
{"id":8585,"date":"2019-07-06T01:18:17","date_gmt":"2019-07-05T23:18:17","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=8585"},"modified":"2019-07-06T01:18:17","modified_gmt":"2019-07-05T23:18:17","slug":"cosi-jak-za-dawnych-lat","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2019\/07\/06\/cosi-jak-za-dawnych-lat\/","title":{"rendered":"&#8222;Cosi&#8221; jak za dawnych lat"},"content":{"rendered":"<p>Jutro ko\u0144czy si\u0119 festiwal Warszawskiej Opery Kameralnej, dzi\u015b zacz\u0105\u0142 si\u0119 &#8211; Polskiej Opery Kr\u00f3lewskiej. Na inauguracj\u0119 wystawiono w Teatrze Kr\u00f3lewskim <em>Cosi fan tutte<\/em> w nowej realizacji Jitki Stokalskiej.<\/p>\n<p><!--more-->Ogl\u0105da si\u0119 to z przyjemno\u015bci\u0105 &#8211; re\u017cyserka stworzy\u0142a przedstawienie dowcipne i pogodne, dekoracje Marleny Skoneczko ca\u0142kowicie zgrane z antura\u017cem, rokokowe, we wn\u0119trzach celowo i rozkosznie kiczowate. Ch\u00f3r w bieli i z pomalowanymi twarzami odgrywa jednocze\u015bnie rol\u0119 staffu s\u0142u\u017c\u0105cych, komentuj\u0105cych akcj\u0119 pantomim\u0105 (bardzo dobry r\u00f3wnie\u017c ruch sceniczny zaprojektowany przez Zbigniewa Czapskiego; wokalnie ch\u00f3r przygotowa\u0142a Lilianna Krych). Ka\u017cdy niemal d\u017awi\u0119k mia\u0142 swoje odzwierciedlenie w ge\u015bcie &#8211; z ducha przypomina\u0142o mi to dawny pami\u0119tny spektakl w re\u017cyserii prof. Aleksandra Bardiniego, o kt\u00f3rym nieraz ju\u017c tu wspomina\u0142am. My\u015bl\u0119, \u017ce pani Jitka mog\u0142a go mie\u0107 w pami\u0119ci &#8211; nawet posta\u0107 Despiny (\u015bwietna jak zwykle Marta Boberska) by\u0142a ustawiona troch\u0119 podobnie (zw\u0142aszcza gdy udawa\u0142a doktora i notariusza) jak rola Krystyny Ko\u0142akowskiej w tamtym spektaklu.<\/p>\n<p>Teatralnie wi\u0119c spektakl satysfakcjonuje, tylko szkoda, \u017ce z muzyk\u0105 nie jest ju\u017c tak dobrze. Ca\u0142o\u015b\u0107 prowadzi Dawid Runtz &#8211; dyrygent m\u0142ody i energiczny, wygl\u0105da\u0142o nawet na to, \u017ce za energiczny &#8211; tempa bra\u0142 bardzo szybkie, same w sobie nawet mi si\u0119 podoba\u0142y, ale co z tego, jak muzycy si\u0119 nie wyrabiali. I to zar\u00f3wno w orkiestrze (uwertura!), jak i w\u015br\u00f3d solist\u00f3w. Poza Bobersk\u0105 m\u00f3g\u0142 si\u0119 jeszcze podoba\u0107 Robert Gierlach jako Don Alfonso &#8211; tu tak\u017ce, jak w <a href=\"https:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/2013\/06\/21\/weiss-feminista\/\">spektaklu Marka Weissa<\/a> z Warszawskiej Opery Kameralnej sprzed 6 lat &#8211; ustawiony troch\u0119 zbyt safandu\u0142owato, ale bardziej dowcipnie. No i jeszcze Anna Radziejewska w roli Dorabelli. Natomiast z Aleksandr\u0105 Or\u0142owsk\u0105, kt\u00f3ra wykonywa\u0142a rol\u0119 Fiordiligi, by\u0142o podobnie jak w niedawnym <a href=\"https:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/2019\/04\/28\/wesele-figara-w-trzy-tygodnie\/\"><em>Weselu Figara<\/em> w WOK<\/a>: zbyt dono\u015bna i ostra barwa, troch\u0119 si\u0119 p\u00f3\u017aniej temperuj\u0105ca. Niestety zawiedli obaj panowie: Sylwester Smulczy\u0144ski &#8211; Ferrando i Robert Szpr\u0119giel &#8211; Guglielmo. Jeszcze z czas\u00f3w dyrektora Sutkowskiego pami\u0119tam, \u017ce obaj mieli k\u0142opoty z intonacj\u0105. Niestety to im zosta\u0142o.<\/p>\n<p>Sukces wi\u0119c jest po\u0142owiczny, ale szacunek wielki dla pani re\u017cyser.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jutro ko\u0144czy si\u0119 festiwal Warszawskiej Opery Kameralnej, dzi\u015b zacz\u0105\u0142 si\u0119 &#8211; Polskiej Opery Kr\u00f3lewskiej. Na inauguracj\u0119 wystawiono w Teatrze Kr\u00f3lewskim Cosi fan tutte w nowej realizacji Jitki Stokalskiej.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8585"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8585"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8585\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8586,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8585\/revisions\/8586"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8585"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8585"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8585"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}