{"id":9025,"date":"2020-02-16T00:26:09","date_gmt":"2020-02-15T23:26:09","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=9025"},"modified":"2020-02-16T00:26:09","modified_gmt":"2020-02-15T23:26:09","slug":"teatralny-walor-materialu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2020\/02\/16\/teatralny-walor-materialu\/","title":{"rendered":"Teatralny walor materia\u0142u"},"content":{"rendered":"\n<p>Odrobi\u0142am w\u0142a\u015bnie zaleg\u0142o\u015b\u0107 jeszcze z pa\u017adziernika: nie\nmog\u0142am w\u00f3wczas by\u0107 na premierze <em>Dydony i Eneasza <\/em>Polskiej Opery\nKr\u00f3lewskiej, a teraz na kr\u00f3tko wr\u00f3ci\u0142a na afisz.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Dla re\u017cyserki Natalii Koz\u0142owskiej to by\u0142 powr\u00f3t po latach do Purcellowskiego arcydzie\u0142a. Powr\u00f3t nieco rozszerzony, poniewa\u017c w Collegium Nobilium, gdzie zainscenizowa\u0142a je po raz pierwszy jako sw\u00f3j spektakl dyplomowy, pokaza\u0142a sam\u0105 oper\u0119, kt\u00f3ra trwa godzin\u0119. W Operze Kr\u00f3lewskiej do\u0142\u0105czony zosta\u0142 20-minutowy prolog, kt\u00f3rego nuty co prawda nie zachowa\u0142y si\u0119, ale zosta\u0142 zrekonstruowany z innych kompozycji Purcella na podstawie zachowanego libretta. To ma\u0142a scenka mitologiczna, z kt\u00f3rej przej\u015bcie do w\u0142a\u015bciwej <em>Dydony<\/em> odbywa si\u0119 bezpo\u015brednio.<\/p>\n\n\n\n<p>Pami\u0119tam dobrze tamto wystawienie sprzed niemal dekady, w\nkt\u00f3rym wyst\u0105pi\u0142o nawiasem m\u00f3wi\u0105c troch\u0119 postaci dobrze dzi\u015b znanych: nie tylko\ngrywaj\u0105ca p\u00f3\u017aniej cz\u0119sto w spektaklach Koz\u0142owskiej Barbara Zamek-Gliszczy\u0144ska w\nroli tytu\u0142owej, ale te\u017c m.in. Joanna Freszel, Natalia Kawa\u0142ek, a tak\u017ce\u2026 Jakub\nJ\u00f3zef Orli\u0144ski (w roli jednej z wied\u017am, drug\u0105 by\u0142 inny kontratenor \u2013 Micha\u0142 S\u0142awecki).\nZ samej inscenizacji zwraca\u0142o uwag\u0119 umiej\u0119tne u\u017cycie wielkiej p\u0142achty bia\u0142ego\nmateria\u0142u, kt\u00f3ra by\u0142a w\u0142a\u015bciwie jedynym, ale za to niezwykle sugestywnym i\nwielofunkcyjnym elementem scenograficznym. To by\u0142 znakomity przyk\u0142ad, jak\nskromnymi \u015brodkami mo\u017cna czasem wywo\u0142a\u0107 sugestywny efekt.<\/p>\n\n\n\n<p>W spektaklu POK taka p\u0142achta te\u017c jest i spe\u0142nia podobn\u0105 rol\u0119,\nale scenografia ma jeszcze inne elementy, cho\u0107 dyskretne, nawi\u0105zuj\u0105ce do\nstaro\u017cytnych budowli albo las\u00f3w. Wszystko \u2013 wraz z ow\u0105 p\u0142acht\u0105 \u2013 w szaro\u015bciach.\nStrona wizualna jest w og\u00f3le wysmakowana; pow\u0142\u00f3czyste kostiumy s\u0105 r\u00f3wnie\u017c w\nszaro\u015bciach lub bieli, z wyj\u0105tkiem ciemnoczerwonej zbroi Eneasza, zielonej\nsukni Belindy czy blador\u00f3\u017cowej \u2013 Drugiej Damy, no i oczywi\u015bcie wszystkich\ntrzech wied\u017am, tym razem tylko damskich, kt\u00f3rych kolorem jest czer\u0144. Ale\np\u0142achta jest elementem szczeg\u00f3lnym \u2013 zw\u0142aszcza jej ruch potrafi czasem bardzo\nudramatyzowa\u0107 akcj\u0119. W scenie lamentu Dydony, poruszana przez ludzi zza kulis,\nimituje morskie fale, do kt\u00f3rych nast\u0119pnie Dydona wchodzi i w nich znika.<\/p>\n\n\n\n<p>Przedstawienie ma dwie obsady \u2013 w nast\u0119pnym tytu\u0142ow\u0105 rol\u0119 za\u015bpiewa\nAneta \u0141ukaszewicz (cho\u0107 jest mezzosopranem). W tym za\u015b, kt\u00f3re by\u0142o filmowane\nprzez TVP Kultura, jako Dydona wyst\u0105pi\u0142a Olga Pasiecznik i chyba nie musz\u0119\nm\u00f3wi\u0107, \u017ce by\u0142 to najwi\u0119kszy walor spektaklu. Zw\u0142aszcza lament \u015bciska\u0142 za\ngard\u0142o. Jasnym punktem by\u0142a te\u017c Marta Boberska jako Belinda, jednak Eneasz \u2013\nMicha\u0142 Janicki \u2013 by\u0142 jakby z troch\u0119 innej bajki, zbyt sztywny, co odbija\u0142o si\u0119\nna jako\u015bci \u015bpiewu. Mi\u0142o zaskoczy\u0142a Dorota Lachowicz, kt\u00f3ra odnalaz\u0142a si\u0119 w\ncharakterystycznej roli Czarownicy. Do tego sprawna Capella Regia Polona, a\njeszcze tr\u00f3jka tancerzy z zespo\u0142u Varsavia Galante, cho\u0107 nie tylko oni\nta\u0144czyli.<\/p>\n\n\n\n<p>Na pewno wi\u0119c warto by\u0142o to zobaczy\u0107. Miejmy nadziej\u0119, \u017ce TVP Kultura poka\u017ce, co zarejestrowa\u0142a.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Odrobi\u0142am w\u0142a\u015bnie zaleg\u0142o\u015b\u0107 jeszcze z pa\u017adziernika: nie mog\u0142am w\u00f3wczas by\u0107 na premierze Dydony i Eneasza Polskiej Opery Kr\u00f3lewskiej, a teraz na kr\u00f3tko wr\u00f3ci\u0142a na afisz.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9025"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9025"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9025\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9026,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9025\/revisions\/9026"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9025"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9025"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9025"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}