Szostakowicza.<\/p>\n Tak wi\u0119c Dni Wajnberga w NOSPR si\u0119 sko\u0144czy\u0142y, co nie znaczy, \u017ce nie b\u0119dzie si\u0119 go tu ju\u017c wykonywa\u0107. Cho\u0107by Kwartet \u015al\u0105ski ca\u0142y sezon swoich koncert\u00f3w po\u015bwi\u0119ci\u0142 tematowi Wajnberg w Polsce<\/em>. A w kwietniu przed orkiestr\u0105 stanie jej dawny szef Gabriel Chmura, kt\u00f3ry zadyryguje V Symfoni\u0105<\/em> (na tym samym koncercie wyst\u0105pi Nicolas Altstedt z II Koncertem wiolonczelowym<\/em> Szostakowicza).<\/p>\n