Tym razem na pokazywanie oper na du\u017cym ekranie zdecydowa\u0142a\nsi\u0119 sie\u0107 Cinema City. Ciekawe, czy si\u0119 uda d\u0142u\u017cej seri\u0119 utrzyma\u0107.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Projekt Aria on Screen<\/em> dzi\u015b zosta\u0142 zainaugurowany wewn\u0119trznym pokazem Rigoletta<\/em> z Bregencji. Wy\u015bwietlenia tego spektaklu dla szerszej publiczno\u015bci odb\u0119d\u0105 si\u0119 21 i 28 stycznia w wybranych kinach sieci Cinema City: w Warszawie (Arkadia, Promenada, Bia\u0142o\u0142\u0119ka i Sadyba), Poznaniu (Plaza), Krakowie (Bonarka, Zakopianka), \u0141odzi (Manufaktura), Katowicach (Punkt 44) oraz Wroc\u0142awiu (Wroclavia).<\/p>\n\n\n\n W najbli\u017cszych miesi\u0105cach planowane s\u0105 jeszcze: w lutym Aida<\/em> z festiwalu w Salzburgu z Ann\u0105 Netrebko w roli tytu\u0142owej, w marcu Czarodziejski flet<\/em> tak\u017ce z Salzburga, a w kwietniu \u0141ucja z Lammermoor<\/em> z Olg\u0105 Peretyatko, bodaj z Wiednia (pisz\u0119 \u201ebodaj\u201d, bo organizatorzy na stronie nie byli uprzejmi napisa\u0107; na trailerze<\/a> te\u017c tej informacji nie ma). Zawsze w dwa ostatnie wtorki miesi\u0105ca.<\/p>\n\n\n\n Tymczasem obejrza\u0142am tego Rigoletta<\/em> i mog\u0119 go z czystym sumieniem poleci\u0107. Spektakle z Bregencji, te grane na scenie na jeziorze, s\u0105 specyficzne, maksymalnie widowiskowe, troch\u0119 nawet cyrkowe \u2013 musz\u0105 by\u0107 atrakcyjne wizualnie dla siedz\u0105cej w plenerze publiczno\u015bci, je\u015bli nawet d\u017awi\u0119kowo nie wszystko brzmi najlepiej \u2013 wiadomo, \u017ce z nag\u0142o\u015bnieniem r\u00f3\u017cnie si\u0119 zdarza. (Mnie zdarzy\u0142o si\u0119 na \u017cywo widzie\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 <\/a>Aidy<\/a><\/em>, przerwanej przez deszcz, oraz Czarodziejski flet<\/a><\/em>.) Tak wi\u0119c dekoracje kolorowe i przerysowane; cz\u0119sto pojawiaj\u0105 si\u0119 jakie\u015b cz\u0119\u015bci cia\u0142a, np. w Aidzie<\/em> by\u0142y to stopy i r\u0119ce, same wielkie r\u0119ce z kartami \u2013 w Carmen<\/em> (nawiasem m\u00f3wi\u0105c to by\u0142 \u015bwietny spektakl<\/a>, widzia\u0142am go kiedy\u015b w wersji kinowej), no i pami\u0119tne oko z Toski<\/em>, kt\u00f3re zagra\u0142o swoj\u0105 rol\u0119 w jednym z \u201eBond\u00f3w\u201d \u2013 Quantum of Solace<\/em>.<\/p>\n\n\n\n W Rigoletcie<\/em> (z zesz\u0142ego roku; b\u0119dzie pokazywany tam te\u017c w tegoroczne lato; re\u017cyser Philipp St\u00f6lzl jest r\u00f3wnie\u017c autorem scenografii) jest g\u0142owa i r\u0119ce z drewna, zarazem portret tytu\u0142owego bohatera-b\u0142azna. Buzia oczywi\u015bcie si\u0119 otwiera i zamyka, jest du\u017co przer\u00f3\u017cnych efekt\u00f3w \u2013 jak zwykle udzia\u0142 bierze ca\u0142a grupa akrobat\u00f3w-kaskader\u00f3w, a i g\u0142\u00f3wni bohaterowie musz\u0105 czasem przelecie\u0107 przez kawa\u0142ek sceny, umocowani na linach. Jest do\u015b\u0107 du\u017co klip\u00f3w na tubie, mo\u017cna wi\u0119c sobie wyobrazi\u0107, jakie to przedstawienie, zw\u0142aszcza patrz\u0105c na kostiumy \u2013 rozkoszny kamp w czystej formie. Ale najwa\u017cniejsze, \u017ce jest bardzo dobrze i z du\u017cym zaanga\u017cowaniem za\u015bpiewane. \u015awietny nie tylko g\u0142\u00f3wny tercet (Melissa Petit \u2013 Gilda, Vladimir Stoyanov \u2013 Rigoletto, Stephen Costello \u2013 Ksi\u0105\u017c\u0119), ale te\u017c postacie poboczne. Wszystko dopracowane pod r\u0119k\u0105 Enrique Mazzoli. W sumie \u2013 mo\u017cna si\u0119 ubawi\u0107 (wizualnie), ale zarazem wzruszy\u0107 (muzycznie).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tym razem na pokazywanie oper na du\u017cym ekranie zdecydowa\u0142a si\u0119 sie\u0107 Cinema City. Ciekawe, czy si\u0119 uda d\u0142u\u017cej seri\u0119 utrzyma\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8969"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8969"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8969\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8974,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8969\/revisions\/8974"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8969"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8969"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8969"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}