
{"id":8872,"date":"2019-11-20T14:59:28","date_gmt":"2019-11-20T13:59:28","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=8872"},"modified":"2019-11-20T14:59:28","modified_gmt":"2019-11-20T13:59:28","slug":"czechy-kwartetami-stoja","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2019\/11\/20\/czechy-kwartetami-stoja\/","title":{"rendered":"Czechy kwartetami stoj\u0105?"},"content":{"rendered":"<p>Na to wygl\u0105da &#8211; w zesz\u0142ym roku na Eufoniach odwiedzi\u0142y nas <a href=\"https:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/2018\/11\/30\/sila-kwartetow-polaczonych-lub-nie\/\">dwa jednocze\u015bnie<\/a>, w tym jeden, ale za to te\u017c znakomity: Pavel Haas Quartet.<\/p>\n<p><!--more--><\/p>\n<p>\u017ba\u0142owa\u0142am, \u017ce muzycy nie zagrali \u017cadnego dzie\u0142a swojego patrona &#8211; by\u0142 to wybitny tw\u00f3rca, autor m.in. trzech \u015bwietnych kwartet\u00f3w, jeden z kompozytor\u00f3w, kt\u00f3rzy dzia\u0142ali uwi\u0119zieni w obozie w Terezinie (inni to Viktor Ullmann, Hans Krasa i Gideon Klein), a p\u00f3\u017aniej zostali zamordowani w Auschwitz. <a href=\"https:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/2008\/04\/26\/sytuacja-graniczna\/\">Tutaj<\/a> wspomina\u0142am o nich (pisa\u0142am te\u017c wi\u0119kszy tekst do &#8222;P&#8221;). By\u0142 za to utw\u00f3r jego profesora, z kt\u00f3rym Haas by\u0142 bardzo zwi\u0105zany &#8211; Leo\u0161a Jan\u00e1\u010dka, ale te\u017c par\u0119 innych.<\/p>\n<p>\u013dubica \u010cekovsk\u00e1 to kompozytorka s\u0142owacka \u015bredniego pokolenia (rocznik 1975), po studiach m.in. w Londynie, laureatka licznych nagr\u00f3d, kt\u00f3ra da\u0142a si\u0119 ju\u017c pozna\u0107 tak\u017ce jako tw\u00f3rczyni operowa &#8211; w Bratys\u0142awie wystawiono jej <em>Doriana Graya<\/em>. Teraz napisa\u0142a oper\u0119 komiczn\u0105, kt\u00f3ra ma zosta\u0107 wystawiona latem na festiwalu w Bregencji, i twierdzi, \u017ce pisanie komedii nie jest takie proste. W ka\u017cdym razie jej <em>A Midsummer Quartet<\/em> zosta\u0142 pomy\u015blany nie jako ilustracja dzie\u0142a Szekspira, ale raczej jako oddanie jego nastroju, i to si\u0119 uda\u0142o. Pogodne, weso\u0142e, nieledwie taneczne motywy goni\u0105 si\u0119 i wy\u0142aniaj\u0105 zza oplataj\u0105cych je linii, jak zza drzew w lesie.<\/p>\n<p>\u015awietnym pomys\u0142em zespo\u0142u by\u0142o takie u\u0142o\u017cenie programu, by w \u015brodku znalaz\u0142 si\u0119 <em>IV Kwartet<\/em> Bart\u00f3ka. W tym najbardziej awangardowym ze wspania\u0142ej sz\u00f3stki s\u0105 w\u0142a\u015bnie podobne goni\u0105ce si\u0119 pogodnie motywy, ale te\u017c mroczne, ponure klimaty w wolnej cz\u0119\u015bci &#8211; jak w wykonanym po przerwie utworze Jan\u00e1\u010dka. Ogromna zmienno\u015b\u0107 nastroj\u00f3w i ekstremalna wirtuozeria, kt\u00f3r\u0105 trzeba si\u0119 wykaza\u0107 w tym utworze, wywo\u0142a\u0142y entuzjazm sali. Z kolei wspomniane dzie\u0142o Jan\u00e1\u010dka &#8211; <em>II Kwartet smyczkowy &#8222;Listy intymne&#8221;<\/em> &#8211; to, jak cz\u0119sto u tego kompozytora, po\u0142\u0105czenie nami\u0119tno\u015bci, niepokoju i melancholii, a wszystko z morawskimi motywami w tle. W bisie przesun\u0119li\u015bmy si\u0119 troch\u0119 na S\u0142owacj\u0119 za spraw\u0105 <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=0_7bWjy2qdI\">fragmentu<em> I Kwartetu smyczkowego<\/em><\/a> Erwina Schulhoffa (cho\u0107 on sam <a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Erwin_Schulhoff\">wywodzi\u0142 si\u0119 z Czech<\/a>). Skoro wi\u0119c nie by\u0142o w programie Pavla Haasa, dobrze, \u017ce by\u0142o co\u015b podobnego w zamian.<\/p>\n<p>PS. Mia\u0142am to wrzuci\u0107 wczoraj wieczorem, ale co\u015b si\u0119 popsu\u0142o i nie da\u0142am rady wej\u015b\u0107 na w\u0142asny blog. Przepraszam wi\u0119c za op\u00f3\u017anienie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Na to wygl\u0105da &#8211; w zesz\u0142ym roku na Eufoniach odwiedzi\u0142y nas dwa jednocze\u015bnie, w tym jeden, ale za to te\u017c znakomity: Pavel Haas Quartet.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8872"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8872"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8872\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8873,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8872\/revisions\/8873"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8872"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8872"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8872"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}