Na kolejnym koncercie z cyklu Scena Muzyki Nowej w Nowym Teatrze Andrzej Bauer ze swoim Chain Ensemble przypomnia\u0142 posta\u0107 do\u015b\u0107 szczeg\u00f3ln\u0105 w nurcie minimal music, w Polsce chyba jednak stosunkowo ma\u0142o znan\u0105.<\/p>\n
Simeon ten Holt, kompozytor holenderski, zmar\u0142 siedem lat temu maj\u0105c prawie 90 lat. By\u0142 w swojej stylistyce osobny, cho\u0107 na pierwszy rzut ucha mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107, \u017ce to minimalista podobny do innych. Nie ca\u0142kiem. Pami\u0119tam, \u017ce ja po raz pierwszy zetkn\u0119\u0142am si\u0119 z tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 tego kompozytora s\u0142ysz\u0105c – ju\u017c nie pami\u0119tam nawet gdzie – jego utw\u00f3r fortepianowy Soloduiveldans III<\/em><\/a> z 1990 r. (duivel<\/em> to po niderlandzku diabe\u0142), kt\u00f3ry strasznie mnie wci\u0105gn\u0105\u0142. Troch\u0119 beethovenowski, troch\u0119 schumannowski, zap\u0119tlaj\u0105cy si\u0119 – to wykonanie nie jest dobre (facet po prostu czyta z nut), a inne na tubie s\u0105 jeszcze gorsze, ale mo\u017cna mie\u0107 pewne wyobra\u017cenie. To by\u0142o tak odmienne od nudnego i prymitywnego Glassa, ale te\u017c od wyrafinowanego rytmicznie i harmonicznie Reicha, o Terrym Rileyu nie m\u00f3wi\u0105c.<\/p>\n Dwa lata p\u00f3\u017aniej wykonano w Warszawie jego du\u017co wcze\u015bniejszy utw\u00f3r – Canto ostinato<\/em><\/a> na cztery fortepiany, kt\u00f3re jest troch\u0119 inne. Wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce ten koncert odby\u0142 si\u0119 na Warszawskiej Jesieni, ale po sprawdzeniu okaza\u0142o si\u0119, \u017ce to by\u0142y \u015awiatowe Dni Muzyki – na opis wydarzenia trafi\u0142am odnajduj\u0105c \u015blad po kolejnym wykonaniu<\/a> tego utworu. To kompozycja bardzo popularna, cz\u0119sto wykonywana, w r\u00f3\u017cnych wersjach instrumentalnych zreszt\u0105 – rytm bardziej z\u0142o\u017cony, „na pi\u0119\u0107”, a zawarto\u015b\u0107 muzyczna nie beethovenowsko-schumannowska, tylko bardziej dwudziestowieczna. Rzeczywi\u015bcie, pami\u0119tam, trwa\u0142o to trzy godziny i mo\u017cna by\u0142o wchodzi\u0107 i wychodzi\u0107, ale te\u017c siedzie\u0107 i wci\u0105ga\u0107 si\u0119 w trans. Ta muzyka ma swoje przyp\u0142ywy i odp\u0142ywy, fale, zaniki i wzmo\u017cenia. Ciekawy jest opis kompozytora<\/a>, jak to gra\u0107.<\/p>\n