{"id":8754,"date":"2019-09-22T23:59:57","date_gmt":"2019-09-22T21:59:57","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=8754"},"modified":"2019-09-23T00:05:41","modified_gmt":"2019-09-22T22:05:41","slug":"jesien-w-kontekstach","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2019\/09\/22\/jesien-w-kontekstach\/","title":{"rendered":"Jesie\u0144 w kontekstach"},"content":{"rendered":"

Nowym warszawskojesiennym cyklem s\u0105 Konteksty, w ramach kt\u00f3rych w Instytucie Teatralnym odbywaj\u0105 si\u0119 pokazy film\u00f3w o kompozytorach i dyskusje. A w tej dziedzinie du\u017co si\u0119 teraz dzieje.<\/p>\n

Ruszy\u0142a wsp\u00f3lna ofensywa TVP Kultura i Polskiego Wydawnictwa Muzycznego. To jedne z nielicznych dobrze i s\u0142usznie wydanych pieni\u0119dzy pa\u0144stwowych w ostatnim czasie. Przypominaj\u0105 si\u0119 czasy komuny: w muzyce te\u017c by\u0142o wtedy naj\u0142atwiej, by\u0142a przez w\u0142adz\u0119 traktowana troch\u0119 na wariackich papierach. Za pomoc\u0105 muzyki jest te\u017c najlepiej chwali\u0107 si\u0119 za granic\u0105, bo rzeczywi\u015bcie mamy czym. W pierwszym rzucie wi\u0119c, poza wczoraj ogl\u0105danym filmem o Zygmuncie Krauze, powsta\u0142y trzy dokumenty o polskich kompozytorach (wszystkie w re\u017cyserii Jana Sosi\u0144skiego i wed\u0142ug scenariuszy Andrzeja Kosowskiego). Tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce w zesz\u0142ym roku rejestrowano wa\u017cne ich utwory, wi\u0119c fragmenty tych rejestracji mog\u0142y zosta\u0107 w\u0142\u0105czone. Te rejestracje – co nale\u017cy doda\u0107 – zostan\u0105 wydane przez PWM na Blu-ray, wszystkie uka\u017c\u0105 si\u0119 gdzie\u015b w marcu. Dzi\u015b obejrzeli\u015bmy ich fragmenty.<\/span> (Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, PWM rusza te\u017c z wydawaniem p\u0142yt audio.)<\/p>\n

Ju\u017c ma\u0142y kawa\u0142ek Ahat-ili, siostry bog\u00f3w<\/em><\/a> Aleksandra Nowaka przypomnia\u0142, jak mocne i g\u0142\u0119bokie jest to dzie\u0142o, i wzbudzi\u0142 apetyt na ponowny kontakt z ca\u0142o\u015bci\u0105. W filmie Operacja opera<\/em> widzimy troch\u0119 przygotowa\u0144 do tego wystawienia, ale te\u017c towarzyszymy kompozytorowi w r\u00f3\u017cnych krajobrazach, g\u0142\u00f3wnie \u015bl\u0105skich (nawet nie wiedzia\u0142am, \u017ce przez pewien czas mieszka\u0142 na Nikiszowcu), ale te\u017c ameryka\u0144skich (filmowanych przez samego Nowaka), s\u0142uchamy wypowiedzi jego pierwszej nauczycielki kompozycji czy jego „etatowego dyrygenta”, jak sam si\u0119 okre\u015bla Marek Mo\u015b.<\/p>\n

R\u00f3wnie wielki apetyt na wi\u0119cej ma si\u0119 po obejrzeniu kawa\u0142ka Bildbeschreibung<\/em><\/a> Agaty Zubel. A w filmie S\u0142owa jak d\u017awi\u0119ki<\/em> towarzyszymy artystce w Wiedniu w pracach nad tym utworem, jakie kompozytorka prowadzi\u0142a z rewelacyjnymi muzykami Klangforum Wien, dla kt\u00f3rego zosta\u0142 napisany. To po prostu pasjonuj\u0105ce; wydaje si\u0119, \u017ce z \u017cadnym innym zespo\u0142em nie by\u0142oby mo\u017cliwe co\u015b takiego. Poza Wiedniem w\u0119drujemy z kompozytork\u0105 tak\u017ce po Wroc\u0142awiu, a jest te\u017c sekwencja zdj\u0119\u0107 z ulubionej Islandii – te s\u0105 autorstwa Micha\u0142a Moca. Bildbeschreibung<\/em> b\u0119dzie mo\u017cna obejrze\u0107 za par\u0119 dni w TVP Kultura, ale w porze, za kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142oby si\u0119 kogo\u015b udusi\u0107: w nocy z wtorku na \u015brod\u0119 o godz. 1:20. Chyba po to, \u017ceby nikt nie ogl\u0105da\u0142.<\/p>\n

