{"id":8966,"date":"2020-01-12T00:21:43","date_gmt":"2020-01-11T23:21:43","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=8966"},"modified":"2024-01-21T00:01:51","modified_gmt":"2024-01-20T23:01:51","slug":"oddzwieki-trzech-swiatow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2020\/01\/12\/oddzwieki-trzech-swiatow\/","title":{"rendered":"Odd\u017awi\u0119ki trzech \u015bwiat\u00f3w"},"content":{"rendered":"\n

Seria koncertowa Sinfonii Varsovii Odd\u017awi\u0119ki \u2013 nowa muzyka\npolska<\/em> s\u0142u\u017cy ukazywaniu utwor\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnych w szerszym kontek\u015bcie. Tym\nrazem rzeczywi\u015bcie do\u015b\u0107 szerokim.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Kolejny koncert serii odby\u0142 si\u0119 w Studiu im. Lutos\u0142awskiego, i bardzo dobrze \u2013 wreszcie akustyka by\u0142a zadowalaj\u0105ca. Wsp\u00f3\u0142czesnym \u201ebohaterem\u201d wieczoru by\u0142 utw\u00f3r najkr\u00f3tszy, umieszczony na pocz\u0105tku programu \u2013 Fireworks<\/em> Agaty Zubel. To by\u0142o inne zupe\u0142nie wykonanie ni\u017c to EUYO \u2013 M\u0142odzie\u017cowej Orkiestry Unii Europejskiej, kt\u00f3re us\u0142yszeli\u015bmy p\u00f3\u0142tora roku temu w ramach festiwalu Chopin i Jego Europa; zaraz potem muzycy wyst\u0105pili z tym utworem w berli\u0144skim Konzerthaus<\/a> (kompozytorka otrzyma\u0142a wtedy za\u0144 European Composer Award) i na londy\u0144skich Promsach. Tamto wykonanie by\u0142o bardziej b\u0142yskotliwe, fajerwerkowe. Dyrygent Wilson Hermanto podszed\u0142 do utworu nieco sztywno, ale za to mo\u017cna by\u0142o lepiej ni\u017c w nieakustycznej Sali Opery Narodowej doceni\u0107 wyrafinowane brzmienia, zw\u0142aszcza perkusyjne. O\u017cywienie dyrygent okaza\u0142 dopiero na sam koniec, kiedy to malowniczo zastyg\u0142 z rozrzuconymi ramionami\u2026<\/p>\n\n\n\n

Fajerwerk by\u0142 kr\u00f3tki, wi\u0119c konteksty stanowi\u0142y przyt\u0142aczaj\u0105c\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 programu. W II Koncercie skrzypcowym<\/em> Emila M\u0142ynarskiego parti\u0119 solow\u0105 wykona\u0142 II koncertmistrz SV, Adam Siebers. I bardzo dobrze, \u017ce m\u00f3g\u0142 si\u0119 pokaza\u0107 \u2013 to bardzo sprawny skrzypek, a koncert jest trudny i niewdzi\u0119czny do wykonania, zw\u0142aszcza cz\u0119\u015b\u0107 pierwsza, kt\u00f3ra bardzo si\u0119 d\u0142u\u017cy. Fina\u0142 jednak zagra\u0142 niemal tak \u017cywio\u0142owo, jak niegdy\u015b Nigel Kennedy<\/a>, kt\u00f3ry poniek\u0105d z t\u0105 sam\u0105 orkiestr\u0105 (ale pod mianem Polskiej Orkiestry Kameralnej) nagra\u0142 ten utw\u00f3r wraz z koncertem Kar\u0142owicza na pami\u0119tn\u0105 p\u0142yt\u0119 Polish Spirit<\/em> z butelk\u0105 w\u00f3dki na ok\u0142adce. Tym razem dyrygent by\u0142 tak entuzjastyczny, \u017ce postanowi\u0142 powt\u00f3rzy\u0107 kod\u0119 fina\u0142u.<\/p>\n\n\n\n

Najciekawszy jednak dla mnie by\u0142 utw\u00f3r zagrany w drugiej cz\u0119\u015bci \u2013 Rendering<\/em> Luciano Berio z 1989 r. (kt\u00f3ry ju\u017c kiedy\u015b gra\u0142a tu inna orkiestra<\/a>). To jedna z licznych w tw\u00f3rczo\u015bci w\u0142oskiego kompozytora gier z przesz\u0142o\u015bci\u0105 \u2013 napisa\u0142 doko\u0144czenie Turandot<\/em> Pucciniego (ale po swojemu), aran\u017cowa\u0142 dzie\u0142a tw\u00f3rc\u00f3w od Monteverdiego po Mahlera, a co do tego ostatniego, obficie jest cytowany w Sinfonii<\/em>. Rendering<\/em> to zabawa z Schubertem<\/a>, a konkretnie z nieuko\u0144czonymi szkicami do Symfonii D-dur<\/em> D936a. To, co si\u0119 zachowa\u0142o, zostawi\u0142 in extenso, a bia\u0142e plamy wype\u0142ni\u0142 swoimi \u201eodjazdami\u201d, ale skompilowanymi z schubertowskich motyw\u00f3w. Muzyka wi\u0119c na sw\u00f3j spos\u00f3b przyp\u0142ywa\u0142a i odp\u0142ywa\u0142a od swego w\u0142a\u015bciwego kszta\u0142tu. Lubi\u0119 takie zabawy, a i muzycy najwidoczniej dobrze si\u0119 bawili, co na jako\u015b\u0107 gry mia\u0142o wp\u0142yw wy\u0142\u0105cznie pozytywny. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, w orkiestrze pojawia si\u0119 coraz wi\u0119cej m\u0142odych ludzi \u2013 to \u015bwietnie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Seria koncertowa Sinfonii Varsovii Odd\u017awi\u0119ki \u2013 nowa muzyka polska s\u0142u\u017cy ukazywaniu utwor\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnych w szerszym kontek\u015bcie. Tym razem rzeczywi\u015bcie do\u015b\u0107 szerokim.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8966"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8966"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8966\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11088,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8966\/revisions\/11088"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8966"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8966"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8966"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}