Jak to dobrze, \u017ce jest ten festiwal. Co roku przynosi nowe przyjemno\u015bci. Nie ma tylko jego tw\u00f3rcy i patrona, ale w jakim\u015b sensie ca\u0142y czas jest.<\/p>\n
Dzi\u015b na inauguracji bielskiej Jazzowej Jesieni, zaraz po tym, gdy prezydent miasta wraz z Ani\u0105 Sta\u0144ko otworzy\u0142 j\u0105 oficjalnie, zn\u00f3w – jak na urodzinach<\/a> – obejrzeli\u015bmy fragment filmu Bartosza Konopki Droga do mistrzostwa<\/em>. Z pi\u0119knej i m\u0105drej wypowiedzi tr\u0119bacza uderzy\u0142o mnie tym razem co\u015b, co dzi\u015b brzmi jak manifest – \u017ce inno\u015b\u0107 jest motorem rozwoju, \u017ce dzi\u0119ki niej ryba-mutant mog\u0142a wyj\u015b\u0107 na l\u0105d i prze\u017cy\u0107, gdy wody si\u0119 cofa\u0142y, i \u017ce w jazzie jest podobnie: opiera si\u0119 na improwizacji, kt\u00f3ra jest apoteoz\u0105 b\u0142\u0119du. Tego w\u0142a\u015bnie b\u0142\u0119du, kt\u00f3ry jest podstaw\u0105 ewolucji. Warto to powtarza\u0107\u00a0 w czasach, gdy zbyt cz\u0119sto do g\u0142osu dochodzi nienawi\u015b\u0107 do inno\u015bci. Kiedy wszyscy s\u0105 tacy sami, nie ma rozwoju.<\/p>\n Pierwszy wyst\u0105pi\u0142 dzi\u015b brytyjski pianista Django Bates w swoim triu Beloved – z du\u0144skim kontrabasist\u0105 Petterem Eldhem i szwedzkim perkusist\u0105 Peterem Bruunem. W tym sk\u0142adzie nagrali dla ECM trzy lata temu, a wydali w rok p\u00f3\u017aniej, p\u0142yt\u0119 The Study of Touch<\/em>. Materia\u0142 z niej dzi\u015b grali, cho\u0107 nie tylko, np. na tej p\u0142ycie jest tylko jedno opracowanie tematu Charliego Parkera (kt\u00f3rego Bates wielbi i wci\u0105\u017c do niego powraca), a na koncercie by\u0142o ich wi\u0119cej. Te fragmenty brzmia\u0142y zreszt\u0105 najciekawiej, z najwi\u0119ksz\u0105 werw\u0105. Og\u00f3lnie jednak by\u0142o raczej pogodnie i \u0142agodnie, niespecjalnie wyrazi\u015bcie, w s\u0142odkich harmoniach. Tak po ECM-owsku. A propos stylu ECM, tak mi si\u0119 pomy\u015bla\u0142o, \u017ce skoro mamy ostatnio mod\u0119 na s\u0142owo jesieniarz czy jesieniara, to mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce ta muzyka jest jesieniarska. Cho\u0107 na szcz\u0119\u015bcie u Manfreda Eichera nie tylko taka wychodzi.<\/p>\n Ten festiwal w og\u00f3le zapowiada si\u0119 jako w niema\u0142ej mierze pianistyczny. Jutro \u015bwietny Giovanni Guidi ( kiedy\u015b ju\u017c tu by\u0142), pojutrze sam Brad Mehldau, i to z ca\u0142kowicie solowym recitalem. P\u00f3\u017aniej ja niestety st\u0105d znikam, ale b\u0119dzie Tigran Hamasyan, czyli jeszcze co\u015b zupe\u0142nie innego, w sobot\u0119 m.in. Marcin Wasilewski, a niedziel\u0119 Jason Moran, te\u017c ciekawa posta\u0107. Ale i tr\u0105bki nie zabraknie (b\u0119dzie \u015bwietny Ambrose Akinmusire, znany bywalcom Warsaw Summer Jazz Days), bo jak mog\u0142oby jej nie by\u0107 na festiwalu imienia Tomasza. A propos, tytu\u0142owy numer ze swojej p\u0142yty Django Bates zadedykowa\u0142 Tomaszowi, a tak\u017ce zmar\u0142emu kilka dni temu zas\u0142u\u017conemu re\u017cyserowi d\u017awi\u0119ku zwi\u0105zanemu z ECM Janowi Erikowi Kongshaugow<\/a>i, kt\u00f3ry nagrywa\u0142 t\u0119 p\u0142yt\u0119, jak r\u00f3wnie\u017c p\u0142yty Tomasza.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jak to dobrze, \u017ce jest ten festiwal. Co roku przynosi nowe przyjemno\u015bci. Nie ma tylko jego tw\u00f3rcy i patrona, ale w jakim\u015b sensie ca\u0142y czas jest.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8844"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8844"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8844\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8889,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8844\/revisions\/8889"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8844"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8844"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8844"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}