Fever<\/em>, a ko\u0144cz\u0105c na powrocie szmer\u00f3w trzech kompozytorek.<\/p>\n\n\n\nKa\u017cda z tej tr\u00f3jki mia\u0142a te\u017c indywidualne wykonanie utworu na tym festiwalu: Aleksandra Kaca na koncercie inauguracyjnym, Teoniki Ro\u017cynek – wczoraj w Studiu im. Lutos\u0142awskiego w wykonaniu European Workshop of Contemporary Music (Float<\/em> na zesp\u00f3\u0142; owo p\u0142ywanie by\u0142o raczej falowaniem d\u017awi\u0119k\u00f3w kojarz\u0105cych si\u0119 z zegarem, ale przyspieszanych i zwalnianych), a \u017baneta Rydzewska – don’t look<\/em> na zesp\u00f3\u0142 i elektronik\u0119 na wczorajszym nocnym koncercie w ATM Studio.<\/p>\n\n\n\nTen koncert pod tytu\u0142em Formy \u017ce\u0144skie<\/em>, w przeciwie\u0144stwie do poprzedniego w tym miejscu, by\u0142 ca\u0142kowicie i zr\u0119cznie zakomponowany. Pi\u0119\u0107 kompozytorek, pi\u0119\u0107 wykonawczy\u0144 (trzy z nich z zespo\u0142u Sp\u00f3\u0142dzielnia Muzyczna), niemal muzyczny manifest feministyczny. Jedna z wykonawczy\u0144, akordeonistka Alena Budzi\u0148\u00e1kov\u00e1-Palus, stworzy\u0142a ponadto jako materia\u0142 \u0142\u0105cz\u0105cy poszczeg\u00f3lne utwory (a raczej zajmuj\u0105cy publiczno\u015b\u0107 podczas przestawiania krzese\u0142) elektroniczne d\u017awi\u0119ki oraz fragmenty filmowe, przedstawiaj\u0105ce przygotowania do pr\u00f3by, a przy okazji eksponuj\u0105ce tytu\u0142owe „formy \u017ce\u0144skie”: perkusistka, cz\u0142onkini, instrumentalistka. Kompozycje w wi\u0119kszo\u015bci jednak stroni\u0105ce od manifest\u00f3w, eksploruj\u0105ce raczej po prostu obszar brzmie\u0144: Message for the Year of the Metal Rat II<\/em> Anny Sowy – d\u017awi\u0119ki instrument\u00f3w przeplataj\u0105ce si\u0119 z odg\u0142osami ulicy i g\u0142osem Xi Jinpinga (reminiscencja wra\u017ce\u0144 z pobytu kompozytorki w Szanghaju i wsp\u00f3\u0142istnienia kontrast\u00f3w), wspomniany utw\u00f3r Rydzewskiej – najbardziej muzyczny w tym zestawie, powr\u00f3t estetyki kontrast\u00f3w w utworze Martyny Koseckiej Isorropia. In Search of Balance<\/em> (od agresywnej syreny rozpoczynaj\u0105cej utw\u00f3r do cichych brzmie\u0144), Zoom in\/dolly out<\/em> Moniki Szpyrki z elementem wizualnym – \u015bwiat\u0142ami zapalanymi i gaszonymi z przodu i za wykonawczyniami, ciekawie \u0142\u0105cz\u0105cymi zmiany punktu widzenia z d\u017awi\u0119kami. Na koniec jednak nie obesz\u0142o si\u0119 bez manifestu. Sugar, Spice & All Things Nice<\/em> Niny Fukuoki to raczej publicystyka ni\u017c utw\u00f3r muzyczny: d\u017awi\u0119ki grane przez instrumentalistki schodz\u0105 na drugi plan przy tekstach wyg\u0142aszanych przez nie na przemian, a opowiadaj\u0105cych o przykrych prze\u017cyciach kompozytorki z dyrygentem i kolegami. Niekt\u00f3rzy s\u0142uchacze, tak\u017ce m\u0142odzi, byli po tym utworze zbulwersowani, bez w\u0105tpienia jednak problem jest realny. Mimo \u017ce dzi\u015b kompozytorki maj\u0105 og\u00f3lnie du\u017co lepiej, seksism jest wiecznie \u017cywy.<\/p>\n\n\n\nAle na Warszawskiej Jesieni kompozytorki s\u0105 doceniane, a z ostatnich dw\u00f3ch dni trzeba jeszcze doda\u0107 utw\u00f3r Ewy Tr\u0119bacz Metanoia<\/em>, zagrany we wtorek przez Leopoldinum. \u015awietna muzyka, ale s\u0142uchaj\u0105c jej z komputera nie by\u0142am w stanie wys\u0142ysze\u0107 ca\u0142o\u015bci (elektroniczna warstwa gubi\u0142a si\u0119 pod brzmieniem smyczk\u00f3w), nie m\u00f3wi\u0105c o za\u0142o\u017ceniach przestrzennych.<\/p>\n\n\n\nTroch\u0119 tym razem spostponowa\u0142am pan\u00f3w, ale tak wysz\u0142o. Co wi\u0119cej, niestety wi\u0119kszo\u015bci ich utwor\u00f3w musia\u0142am wys\u0142ucha\u0107 w niewystarczaj\u0105cej formie, bo by\u0142y transmitowane ze Studia im. Lutos\u0142awskiego bez udzia\u0142u publiczno\u015bci. Idiotyczny zakaz wst\u0119pu zosta\u0142 wydany przez kierownictwo Polskiego Radia, a dzi\u0119ki niemu mo\u017cna stwierdzi\u0107, \u017ce muzyka wsp\u00f3\u0142czesna kompletnie nie nadaje si\u0119 do s\u0142uchania w ten spos\u00f3b, a zw\u0142aszcza taka, kt\u00f3ra wymaga przestrzeni i opiera si\u0119 na subtelnych brzmieniach. Cho\u0107 wczoraj by\u0142am w stanie naprawd\u0119 zachwyci\u0107 si\u0119 Paraiso cerrado II <\/em>Jos\u00e9 Mar\u00edi S\u00e1nchez-Verd\u00fa z udzia\u0142em \u015bwietnej sopranistki Pii Davili.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"We wtorek i \u015brod\u0119 na Warszawskiej Jesieni szczeg\u00f3lnie zaznaczy\u0142y si\u0119 m\u0142ode polskie kompozytorki. Jest ich coraz wi\u0119cej, cz\u0119\u015b\u0107 tworzy ju\u017c zwart\u0105 grup\u0119.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9276"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9276"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9276\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9297,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9276\/revisions\/9297"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9276"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9276"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9276"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}