R\u00f3\u017cne ju\u017c podczas tych tygodni powszechnej kwarantanny zdarzy\u0142y si\u0119 internetowe wyst\u0119py, ale ten by\u0142 szczeg\u00f3lny: z tego nowoczesnego sposobu kontaktu ze s\u0142uchaczem skorzysta\u0142a dzi\u015b nestorka polskiej pianistyki.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Lidia Grychto\u0142\u00f3wna gra od ponad osiemdziesi\u0119ciu lat: zaczyna\u0142a jako cudowne dziecko, a w lipcu sko\u0144czy 92 lata i wci\u0105\u017c jest czynna. Bardzo dobrze przyj\u0119to jej recitale jubileuszowe, na dziewi\u0119\u0107dziesi\u0105tk\u0119, w NOSPR i FN (ja akurat nie mog\u0142am by\u0107 ani na jednym, ani na drugim). Pianistka nie pozwala sobie na emerytur\u0119, codziennie du\u017co \u0107wiczy – granie wci\u0105\u017c pozostaje tre\u015bci\u0105 jej \u017cycia. Ch\u0119tnie wi\u0119c do\u0142\u0105czy\u0142a do akcji \u201ekoncert\u00f3w dla bohater\u00f3w\u201d \u2013 tutaj<\/a> zapowiada sw\u00f3j dzisiejszy wyst\u0119p. Ponadp\u00f3\u0142godzinny recital chopinowski transmitowany by\u0142 po po\u0142udniu na kanale YouTube fundacji Art & Progress, wci\u0105\u017c mo\u017cna go pos\u0142ucha\u0107 \u2013 tutaj link<\/a> (uwaga: koncert zaczyna si\u0119 5:33 [poprawka z poniedzia\u0142ku: link ten sam, ale te puste 5 minut zosta\u0142o obci\u0119te]).<\/p>\n\n\n\n Takie wyst\u0119py si\u0119 zdarzaj\u0105, acz niecz\u0119sto. Mieczys\u0142aw Horszowski da\u0142 sw\u00f3j pami\u0119tny recital w FN maj\u0105c r\u00f3wnie\u017c 92 lata, ale gra\u0142 potem jeszcze prawie dziesi\u0119\u0107 (\u017cyczymy Pani Profesor co najmniej tego samego\u2026). Prawie dwa lata temu, na 120-leciu Deutsche Grammophon, by\u0142am w Berlinie na recitalu Menachema Presslera, kt\u00f3ry gra\u0142 Debussy\u2019ego maj\u0105c 94 lata. Na YouTube mo\u017cna obejrze\u0107 film o zmar\u0142ej sze\u015b\u0107 lat temu pianistce Alice Herz-Sommer, najstarszej ocalonej z Theresienstadt, kt\u00f3ra, gdy film kr\u0119cono, mia\u0142a prawie 110 lat. Gra w nim Bacha i Beethovena. Kiedy si\u0119 takie koncerty obserwuje, refleksja jest jedna: muzyka trzyma przy \u017cyciu i zawsze rozwija.<\/p>\n\n\n\n Lidia Grychto\u0142\u00f3wna gra\u0142a dzi\u015b Chopina, z kt\u00f3rym obcowa\u0142a przez ca\u0142e \u017cycie. Jest to muzyka wygodna dla pianisty, cho\u0107 bynajmniej nie \u0142atwa, co przypominamy sobie nieraz z b\u00f3lem podczas s\u0142uchania kolejnych uczestnik\u00f3w Konkurs\u00f3w Chopinowskich. Ale zawsze mo\u017cna w niej znale\u017a\u0107, odkry\u0107 co\u015b nowego. Tak sobie w\u0142a\u015bnie my\u015bl\u0119, \u017ce Pani Profesor \u0107wicz\u0105c codziennie rzeczy znane sobie od dobrych kilkudziesi\u0119ciu lat wci\u0105\u017c znajduje w nich co\u015b nowego i to s\u0142ycha\u0107. Tym bardziej, \u017ce si\u0142\u0105 rzeczy gra wiele szczeg\u00f3\u0142\u00f3w wolniej, co pozwala spojrze\u0107 na nie jakby przez lup\u0119, podczas gdy zwykle nam przemykaj\u0105. Jest to pewna zmiana jako\u015bci odbioru, i dla graj\u0105cego, i dla s\u0142uchaj\u0105cego. Kiedy\u015b zabawia\u0142am si\u0119 graj\u0105c komu\u015b bardzo wolno np. Scherzo h-moll<\/em>. To oczywi\u015bcie by\u0142 swego rodzaju dowcip, ale pouczaj\u0105cy.<\/p>\n\n\n\n W artykule<\/a> w \u201eWysokich Obcasach\u201d, kt\u00f3ry zosta\u0142 opublikowany z okazji powstania muralu<\/a> po\u015bwi\u0119conego artystce w jej rodzinnym Rybniku, jest par\u0119 jej ciekawych wypowiedzi, np. o modnym niegdy\u015b \u201eneoklasycyzmie\u201d, kt\u00f3ry by\u0142 \u201ewielkim nieszcz\u0119\u015bciem dla sztuki pianistycznej, zw\u0142aszcza dla muzyki Chopina (\u2026) Nale\u017ca\u0142o gra\u0107 nie za szybko, nie nazbyt emocjonalnie, w bardzo uporz\u0105dkowany spos\u00f3b\u201d. Z kolei dzisiejszych m\u0142odych, szybko graj\u0105cych pianist\u00f3w nazywa \u201eelektroluksami\u201d. \u201eA Chopin jest zbyt dobrym kompozytorem, \u017ceby go tak zamiata\u0107. (\u2026) Je\u015bli gra si\u0119 Chopina zbyt szybko, umykaj\u0105 niuanse\u201d. No w\u0142a\u015bnie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" R\u00f3\u017cne ju\u017c podczas tych tygodni powszechnej kwarantanny zdarzy\u0142y si\u0119 internetowe wyst\u0119py, ale ten by\u0142 szczeg\u00f3lny: z tego nowoczesnego sposobu kontaktu ze s\u0142uchaczem skorzysta\u0142a dzi\u015b nestorka polskiej pianistyki.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9079"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9079"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9079\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9081,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9079\/revisions\/9081"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9079"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9079"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9079"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}