Zako\u0144czony wczoraj X Konkurs Moniuszkowski zako\u0144czy\u0142 te\u017c tegoroczn\u0105 seri\u0119 tegorocznych polskich mi\u0119dzynarodowych konkurs\u00f3w wokalnych. Jako najwi\u0119kszy i najbardziej presti\u017cowy powinien by\u0107 „matk\u0105 polskich konkurs\u00f3w”. Czy tak by\u0142o rzeczywi\u015bcie?<\/p>\n
W istocie sta\u0142 si\u0119 on bardzo wymownym obrazem wsp\u00f3\u0142czesnego \u017cycia operowego, obrazuj\u0105c kierunek, w jakim to wszystko idzie. Dobry kierunek? C\u00f3\u017c, niekoniecznie. Wszystko zale\u017cy od punktu widzenia. Je\u015bli kto\u015b id\u0105c do opery chce pos\u0142ucha\u0107 pi\u0119knych g\u0142os\u00f3w i znale\u017a\u0107 muzyczne osobowo\u015bci, nie zawsze b\u0119dzie zadowolony. Dzi\u015b bardziej si\u0119 dba o tych, kt\u00f3rzy przychodz\u0105 obejrze\u0107 spektakl teatralny z muzyk\u0105, s\u0105 bardziej wzrokowcami ni\u017c s\u0142uchowcami i wa\u017cniejsze bywa dla nich, \u017ceby \u015bpiewacy pi\u0119knie wygl\u0105dali ni\u017c \u017ceby pi\u0119knie \u015bpiewali. To znami\u0119 czasu: takich jest przecie\u017c w\u015br\u00f3d publiczno\u015bci wi\u0119cej.<\/p>\n
Odzwierciedleniem tych przemian staj\u0105 si\u0119 kolejne zmiany w sk\u0142adach jury konkurs\u00f3w wokalnych. Kiedy pojawili si\u0119 tam krytycy muzyczni, by\u0142 to pewien element od\u015bwie\u017caj\u0105cy – jeszcze wtedy wi\u0119kszo\u015b\u0107 stanowili \u015bpiewacy i pedagodzy \u015bpiewu. P\u00f3\u017aniej zacz\u0119li si\u0119 pojawia\u0107 mened\u017cerowie i zn\u00f3w: p\u00f3ki by\u0142o ich paru na kilkana\u015bcie os\u00f3b, jeszcze jako\u015b to mia\u0142o sens. W tym roku jednak nast\u0105pi\u0142o ca\u0142kowite przegi\u0119cie: na 16 os\u00f3b \u015bpiewak\u00f3w, kt\u00f3rzy uprawiaj\u0105 lub uprawiali ten zaw\u00f3d, by\u0142o tylko troje: Izabella K\u0142osi\u0144ska, Ewa Podle\u015b i Piotr Becza\u0142a. K\u0142osi\u0144ska jest obecnie dyrektorem TWON do spraw obsadowych i pod tym wzgl\u0119dem jest w ca\u0142ym pozosta\u0142ym towarzystwie chlubnym wyj\u0105tkiem. Poza nimi i krytykiem Johnem Allisonem z tych wszystkich wa\u017cnych dyrektor\u00f3w do spraw obsad, kt\u00f3rzy zasiedli za jurorskim stole, jeden (przewodnicz\u0105cy, Peter Mario Katona z londy\u0144skiego ROH) mia\u0142 rodzic\u00f3w \u015bpiewak\u00f3w i sam te\u017c si\u0119 uczy\u0142, ale nie praktykowa\u0142; drugi (Tobias Oliver Hasan) – r\u00f3wnie\u017c wykszta\u0142cony niepraktykuj\u0105cy, od razu po studiach poszed\u0142 w administracj\u0119, trzecia (Evamaria Wieser) podobnie, reszta wokalistyki nie studiowa\u0142a, s\u0105 w\u015br\u00f3d nich absolwenci prawa, literatury, zarz\u0105dzania kultur\u0105, nauki o teatrze itp.<\/p>\n
Kto\u015b ze znajomych (nie powiem kto, bo nie chc\u0119 tej osoby nara\u017ca\u0107) nazwa\u0142 t\u0119 sytuacj\u0119 targiem niewolnik\u00f3w. To mo\u017ce za ostro powiedziane, ale od pocz\u0105tku istnia\u0142a obawa, \u017ce b\u0119dzie to raczej konkurs pi\u0119kno\u015bci ni\u017c g\u0142os\u00f3w i muzykalno\u015bci. I ju\u017c w sk\u0142adzie finalist\u00f3w by\u0142o wida\u0107, \u017ce to w t\u0119 stron\u0119 idzie, a po nagrodach wida\u0107 to jeszcze bardziej.<\/p>\n
