{"id":9271,"date":"2020-09-21T23:53:56","date_gmt":"2020-09-21T21:53:56","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=9271"},"modified":"2020-09-22T00:01:51","modified_gmt":"2020-09-21T22:01:51","slug":"fortepian-pianisty","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2020\/09\/21\/fortepian-pianisty\/","title":{"rendered":"Fortepian &#8222;Pianisty&#8221;"},"content":{"rendered":"\n<p>Gabinetowy, br\u0105zowy steinway z 1940 r. W\u0142adys\u0142aw Szpilman przywi\u00f3z\u0142 go z Ziem Zachodnich i grywa\u0142 na nim w domu do ko\u0144ca \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Jutro idzie pod m\u0142otek na aukcji w Desa Unicum, wraz z wieloma innymi osobistymi przedmiotami artysty, a nawet z listem Brahmsa, kt\u00f3ry znajdowa\u0142 si\u0119 w jego posiadaniu. Dzi\u015b mieli\u015bmy mo\u017cno\u015b\u0107 go us\u0142ysze\u0107 pod nie byle jakimi palcami: ma\u0142y recital zgodzi\u0142a si\u0119 na nim zagra\u0107 Yulianna Avdeeva. Sta\u0142o si\u0119 to w siedzibie Desy na Pi\u0119knej &#8211; nawet nie wiedzia\u0142am, \u017ce dysponuj\u0105 sal\u0105, kt\u00f3ra mo\u017ce spe\u0142ni\u0107 funkcj\u0119 koncertowej.<\/p>\n\n\n\n<p>Sk\u0105d w\u0142a\u015bnie Avdeeva? W <a href=\"https:\/\/cdn.desa.pl\/pdf\/catalogues\/wadysaw-szpilman-gabinet-wirtuoza-2020.09.22.pdf\">katalogu<\/a> mo\u017cna przeczyta\u0107 jej ciep\u0142y komentarz o spotkaniu i znajomo\u015bci z synem kompozytora Andrzejem Szpilmanem i wnukiem Danielem; dostawa\u0142a od nich kolejne nuty utwor\u00f3w. Dzi\u015b zagra\u0142a dla nas suit\u0119 <em>\u017bycie maszyn<\/em> (jej r\u0119kopis r\u00f3wnie\u017c jest wystawiony na aukcj\u0119), powsta\u0142\u0105 w latach 30., kiedy ten temat by\u0142 modny. Ta muzyka jest bardzo w typie naszej pianistki: zadziorna, troch\u0119 prokofiewowska, cho\u0107 \u0142agodniejsza w harmoniach, czysty neoklasycyzm, ale z polsk\u0105 nut\u0105, troch\u0119 jak <em>Danse vive<\/em> Stefana Kisielewskiego. \u015arodkowa cz\u0119\u015b\u0107, <em>Maszyna w spoczynku<\/em>, ma charakter kujawiaka. Kompozytor mia\u0142 w\u00f3wczas ze dwadzie\u015bcia par\u0119 lat.<\/p>\n\n\n\n<p>Avdeeva otoczy\u0142a ten utw\u00f3r dla kontrastu Chopinem: bez <em>Nokturnu cis-moll<\/em> op. posth., emblematycznego dla Szpilmana, nie mo\u017cna oczywi\u015bcie by\u0142o si\u0119 obej\u015b\u0107; by\u0142a jeszcze <em>Ballada g-moll<\/em> oraz <em>Andante spianato i Wielki Polonez<\/em>. Na koniec, zapowiedziawszy utw\u00f3r paroma s\u0142owami, zagra\u0142a <em>Mazurek f-moll <\/em>Szpilmana &#8211; ten gettowy, wykrojony z walca <em>Jej pierwszy bal<\/em> napisanego dla Wiery Gran, a na bis &#8211; <em>Mazurek B-dur<\/em> op. 7 nr 1 &#8211; trafnie, bo w\u0142a\u015bnie do wczesnych mazurk\u00f3w Chopina nawi\u0105za\u0142 w swoim Szpilman.<\/p>\n\n\n\n<p>Pianistka powiedzia\u0142a, \u017ce ten instrument ma dusz\u0119 i odzwierciedla si\u0119 w nim osobowo\u015b\u0107 jego dawnego w\u0142a\u015bciciela. A jak jest? Oczywi\u015bcie jak to w instrumentach domowych bywa, d\u017awi\u0119k jest nier\u00f3wny i podziwia\u0142am j\u0105, \u017ce jako\u015b przechodzi nad tym do porz\u0105dku dziennego, ale barwa \u0142adna, okr\u0105g\u0142a, \u015bwietnie na nim brzmi\u0105 piana. Szpilman by\u0142 pono\u0107 bardzo do tego instrumentu przywi\u0105zany.<\/p>\n\n\n\n<p>Warto zajrze\u0107 do zalinkowanego powy\u017cej katalogu, nie tylko po to, \u017ceby obejrze\u0107 te przedmioty, ale te\u017c by przeczyta\u0107 wzruszaj\u0105ce komentarze ludzi, kt\u00f3rzy znali pana W\u0142adys\u0142awa. W tym wybitnych muzyk\u00f3w: koleg\u00f3w z Kwintetu Warszawskiego, ludzi \u015bwiata rozrywki, pianist\u00f3w. Wszyscy wspominaj\u0105 go z wielk\u0105 estym\u0105. &#8222;By\u0142 przyk\u0142adem tego, jak to si\u0119 czasem m\u00f3wi, \u017ce co\u015b Panu Bogu wysz\u0142o&#8221; &#8211; m\u00f3wi Wojciech Karolak.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Gabinetowy, br\u0105zowy steinway z 1940 r. W\u0142adys\u0142aw Szpilman przywi\u00f3z\u0142 go z Ziem Zachodnich i grywa\u0142 na nim w domu do ko\u0144ca \u017cycia.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9271"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9271"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9271\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9275,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9271\/revisions\/9275"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9271"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9271"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9271"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}