18. Sacrum Profanum, w tym roku wy\u0142\u0105cznie w sieci, b\u0119dzie trwa\u0107 przez ca\u0142y listopad. Wczorajsza inauguracja zgodnie z dat\u0105 mia\u0142a charakter \u017ca\u0142obnej zadumy.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
By\u0142 to co prawda utw\u00f3r sprzed paru lat, pod tytu\u0142em From 1 to 7<\/em>, kt\u00f3ry Stefan W\u0119g\u0142owski wyda\u0142 w zesz\u0142ym roku w wytw\u00f3rni Kairos – to ju\u017c druga p\u0142yta, jak\u0105 uda\u0142o mu si\u0119 opublikowa\u0107 w tej presti\u017cowej austriackiej firmie. Dwa lata wcze\u015bniej ukaza\u0142a si\u0119 Contemporary Jewish Music<\/a><\/em>, kt\u00f3r\u0105 po\u015bwi\u0119ci\u0142 matce, a t\u0119 ostatni\u0105 – ojcu. Jest synem malarskiej pary – uznanych artyst\u00f3w Doroty Grynczel i Apoloniusza W\u0119g\u0142owskiego. Ok\u0142adka jego pierwszej p\u0142yty powsta\u0142a na podstawie obrazu matki, a drugiej<\/a> – ojca.<\/p>\n\n\n\n Z czasem jednak dedykacja samego utworu si\u0119 zmieni\u0142a: jak sam autor wyznaje, dzi\u015b czuje on, \u017ce ten utw\u00f3r jest o odchodzeniu jego matki – artystka zmar\u0142a w 2018 r. po d\u0142ugiej, ci\u0119\u017ckiej chorobie. I jej w\u0142a\u015bnie go po\u015bwi\u0119ci\u0142 w wykonaniu na Sacrum Profanum. Od wersji na p\u0142ycie r\u00f3\u017cni si\u0119 troch\u0119. Ponadto materia\u0142 do p\u0142yty nagra\u0142 te\u017c znakomity gitarzysta Marcin Dylla, wymieniony tam z nazwiska (materia\u0142 cz\u0119sto bardzo odkszta\u0142cony). Sta\u0142ym elementem jest te\u017c korea\u0144ska \u015bpiewaczka zamieszka\u0142a w Polsce Yeyoung Sohn, wyst\u0119puj\u0105ca tu r\u00f3wnie\u017c na \u017cywo. Mo\u017cna si\u0119 dziwi\u0107, sk\u0105d tytu\u0142 koncertu: Ars Antiqua. To bardzo lu\u017ane nawi\u0105zanie do idei \u015bpiewu z towarzyszeniem. Nader lu\u017ane. Ale to niewa\u017cne. \u015apiew to minimalistyczna wokaliza. Muzyka, z duchu ambientowa, rozwija si\u0119 powoli, medytacyjnie; sfilmowano to w postindustrialnym wn\u0119trzu jednej z hal w Krakowie, zatopionej w b\u0142\u0119kitnym \u015bwietle – to by\u0142 jeden z ulubionych kolor\u00f3w Doroty Grynczel. Po\u0142ow\u0119 ekranu zajmuj\u0105 wizualizacje komputerowe, r\u00f3wnie\u017c nawi\u0105zuj\u0105ce lu\u017ano do jej tw\u00f3rczo\u015bci. Warto si\u0119 w to zag\u0142\u0119bi\u0107 – jest tutaj<\/a>.<\/p>\n\n\n\n Ale festiwal mia\u0142 jeszcze dwa prologi, oba niezwykle ciekawe, do kt\u00f3rych r\u00f3wnie\u017c wci\u0105\u017c jest dost\u0119p. 28 pa\u017adziernika mia\u0142y premier\u0119 cztery filmiki w ramach programu Tova<\/em> (po hebrajsku: dobra) zainicjowanego przez flecistk\u0119 Ani\u0119 Karpowicz, za\u0142o\u017cycielk\u0119 Hashtag Ensemble i inicjatork\u0119 festiwalu Warszemuzik. Tym razem projekt dotyczy\u0142 wy\u0142\u0105cznie zestawu fletu i elektroniki, z do\u0142\u0105czeniem warstwy wizualnej. Powsta\u0142y bardzo ciekawe i wyraziste kompozycje Marty \u015aniady<\/a>, Niny Fukuoki<\/a>, Aleksandry Kacy<\/a> i Teoniki Ro\u017cynek<\/a>.<\/p>\n\n\n\n Z kolei w pi\u0105tek pokazano po raz pierwszy koncert, kt\u00f3ry z powodu klimatu mo\u017cna by nazwa\u0107 halloweenowym: Kubrick Studies<\/em> kanadyjskiej kompozytorki Nicole Liz\u00e9e. Owe etiudy gra pianistka Ma\u0142gorzata Walentynowicz, a towarzysz\u0105 one zmontowanym i zap\u0119tlonym obrazom z film\u00f3w Kubricka. Mi\u0119dzy humorem a horrorem. Do obejrzenia tutaj<\/a>.<\/p>\n\n\n\n