pisa\u0142am<\/a>, kiedy Grzegorz Gauden, w\u00f3wczas szef Instytutu Ksi\u0105\u017cki (kt\u00f3ry teraz robi za ofiar\u0119 re\u017cymu), wywo\u0142a\u0142 t\u0119 ca\u0142\u0105 awantur\u0119 powo\u0142uj\u0105c „bez \u017cadnego trybu” na stanowisko redaktora naczelnego „Ruchu Muzycznego” Tomasza Cyza. Od pocz\u0105tku mo\u017cna by\u0142o spodziewa\u0107 tego, co si\u0119 stanie. Kto uwierzy\u0142 szumnym zapowiedziom, jak to pismo si\u0119 zmieni, b\u0119dzie atrakcyjne i sprzedawane, ten frajer. Tak si\u0119 to musia\u0142o sko\u0144czy\u0107: na nieatrakcyjnej cegle o ko\u015blawej nieczytelnej czcionce i marnej makiecie, cegle, kt\u00f3rej nikt nie redaguje i poza prenumeratami prawie nikt nie kupuje. Bior\u0105c pod uwag\u0119, \u017ce wcze\u015bniej pismo by\u0142o dwutygodnikiem, liczba czytelnik\u00f3w jeszcze si\u0119 zmniejszy\u0142a. A strona internetowa, kt\u00f3r\u0105 r\u00f3wnie\u017c szumnie zapowiadano, w og\u00f3le nie powsta\u0142a.<\/p>\nNiema\u0142\u0105 rol\u0119 odgrywa\u0142 tu fakt, \u017ce – jak wspomnia\u0142am w zalinkowanym wpisie – \u00f3wczesny wydawca mia\u0142 pismo i jego przysz\u0142o\u015b\u0107 w nosie, chodzi\u0142o mu tylko o to, \u017ceby da\u0107 zarobi\u0107 paru zaprzyja\u017anionym osobom. Jesieni\u0105 zesz\u0142ego roku sytuacja si\u0119 zmieni\u0142a i pismo wr\u00f3ci\u0142o pod instytucj\u0119, przy kt\u00f3rej w 1945 r. powsta\u0142o – Polskie Wydawnictwo Muzyczne. Wreszcie przedstawiciele \u015brodowiska muzycznego byli w prawie, aby sytuacji si\u0119 przyjrze\u0107, oceni\u0107 i zadecydowa\u0107 o przysz\u0142o\u015bci pisma. Wynik nie m\u00f3g\u0142 by\u0107 inny: z dniem 1 kwietnia (na szcz\u0119\u015bcie to nie prima aprilis) Tomasz Cyz rozstaje si\u0119 z pismem, a obejmuje je Piotr Matwiejczuk.<\/p>\n
Nowy naczelny znany jest dobrze s\u0142uchaczom radiowej Dw\u00f3jki jako autor rozmaitych audycji (nie tylko muzycznych zreszt\u0105), bywalcom festiwali muzyki dawnych jako komentator koncert\u00f3w, a dodatkowo bywalcom wroc\u0142awskiego NFM – jako redaktor naczelny nieistniej\u0105cego ju\u017c pisma „Muzyka w mie\u015bcie” (tak wi\u0119c jako naczelny ma ju\u017c pewne do\u015bwiadczenie). Zosta\u0142 wy\u0142oniony w drodze wewn\u0119trznego zamkni\u0119tego konkursu, do kt\u00f3rego zaproszono par\u0119 os\u00f3b (w jury znale\u017ali si\u0119: Beata Boles\u0142awska-Lewandowska kieruj\u0105ca Sekcj\u0105 Muzykolog\u00f3w Zwi\u0105zku Kompozytor\u00f3w Polskich, prezes ZKP Mieczys\u0142aw Kominek, dyrektorka radiowej Dw\u00f3jki Ma\u0142gorzata Ma\u0142aszko, przewodnicz\u0105cy rady programowej PWM Eugeniusz Knapik i dyrektor wydawnictwa Daniel Cichy). Jest teraz w nie\u0142atwej sytuacji, bo nie mo\u017ce od razu zmieni\u0107 status quo, wi\u0119c jeszcze przez pewien czas pismo b\u0119dzie mie\u0107 t\u0119 sam\u0105 ko\u015blaw\u0105 form\u0119. Ale mo\u017ce b\u0119dzie mniej ko\u015blawe w tre\u015bci. Od przysz\u0142ego roku miejmy nadziej\u0119, \u017ce i forma wizualna b\u0119dzie przyjemniejsza dla oka.<\/p>\n
Nie czytuj\u0119 tego pisma od sze\u015bciu lat, ale dosz\u0142y mnie s\u0142uchy, \u017ce odchodz\u0105cy pope\u0142ni\u0142 wyj\u0105tkowo humorystyczny felieton po\u017cegnalny (jako rzek\u0142am powy\u017cej, strony internetowej pisma nie ma, wi\u0119c nie jest on dost\u0119pny w sieci). Niech mu b\u0119dzie na zdrowie. A za Piotra Matwiejczuka trzymam kciuki.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Musia\u0142o min\u0105\u0107 prawie sze\u015b\u0107 lat, a najwa\u017cniejsze polskie pismo muzyczne musia\u0142o zosta\u0107 doprowadzone do ruiny, \u017ceby wreszcie co\u015b si\u0119 w nim zmieni\u0142o. Miejmy nadziej\u0119, \u017ce tym razem na lepsze.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8270"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8270"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8270\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8274,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8270\/revisions\/8274"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8270"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8270"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8270"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}