Zaczn\u0119 od problemu, kt\u00f3ry rzuci\u0142 mi si\u0119 w uszy – oj, rzuci\u0142 – ju\u017c w I etapie. Odbywa\u0142 si\u0119 on, jak i drugi, w Salach Redutowych TWON, kt\u00f3re, jak wiadomo, s\u0105 miejscem o bardzo niewdzi\u0119cznej akustyce, a przy tym niewielkim. M\u0142odzi \u015bpiewacy mieli wi\u0119c dylemat: czy do tej akustyki si\u0119 dostosowywa\u0107, czy po prostu r\u0105ba\u0107 swoje najmocniejszym, jaki si\u0119 posiada, g\u0142osem? Wi\u0119kszo\u015b\u0107 wybra\u0142a drug\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107, co przyprawia\u0142o mnie niemal o b\u00f3l g\u0142owy (po tych wra\u017ceniach z tym wi\u0119ksz\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 odpu\u015bci\u0142am sobie II etap). Mo\u017cna to by\u0142o widzie\u0107 jako wyraz niedo\u015bwiadczenia (a w niekt\u00f3rych przypadkach nawet niemuzykalno\u015bci), ale by\u0142o to przede wszystkim zabezpieczenie si\u0119 przed podejrzeniem, \u017ce je\u015bli nie b\u0119d\u0105 \u015bpiewali bardzo g\u0142o\u015bno, to jury sobie pomy\u015bli, \u017ce nie umiej\u0105, wi\u0119c nie wype\u0142ni\u0105 g\u0142osem du\u017cej sceny. I taka postawa niestety okaza\u0142a si\u0119 skuteczna. Zwr\u00f3ci\u0142am uwag\u0119 na dwie \u015bpiewaczki, kt\u00f3re bardzo kulturalnie dostosowa\u0142y si\u0119 do akustyki, Gruzink\u0119 Mari\u0119 Kublashvili (pi\u0119kny S\u0142owik<\/em> Szymanowskiego) i Polk\u0119 Justyn\u0119 O\u0142\u00f3w – obie odpad\u0142y po I etapie. Za to Ukrainka Ruslana Koval czy S\u0142owaczka Sl\u00e1vka Z\u00e1me\u010dn\u00edkov\u00e1 ma\u0142o mnie nie zabi\u0142y g\u0142osem. I co – pierwsza z nich dostaje IV miejsce, druga – II miejsce. Obie chyba przede wszystkim za sukienki (rzeczywi\u015bcie \u0142adne, a dziewczyny urodziwe). Z Polek do fina\u0142u dosta\u0142y si\u0119 dwie – Monika Buczkowska i Alina Adamski i to t\u0119 pierwsz\u0105 bardziej doceniono nagrodami pozaregulaminowymi, podczas gdy ta druga by\u0142a o wiele ciekawsza i sprawniejsza. A\u017c cud, \u017ce I nagrod\u0119 otrzyma\u0142a osoba, kt\u00f3ra zachwyca nie wygl\u0105dem, lecz naprawd\u0119 pi\u0119knym \u015bpiewem – Rosjanka Maria Motolygina.<\/p>\n Og\u00f3lnie zreszt\u0105 w tym roku ciekawiej by\u0142o w\u015br\u00f3d pan\u00f3w i po drodze „zgubiono” wielu naprawd\u0119 \u015bwietnych czy \u015bwietnie si\u0119 zapowiadaj\u0105cych \u015bpiewak\u00f3w. Jak barytony – Yuriy Hadzetskyy z Ukrainy (znakomita Tarantella<\/em> Lutos\u0142awskiego), Czech Boris Prygl (bardzo ciekawy program), Irlandczyk Benjamin Russell (\u0142adna, ciep\u0142a barwa). W finale znale\u017ali si\u0119 dobrzy \u015bpiewacy azjatyccy – korea\u0144ski baryton Gihoon Kim (w finale zachwyci\u0142 ostatni\u0105 ari\u0105 Kr\u00f3la Rogera) i chi\u0144ski tenor Long Long (niezwykle wzruszaj\u0105ca aria Stefana), przystojniak i niez\u0142y aktorsko Cody Quattlebaum z USA, brazylijski Jontek Matheus Pompeu, a tak\u017ce niespecjalnie zachwycaj\u0105cy g\u0142osowo, ale atrakcyjni wizerunkowo Polacy Piotr Buszewski i Hubert Zapi\u00f3r. I c\u00f3\u017c, Buszewski dosta\u0142 VI nagrod\u0119, cho\u0107 wyst\u0119powa\u0142 zaraz po Long Longu i r\u00f3\u017cnica klasy by\u0142a widoczna. Ten ostatni tym Stefanem „wymi\u00f3t\u0142” i dosta\u0142 wszystkie nagrody za najlepszego Moniuszk\u0119 oraz III nagrod\u0119 (cho\u0107 sklasyfikowanie go poni\u017cej S\u0142owaczki uwa\u017cam za skandal). Korea\u0144czyk za\u015b zadowoli\u0142 si\u0119 pi\u0105t\u0105. Nic nie dosta\u0142o si\u0119 Pompeu, Quattlebaumowi i Zapi\u00f3rowi poza paroma nagrodami pozaregulaminowymi. A nagrod\u0119 publiczno\u015bci, jak by\u0142o do przewidzenia, dosta\u0142 Buszewski (publiczno\u015b\u0107 ma patriotyczne odruchy).<\/p>\n Ca\u0142o\u015b\u0107 konkursu do zobaczenia tutaj<\/a>. A tutaj<\/a> dok\u0142adne wyniki.<\/p>\n