{"id":9225,"date":"2020-08-31T01:24:59","date_gmt":"2020-08-30T23:24:59","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=9225"},"modified":"2020-08-31T01:24:59","modified_gmt":"2020-08-30T23:24:59","slug":"spiew-wiecej-niz-labedzi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2020\/08\/31\/spiew-wiecej-niz-labedzi\/","title":{"rendered":"\u015apiew wi\u0119cej ni\u017c \u0142ab\u0119dzi"},"content":{"rendered":"\n

Wiele razy \u015bpiewa\u0142 ju\u017c u nas i zachwyca\u0142 Christoph Pr\u00e9gardien, ale tegoroczny wyst\u0119p swoj\u0105 temperatur\u0105 przypomina\u0142 ten najwspanialszy, z 2009 roku z Winterreise<\/em>. I tym razem t\u0119 temperatur\u0119 zawdzi\u0119czamy Schubertowi.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Koncert zacz\u0105\u0142 si\u0119 od ma\u0142ego zawodu: og\u0142oszono, \u017ce skoro nie ma przerwy, to arty\u015bci (na fortepianie towarzyszy\u0142 Julius Drake) zrezygnowali z wykonania trzech pierwszych w programie pie\u015bni – Beethovena. A by\u0142a okazja, \u017ceby por\u00f3wna\u0107 interpretacj\u0119 z t\u0105 Matthiasa Goerne. Troch\u0119 por\u00f3wna\u0144 by\u0142o jednak, ale o tym za chwil\u0119.<\/p>\n\n\n\n

Pierwszym punktem programu sta\u0142 si\u0119 wi\u0119c Schwannengesang<\/em> – ostatni, wydany ju\u017c po \u015bmierci kompozytora, zbi\u00f3r pie\u015bni Schuberta (tytu\u0142 oczywi\u015bcie nie jego, lecz wydawcy). Nie jest to zwarty cykl, lecz pozbierane pie\u015bni, z kt\u00f3rych cz\u0119\u015b\u0107 zosta\u0142a napisana do s\u0142\u00f3w Ludwiga Rellstaba, a cz\u0119\u015b\u0107 – do wierszy Heinricha Heinego. Arty\u015bci dokonali szczeg\u00f3lnego zabiegu: oddzielili cz\u0119\u015b\u0107 Heinego i wykonali j\u0105 po przerywniku, jakim w tej sytuacji sta\u0142 si\u0119 cykl Beethovena An die ferne Geliebte<\/em>. I ju\u017c mo\u017cna dokona\u0107 por\u00f3wna\u0144, a potem jeszcze jako drugi bis zabrzmia\u0142a druga z wykre\u015blonych z pocz\u0105tku pie\u015bni Beethovena: Wonne der Wehmut<\/em>, kt\u00f3r\u0105 r\u00f3wnie\u017c Goerne \u015bpiewa\u0142. Co tu du\u017co gada\u0107 – nie ma w og\u00f3le por\u00f3wnania. Goerne \u015bpiewa pi\u0119knie, ma mocny g\u0142os, a aktorstwo – niemal przesadne. Pr\u00e9gardien \u015bpiewa, jakby m\u00f3wi\u0142. Zawsze zachwyca\u0142a nas niezwyk\u0142a prostota wyrazu, jak\u0105 prezentuje ten artysta; tak by\u0142o i tym razem. A przy tym i on ma pi\u0119kn\u0105, cho\u0107 zupe\u0142nie inn\u0105 barw\u0119. Goerne gra, Pr\u00e9gardien prze\u017cywa wewn\u0119trznie i te prze\u017cycia nam przekazuje. A Drake towarzyszy nader kompetentnie.<\/p>\n\n\n\n

Najbardziej niesamowita jednak by\u0142a druga cz\u0119\u015b\u0107 Schwannengesang<\/em>, w kt\u00f3rej kolejno\u015b\u0107 pie\u015bni r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142a przestawiona. Dwie pierwsze, w odwrotnej kolejno\u015bci, zosta\u0142y przeniesione na koniec, Am Meer<\/em> – przed Die Stadt<\/em>, po kt\u00f3rej nast\u0105pi\u0142 Der Doppelg\u00e4nger<\/em> – najbardziej wstrz\u0105saj\u0105cy utw\u00f3r cyklu. Ale ju\u017c od Miasta<\/em> atmosfera styg\u0142a i mrocznia\u0142a, a\u017c ciarki chodzi\u0142y po krzy\u017cu. I to tak\u017ce zosta\u0142o osi\u0105gni\u0119te pozornie prostymi \u015brodkami.<\/p>\n\n\n\n

Arty\u015bci dzi\u0119kowali nam i festiwalowi, \u017ce mogli muzykowa\u0107 dla nas (a my im te\u017c dzi\u0119kowali\u015bmy – stojakiem). Drake zapowiedzia\u0142 pierwszy bis, czyli ostatni\u0105 pie\u015b\u0144 Schwannengesang<\/em>, Die Taubenpost<\/em> do s\u0142\u00f3w Johanna Gabriela Seidla, kt\u00f3ra prawdopodobnie by\u0142a ostatni\u0105, jak\u0105 Schubert napisa\u0142 – ale pogodn\u0105 i \u0142agodn\u0105. Pr\u00e9gardien za\u015b zapowiedzia\u0142 owego Beethovena. Koncert trwa\u0142 w sumie dwie godziny bez kwadransa – dla \u015bpiewaka do naprawd\u0119 du\u017co. A tymczasem nad Warszaw\u0105 szala\u0142y pioruny… My mogli\u015bmy sobie pozwoli\u0107 na luksus niemy\u015blenia o tym, a frekwencja jak na t\u0119 pogod\u0119 by\u0142a ca\u0142kiem przyzwoita.<\/p>\n\n\n\n

PS. 29 sierpnia min\u0119\u0142o pi\u0119\u0107 lat, odk\u0105d odszed\u0142 od nas Bobik, kt\u00f3rego wielu z was z pewno\u015bci\u0105 pami\u0119ta. A to wierszyk<\/a> Bobika a propos festiwalu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wiele razy \u015bpiewa\u0142 ju\u017c u nas i zachwyca\u0142 Christoph Pr\u00e9gardien, ale tegoroczny wyst\u0119p swoj\u0105 temperatur\u0105 przypomina\u0142 ten najwspanialszy, z 2009 roku z Winterreise. I tym razem t\u0119 temperatur\u0119 zawdzi\u0119czamy Schubertowi.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9225"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9225"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9225\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9226,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9225\/revisions\/9226"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9225"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9225"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9225"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}