{"id":845,"date":"2011-05-17T23:29:35","date_gmt":"2011-05-17T21:29:35","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=845"},"modified":"2011-05-19T23:42:23","modified_gmt":"2011-05-19T21:42:23","slug":"iwent-byl-momenty-byly","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2011\/05\/17\/iwent-byl-momenty-byly\/","title":{"rendered":"Iwent by\u0142, momenty by\u0142y"},"content":{"rendered":"

Trudna jest forma koncertu w operze, zw\u0142aszcza w sali Opery Narodowej. Przekona\u0142a si\u0119 o tym tak\u017ce Ren\u00e9e Fleming. Cho\u0107 du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 publiczno\u015bci i tak by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa i rozentuzjazmowana. Chcia\u0142a iwentu i go dosta\u0142a – przyjecha\u0142a \u015bpiewaczka o znanym nazwisku, wci\u0105\u017c wyst\u0119puj\u0105ca i ceniona, w fazie jeszcze nie ca\u0142kiem schy\u0142kowej<\/a>, urodziwa i pe\u0142na wdzi\u0119ku.\u00a0Damska cz\u0119\u015b\u0107 publiczno\u015bci\u00a0podziwia\u0142a zapewne r\u00f3wnie\u017c\u00a0dwie pi\u0119kne suknie: w pierwszej cz\u0119\u015bci bia\u0142\u0105, w drugiej – w kolorze fuksji. Artystka wyst\u0105pi\u0142a te\u017c jako konferansjerka zapowiadaj\u0105c, co b\u0119dzie \u015bpiewa\u0142a, i czyni\u0105c to sprawnie i dowcipnie. Iwent z ca\u0142\u0105 pewno\u015bci\u0105 by\u0142.<\/p>\n

Muzyki te\u017c troch\u0119 by\u0142o. Gdy w pierwszej cz\u0119\u015bci za\u015bpiewa\u0142a ari\u0119 z Kleopatry<\/em> Masseneta, albo gdy na ostatni bis wykona\u0142a ari\u0119 z m\u0142odzie\u0144czej opery koryfeusza muzyki filmowej Ericha Korngolda Die tote Stadt<\/em>. Ale prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c du\u017co wi\u0119cej mnie nie zachwyci\u0142o.\u00a0Pretensj\u0119 mam przede wszystkim o to, \u017ce w\u0142a\u015bnie ona, uwa\u017cana za specjalistk\u0119 od\u00a0Richarda Straussa, zaplanowa\u0142a jego pie\u015bni (trzy, w porywach cztery) na pierwsze wej\u015bcie – a wiadomo, \u017ce musi ono by\u0107 na straty (zawsze jest zaskoczenie akustyk\u0105, gdy sala wype\u0142nia si\u0119 publiczno\u015bci\u0105, a ju\u017c zw\u0142aszcza tak trudna sala). Ale artystka jest inteligentna i do\u015b\u0107 szybko zorientowa\u0142a si\u0119, co robi\u0107, by g\u0142os nie brzmia\u0142 bardzo brzydko. W\u0142a\u015bciwie mia\u0142am wra\u017cenie, \u017ce ogranicza\u0142a si\u0119 przez ca\u0142y koncert, ale dlatego\u00a0tym bardziej razi\u0142y mnie wyskakuj\u0105ce nagle sforsowane niemal wysokie nuty, jak w zako\u0144czeniu arii z Tha\u00efs<\/em> Masseneta.<\/p>\n

Ciekawym koncepcyjnie pomys\u0142em by\u0142o pokazanie fragment\u00f3w z dw\u00f3ch Cyganerii<\/em>: nie tylko Pucciniego, ale nieznanej dzi\u015b niemal – Leoncavalla (kt\u00f3ra, po prawdzie m\u00f3wi\u0105c, jest prawie operetkowa), czy te\u017c zestawienie arii z Rusa\u0142ki <\/em>Dvo\u0159\u00e1ka z inn\u0105 pie\u015bni\u0105 o rusa\u0142ce, ale\u00a0le\u015bnej – o Vilji z Weso\u0142ej wd\u00f3wki<\/em>. Ale interpretacyjnie pierwsza z rusa\u0142ek o wiele mniej mi si\u0119 podoba\u0142a ni\u017c brzmi na nagraniach (ale to<\/a> by\u0142o 20 lat temu), a druga, hm, po prostu si\u0119 mizdrzy\u0142a. Podobnie jak Bess w Summertime<\/em> za\u015bpiewanym na drugi z bis\u00f3w; tak\u017ce pozosta\u0142e bisy, stanowi\u0105ce list\u0119 hicior\u00f3w (O mio babbino caro<\/em> czy I feel pretty<\/em>), by\u0142y wykonane jak dla m\u00f3j gust cokolwiek\u00a0minoderyjnie. Ale Korngoldem poprawi\u0142a mi wra\u017cenie.<\/p>\n

Nie wysz\u0142am jednak zachwycona. A dodatkowo wkurzy\u0142a mnie orkiestra. Dyrygowa\u0142 Kristjan J\u00e4rvi, syn Neeme i m\u0142odszy brat Paavo.\u00a0Mia\u0142 ambitny pomys\u0142, by refrenem koncertu uczyni\u0107 cztery interludia z Intermezza<\/em>. Niestety, dla tej orkiestry Strauss jest ju\u017c za trudny. Dawno min\u0119\u0142y czasy Jacka Kaspszyka.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Trudna jest forma koncertu w operze, zw\u0142aszcza w sali Opery Narodowej. Przekona\u0142a si\u0119 o tym tak\u017ce Ren\u00e9e Fleming. Cho\u0107 du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 publiczno\u015bci i tak by\u0142a szcz\u0119\u015bliwa i rozentuzjazmowana. Chcia\u0142a iwentu i go dosta\u0142a – przyjecha\u0142a \u015bpiewaczka o znanym nazwisku, wci\u0105\u017c wyst\u0119puj\u0105ca i ceniona, w fazie jeszcze nie ca\u0142kiem schy\u0142kowej, urodziwa i pe\u0142na wdzi\u0119ku.\u00a0Damska cz\u0119\u015b\u0107 publiczno\u015bci\u00a0podziwia\u0142a […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/845"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=845"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/845\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":853,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/845\/revisions\/853"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=845"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=845"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=845"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}