Trzeci\u0105 postaci\u0105 z tego cyklu jest Andrzej Krzanowski. Tu sytuacja z oczywistych wzgl\u0119d\u00f3w by\u0142a zupe\u0142nie inna: kompozytor nie \u017cyje prawie od 30 lat, a Audycja V<\/em><\/a>, kt\u00f3r\u0105 zarejestrowano, podobnie jak poprzedni utw\u00f3r, rok temu na Warszawskiej Jesieni, prze\u017cy\u0142a swoje prawykonanie po 40 latach od napisania. Film Przerwana podr\u00f3\u017c<\/em> to wzruszaj\u0105ca opowie\u015b\u0107 przyjaci\u00f3\u0142 (Eugeniusza Knapika, Aleksandra Lasonia), a przede wszystkim \u017cony, swego czasu r\u00f3wnie\u017c kompozytorki Gra\u017cyny Krzanowskiej (jak pami\u0119tam, bardzo obiecuj\u0105cej), kt\u00f3ra po jego \u015bmierci od\u0142o\u017cy\u0142a pi\u00f3ro, by ogarn\u0105\u0107 \u017cycie rodzinne – z tr\u00f3jk\u0105 dzieci, Ol\u0105, Kamilem i najm\u0142odsz\u0105 Jagn\u0105, kt\u00f3ra ju\u017c ojca pami\u0119ta\u0107 nie mo\u017ce. Zachowa\u0142 si\u0119 jeden materia\u0142 telewizyjny z kompozytorem – wywiad i fragment utworu granego przeze\u0144 na jego ukochanym akordeonie; kawa\u0142ki mog\u0142y wi\u0119c zosta\u0107 wmontowane do filmu. Wyst\u0119puje tu r\u00f3wnie\u017c Janusz Wojtarowicz z Motion Trio, kt\u00f3ry Krzanowskiego nigdy nie pozna\u0142, ale gra jego muzyk\u0119 wspaniale. Jest tam taki przejmuj\u0105cy obraz: na dworcu siedzi na \u0142awce rodzina Krzanowskich i s\u0142ucha Wojtarowicza. Nieruchoma scena w typie \u015bl\u0105skiego malarstwa naiwnego…<\/p>\n

Po takim filmowym maratonie na szcz\u0119\u015bcie by\u0142 ju\u017c tylko jeden koncert. W Studiu im. Lutos\u0142awskiego gra\u0142a Basel Sinfonietta – wbrew nazwie do\u015b\u0107 liczebna, zapewne z muzykami doproszonymi, by stworzy\u0107 orkiestr\u0119 symfoniczn\u0105. Zabrzmia\u0142o pi\u0119\u0107 bardzo sprawnie, solidnie napisanych utwor\u00f3w, w tym dwa polskie – Fantasma<\/em> Piotra Roemera, m\u0142odego kompozytora krakowskiego, i Absusurrus<\/em> Paw\u0142a Hendricha. Oba z wykorzystaniem elektroniki, ale zupe\u0142nie inne, cho\u0107 \u0142\u0105czy je fakt splecenia obu warstw (u Hendricha jest jeszcze flet solo – wyst\u0105pi\u0142 \u0141ukasz D\u0142ugosz). Pozosta\u0142e utwory by\u0142y autorstwa tw\u00f3rc\u00f3w ze Szwajcarii: Cecile Marti (Seeing Time I<\/em>), Kathariny Rosenberger (Rein<\/em>) i Oscara Bianchi (Exordium<\/em>). S\u0142ucha\u0142o si\u0119 tego wszystkiego z przyjemno\u015bci\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nowym warszawskojesiennym cyklem s\u0105 Konteksty, w ramach kt\u00f3rych w Instytucie Teatralnym odbywaj\u0105 si\u0119 pokazy film\u00f3w o kompozytorach i dyskusje. A w tej dziedzinie du\u017co si\u0119 teraz dzieje.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8754"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8754"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8754\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8761,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8754\/revisions\/8761"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8754"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8754"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8754"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}