Poobcowali\u015bmy tego wieczoru z r\u00f3\u017cnymi stronami wyj\u0105tkowego umys\u0142u cz\u0142owieka, kt\u00f3ry zmar\u0142 500 lat temu. Muzykiem bywa\u0142, ale to tylko jedna z rozlicznych dziedzin, kt\u00f3re go interesowa\u0142y.<\/p>\n
Og\u00f3lnie fascynowa\u0142 si\u0119 mechanizmami \u017cycia, wiedz\u0105, jak co jest zbudowane, i wynajdywaniem nowych konstrukcji. Tak w\u0142a\u015bnie by\u0142o z instrumentem muzycznym, kt\u00f3ry mia\u0142 \u0142\u0105czy\u0107 najlepsze cechy instrumentu smyczkowego (ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 d\u017awi\u0119ku, mo\u017cliwo\u015b\u0107 kszta\u0142towania dynamiki i wibracji) i klawiszowego (mo\u017cliwo\u015b\u0107 swobodnej gry wielog\u0142osowej). Szkice do niego, z paroma wersjami konstrukcyjnymi, znajduj\u0105 si\u0119 w notatkach Leonarda – Codice Atlantico<\/em>, znajduj\u0105cych si\u0119 dzi\u015b w Bibliotheca Ambrosiana w Mediolanie. S\u0142awomir Zubrzycki musia\u0142 wi\u0119c r\u00f3wnie\u017c wykona\u0107 prac\u0119 koncepcyjn\u0105, by dok\u0142adnie zaplanowa\u0107, co i jak ma zbudowa\u0107. Informacje mo\u017cna znale\u017a\u0107 tutaj<\/a>; w zak\u0142adce prasowej nie ma polskich tekst\u00f3w, a wi\u0119c i mojego, kt\u00f3ry napisa\u0142am kilka lat temu. Po raz pierwszy us\u0142ysza\u0142am viol\u0119 organist\u0119 (? – nie wiem, czy odmienia\u0107 oba cz\u0142ony nazwy) w 2014 r. na Wratislavii. Od tej pory jej tw\u00f3rca je\u017adzi z ni\u0105 po ca\u0142ym \u015bwiecie. W tym roku, Roku Leonarda, ma te\u017c troch\u0119 roboty: du\u017co koncertowa\u0142 we W\u0142oszech, a tak\u017ce w Szwajcarii i Niemczech.<\/p>\n Gdy Leonardo wykonywa\u0142 swoje szkice, by\u0142 z grubsza prze\u0142om wieku XV i XVI, ale S\u0142awomir Zubrzycki zamarzy\u0142 sobie stworzenie tego instrumentu – mimo i\u017c najcz\u0119\u015bciej grywa\u0142 muzyk\u0119 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 – dlatego, \u017ce kochaj\u0105c niedost\u0119pn\u0105 dla\u0144 jako pianisty francusk\u0105 muzyk\u0119 barokow\u0105 na gamb\u0119 (Marin Marais, M. de Ste Colombe) bardzo chcia\u0142 m\u00f3c j\u0105 wykonywa\u0107. Tym razem jednak wi\u0119kszo\u015b\u0107 programu po\u015bwi\u0119ci\u0142 muzyce z czas\u00f3w Leonarda: od Heinricha Isaaca poprzez Josquina des Prez, Jakoba Obrechta po m\u0142odszego Adriana Villaerta i ta\u0144ce ze zbioru Pierre’a Attaignanta. Doda\u0142 jednak jeszcze paru nieco p\u00f3\u017aniejszych W\u0142och\u00f3w – Luzzasco Luzzaschiego, Giovanniego Gabrielego i Antonia Valente, a na koniec nie odm\u00f3wi\u0142 sobie Les Folies d’Espagne<\/em> Marina Marais. Kamera podczas gry zagl\u0105da\u0142a do wn\u0119trza instrumentu, mo\u017cna by\u0142o wi\u0119c \u015bledzi\u0107, w jaki spos\u00f3b wydobywany jest d\u017awi\u0119k.<\/p>\n