Bazaar<\/em> z 1969 r. W lidera na wibrafonie (i marimbie) wcieli\u0142 si\u0119 w\u0142a\u015bnie Mi\u0142osz P\u0119kala, towarzyszyli mu Ksawery W\u00f3jci\u0144ski na kontrabasie i Macio Moretti na perkusji, kt\u00f3ry dwa lata temu r\u00f3wnie\u017c na Dw\u00f3jkowym \u015bwi\u0119cie jazzu jako lider zespo\u0142u Mitch & Mitch firmowa\u0142 uwsp\u00f3\u0142cze\u015bnienie innego, p\u00f3\u017aniejszego o kilka lat albumu Miliana (nagranego ju\u017c z za\u0142o\u017con\u0105 przeze\u0144 Orkiestr\u0105 Rozrywkow\u0105 PRiTV w Katowicach). Do energii typowej dla lat 60. muzycy dodali w\u0142asn\u0105 i by\u0142a to mieszanka piorunuj\u0105ca. Do tria do\u0142\u0105czali te\u017c w niekt\u00f3rych utworach Joanna Halszka Soko\u0142owska (g\u0142os) i Tomasz Duda (flet) – tak jak na oryginalnej p\u0142ycie, w kt\u00f3rej jako go\u015bcie uczestniczyli cz\u0142onkowie NOVI Singers Ewa Wanat i Janusz Mych (tyle \u017ce ten ostatni na flecie).<\/p>\nDrug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 wype\u0142ni\u0142y inne wspomnienia – lat 90. w Bydgoszczy, gdzie r\u00f3wno \u0107wier\u0107 wieku powsta\u0142 klub M\u00f3zg, kt\u00f3ry wraz z Tr\u00f3jmiastem by\u0142 kolebk\u0105 kierunku zwanego yass. Z yassu wyros\u0142y p\u00f3\u017aniej inne ciekawe sprawy, tym razem jednak mieli\u015bmy wr\u00f3ci\u0107 do korzeni pod wodz\u0105 ojc\u00f3w za\u0142o\u017cycieli – Jerzego Mazzolla i S\u0142awka Janickiego, do kt\u00f3rych do\u0142\u0105czyli m\u0142odzi muzycy, ale nie tylko. Wykonali oni improwizacj\u0119, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bciwie r\u00f3wnie dobrze mog\u0142aby zaistnie\u0107 na Warszawskiej Jesieni, a znamienne tu by\u0142o zaproszenie warszawskojesiennej ikony – wybitnego pianisty-improwizatora Szabolcsa Esztenyi’ego. Dla spragnionych l\u017cejszych wra\u017ce\u0144 nie by\u0142o to \u0142atwe, ale c\u00f3\u017c, za bezkompromisowo\u015b\u0107 si\u0119 p\u0142aci…<\/p>\n
Wtorkowy koncert to ju\u017c by\u0142 po prostu pi\u0119kny jazz. G\u0142\u00f3wni bohaterowie to tak\u017ce jubilaci – bracia Marcin (kontrabas) i Bart\u0142omiej (perkusja) Olesiowie obchodz\u0105 w\u0142a\u015bnie dwudziestolecie dzia\u0142alno\u015bci. Grywali ju\u017c w r\u00f3\u017cnych sk\u0142adach, czasem te\u017c sami w duecie. W pierwszej cz\u0119\u015bci zaprezentowali sw\u00f3j nowy projekt w ho\u0142dzie Joemu Zawinulowi, do kt\u00f3rego doprosili Piotra Orzechowskiego – Pianohooligana (zawsze mnie bawi ten pseudonim, bo to pianista wra\u017cliwy i subtelny, a nie \u017caden chuligan). Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce znakomicie pasuj\u0105 do siebie – Olesiowie zwykle pi\u0119knie i delikatnie rze\u017abi\u0105 w d\u017awi\u0119ku i tkaj\u0105 swoj\u0105 muzyk\u0119, a Orzechowski potrafi si\u0119 tu \u015bwietnie dostosowa\u0107. Wzi\u0119li na warsztat tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Zawinula z pocz\u0105tk\u00f3w Weather Report, ale bez elektroniki, tylko z akustycznym fortepianem; szczeg\u00f3lnie ciekawe by\u0142y nawi\u0105zania do europejskiej awangardy. Nagrali r\u00f3wnie\u017c ten program studyjnie, mo\u017cna si\u0119 wi\u0119c spodziewa\u0107 dobrej p\u0142yty.<\/p>\n
Nie wiadomo, czy utrwalona zostanie te\u017c druga cz\u0119\u015b\u0107 koncertu – program Polish Jazz Requiem<\/em>, z\u0142o\u017cony z utwor\u00f3w, kt\u00f3re jedni muzycy po\u015bwi\u0119cali pami\u0119ci innych, np. Tomasz Sta\u0144ko Krzysztofowi Komedzie, Krzysztof Komeda Johnowi Coltrane’owi, Andrzej Przybielski Jackowi Bednarkowi. Tym razem do braci do\u0142\u0105czy\u0142o trzech muzyk\u00f3w graj\u0105cych na instrumentach d\u0119tych: tr\u0119bacz Wojciech Jachna i saksofoni\u015bci Irek Wojtczak i Bart\u0142omiej Prucnal. Oczywi\u015bcie r\u00f3\u017cni\u0142o si\u0119 to bardzo od oryginalnych wersji i to dobrze, cho\u0107 np. w przypadku Nighttime-Daytime<\/em> Komedy \u017cal mi by\u0142o szczeg\u00f3lnych, wyrafinowanych harmonii g\u0142\u00f3wnego tematu, bardzo tu uproszczonych. Ale te\u017c wzruszy\u0142o mnie, \u017ce Sta\u0144ko jest zawsze do rozpoznania, ten szczeg\u00f3lny rodzaj budowania temat\u00f3w, ni to chora\u0142\u00f3w, ni to recytatyw\u00f3w. Tr\u0119bacz, cho\u0107 ma ca\u0142kiem inn\u0105 barw\u0119, pr\u00f3bowa\u0142 te\u017c momentami odda\u0107 charakterystyczne niby-tryle Sta\u0144ki, kt\u00f3re s\u0105 w tej muzyce jak podpis.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Mi\u0119dzynarodowy Dzie\u0144 Jazzu przypada 30 kwietnia i obchodzony jest od 2013 r. Dw\u00f3jka uczci\u0142a go – rozszerzywszy na dwa dni – koncertami w Studiu im. Lutos\u0142awskiego, z transmisj\u0105 bezpo\u015bredni\u0105 na antenie.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8433"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8433"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8433\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8434,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8433\/revisions\/8434"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8433"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8433"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8433"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}