Lubelskie Kody, przesuni\u0119te z maja, okrojone i pandemiczne, rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 koncertem w sali miejscowej filharmonii.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Ju\u017c kolejna edycja Kod\u00f3w odbywa si\u0119 poza Centrum Spotkania Kultur, kt\u00f3re le\u017cy typowym pisowskim od\u0142ogiem. Sama sala CSK nie jest zreszt\u0105 nadzwyczajna dla klasyki, ale ciekawa jest w og\u00f3le przestrze\u0144 tego budynku, w kt\u00f3rej wykorzystywane by\u0142y r\u00f3\u017cne miejsca. Z kolei sala filharmoniczna te\u017c jest niedobra, ale o w\u0142os lepsza. Wszystkie poza tym koncerty festiwalowe b\u0119dzie mo\u017cna odwiedza\u0107 w siedzibie organizator\u00f3w – Centrum Kultury, gdzie funkcjonuje r\u00f3wnie\u017c O\u015brodek Mi\u0119dzykulturowych Inicjatyw Tw\u00f3rczych Rozdro\u017ca. Miejsca jest tam mniej, ale i publiczno\u015b\u0107 pandemiczna jest mniejsza, cho\u0107 dzi\u015b na frekwencj\u0119 nie mo\u017cna by\u0142o narzeka\u0107. No i jest jeszcze streaming w sieci, po raz pierwszy w historii imprezy.<\/p>\n\n\n\n
Festiwal jest w tym roku ca\u0142kowicie polski, zar\u00f3wno je\u015bli chodzi o wykonawc\u00f3w, jak w kwestii programu. Ale czy to szkodzi? Mamy znakomitych muzyk\u00f3w, ciekawie jest te\u017c w dziedzinie kompozycji. Najbardziej ciekawi mnie projekt jutrzejszy, ale i dzisiejszy koncert intrygowa\u0142 tak\u017ce pod wzgl\u0119dem formalnym. Sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z kr\u00f3tkich utwor\u00f3w i miedzy nimi epizod\u00f3w o funkcji przerywnik\u00f3w. Te ostatnie to by\u0142y improwizacje orkiestrowe Fantomy<\/em> pod kierownictwem kompozytora – Jerzego Kornowicza (orkiestra – smyczkowa cz\u0119\u015b\u0107 Sinfonii Iuventus w ilo\u015bci 20 os\u00f3b), a tak\u017ce przerywniki elektroniczne Rafa\u0142a Ryterskiego.<\/p>\n\n\n\n Utwory pomi\u0119dzy nimi \u015bpiewa\u0142 perfekcyjny jak zawsze zesp\u00f3\u0142 proMODERN. Dwa z nich – to ju\u017c klasyka: Ecloga VIII<\/em> Krzysztofa Pendereckiego, pierwotnie napisana na m\u0119ski zesp\u00f3\u0142 wokalny (a konkretnie dla King’s Singers) oraz urocza, niespodziewana miniaturka Lord Tennyson Song<\/em> Witolda Lutos\u0142awskiego, odnaleziona w papierach po kompozytorze w Archiwum Paula Sachera w Bazylei i zupe\u0142nie dla jego tw\u00f3rczo\u015bci nietypowa. Inne powsta\u0142y na zam\u00f3wienie zespo\u0142u: sky-me, type me<\/em> Jagody Szmytki i Comfort Zone<\/em> Wojciecha Blecharza, oba z bardzo efektownymi sposobami prezentacji g\u0142os\u00f3w, z udzia\u0142em r\u00f3wnie\u017c elektroniki.<\/p>\n\n\n\n Na koniec i orkiestra, i wokali\u015bci w utworze Zygmunta Krauzego Copernicus – Our Planet.<\/em> Troch\u0119 mam z tym utworem k\u0142opot: napisany bez dw\u00f3ch zda\u0144 ze szlachetnych pobudek, jednak mnie jako\u015b nie przekonuje. Tekst wzi\u0119ty z listu Kopernika do papie\u017ca Paw\u0142a III oraz pojedyncze s\u0142owa z tekst\u00f3w porozumienia Paryskiego Szczytu Klimatycznego, wypowiadane i wy\u015bpiewywane po polsku, rzucone na typowo „Krauzowskie”, urywane i dramatyczne motywy w orkiestrze – jak dla mnie brzmi to wszystko troch\u0119 \u0142opatologicznie. Ale kryzys klimatyczny faktem jest i kompozytor da\u0142 w tej sprawie g\u0142os chyba jak najbardziej szczerze.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Lubelskie Kody, przesuni\u0119te z maja, okrojone i pandemiczne, rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 koncertem w sali miejscowej filharmonii.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9233"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9233"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9233\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9234,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9233\/revisions\/9234"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9233"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9233"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9233"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}