{"id":9337,"date":"2020-10-25T01:02:01","date_gmt":"2020-10-24T23:02:01","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=9337"},"modified":"2020-10-25T01:02:01","modified_gmt":"2020-10-24T23:02:01","slug":"pandemiczna-opera-kieszonkowa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2020\/10\/25\/pandemiczna-opera-kieszonkowa\/","title":{"rendered":"Pandemiczna opera kieszonkowa"},"content":{"rendered":"\n

Si\u0142\u0105 rzeczy wracamy do tw\u00f3rczo\u015bci typowo pandemicznej. A nawet na temat pandemii. Teatr Wielki w Poznaniu pokazuje spektakl Izolacja<\/em>, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie dzi\u015b obejrza\u0142am.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Mia\u0142a tam by\u0107 szcz\u0105tkowa publiczno\u015b\u0107, nawet by\u0142am namawiana, \u017ceby przyjecha\u0107 i obejrze\u0107 to r\u00f3wnie\u017c na \u017cywo – zapewne rzeczywi\u015bcie ciekawie by\u0142oby por\u00f3wna\u0107 odbi\u00f3r – ale oczywi\u015bcie w ostatniej chwili nawet t\u0119 publiczno\u015b\u0107 odwo\u0142ano (z przyczyn wiadomych) i spektakle odbywaj\u0105 si\u0119 bez publiczno\u015bci – mo\u017cna sobie kupi\u0107 link za 10 z\u0142. Jeszcze jest spektakl niedzielny o 18. Do ogl\u0105dania niestety tylko w czasie trwania spektaklu – nie zosta\u0142 on zarejestrowany wcze\u015bniej, wszystko odbywa si\u0119 na bie\u017c\u0105co.<\/p>\n\n\n\n

Nie jest to jakie\u015b nowe dzie\u0142o operowe, tylko monta\u017c. Nied\u0142ugi: trwa troch\u0119 ponad p\u00f3\u0142 godziny, W abstrakcyjnej przestrzeni – ka\u017cdy w swojej bia\u0142ej klatce – znajduje si\u0119 troje postaci operowych: Carmen (Galina Kuklina), Don Giovanni (Stanis\u0142aw Kuflyuk) i Don Pasquale (Andrzej Og\u00f3rkiewicz). Ka\u017cda z nich \u015bpiewa wy\u0142\u0105cznie fragmenty swoich partii, niczego w nich nie zmieniano, nawet tonacji. Ale ich zestawienie daje czasem zabawne, czasem zaskakuj\u0105ce efekty. Towarzyszy im miniorkiestra pod batut\u0105 Katarzyny Tomali-Jedynak z\u0142o\u017cona z kwintetu smyczkowego plus pianino. Prawdziwie kieszonkowe wymiary.<\/p>\n\n\n\n

Pomys\u0142 i inscenizacja jest dzie\u0142em Krzysztofa Ciche\u0144skiego, m\u0142odego obiecuj\u0105cego re\u017cysera (widzia\u0142am par\u0119 jego pozna\u0144skich spektakli). Tutaj<\/a> program wydarzenia, a tutaj<\/a> rozmowa z realizatorami przed premier\u0105. \u017beby to wszystko posk\u0142ada\u0107, trzeba by\u0142o troch\u0119 roboty. Za\u0142o\u017cenie: ka\u017cda z postaci jest w izolacji i prze\u017cywaj\u0105 j\u0105 po swojemu. Konfrontowane s\u0105 tu r\u00f3wnie\u017c bardzo r\u00f3\u017cne postawy \u017cyciowe ka\u017cdego z bohater\u00f3w, a zarazem stereotypy z nimi zwi\u0105zane. Postaci, takie, jakie s\u0105, zostaj\u0105 wrzucone w samotno\u015b\u0107, w abstrakcyjne bia\u0142e t\u0142o. Ich bycie w izolacji tak\u017ce jest na sw\u00f3j spos\u00f3b dynamiczne, z czasem zmienia si\u0119 jej postrzeganie – zar\u00f3wno z ich punktu widzenia, jak naszego, obserwator\u00f3w. A jednocze\u015bnie postaci operowe wci\u0105\u017c s\u0105 postaciami operowymi. Dopiero pod koniec wchodz\u0105 w pewne interakcje.<\/p>\n\n\n\n

Czy to jest rzeczywi\u015bcie forma pandemiczna? Niekoniecznie, bo wyobra\u017cam sobie ogl\u0105danie jej tylko w realu, mog\u0142aby si\u0119 oby\u0107 bez sieci. Ale transmisja daje mo\u017cliwo\u015b\u0107 specyficznego odbioru, bezpo\u015bredniego zestawiania „klatek” (w rzeczywisto\u015bci stoj\u0105 one osobno), kt\u00f3re mo\u017cna kojarzy\u0107 ze spotkaniem na zoomie. Par\u0119 dni temu pojawi\u0142 si\u0119 tu link do fi\u0144skiej opery pandemicznej Covid fan tutte<\/em>, gdzie r\u00f3wnie\u017c pos\u0142ugiwano si\u0119 tekstem muzycznym Mozarta, ale podstawiono pode\u0144 dowcipa\u015bne teksty o covidzie. Tam zreszt\u0105 by\u0142o zaanga\u017cowanych wi\u0119cej si\u0142 i \u015brodk\u00f3w. Ten eksperyment wydaje mi si\u0119 ciekawszy, bo nie naruszaj\u0105c samych postaci i ich wizerunku tworzy efekt wynikaj\u0105cy z samego ich zestawienia.<\/p>\n\n\n\n

Czeka nas chyba zn\u00f3w d\u0142u\u017cszy czas takich eksperyment\u00f3w. Za tydzie\u0144 rozpoczyna si\u0119 wy\u0142\u0105cznie internetowy festiwal Sacrum Profanum. Ciekawe, jak si\u0119 uda.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Si\u0142\u0105 rzeczy wracamy do tw\u00f3rczo\u015bci typowo pandemicznej. A nawet na temat pandemii. Teatr Wielki w Poznaniu pokazuje spektakl Izolacja, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie dzi\u015b obejrza\u0142am.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9337"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9337"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9337\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9338,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9337\/revisions\/9338"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9337"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9337"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9337"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}