To by\u0142a nag\u0142a \u015bmier\u0107 – tak\u0105 wiadomo\u015b\u0107 dosta\u0142am od pozna\u0144skiego Teatru Wielkiego, kt\u00f3rego by\u0142 dyrektorem artystycznym. Jeszcze 2 pa\u017adziernika poprowadzi\u0142 koncert z teatraln\u0105 orkiestr\u0105.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Od lat wpisa\u0142 si\u0119 w nasz krajobraz – najpierw jako dyrektor muzyczny NOSPR, a potem – w\u0142a\u015bnie pozna\u0144skiego teatru. Na tyle wi\u0119c by\u0142 „sw\u00f3j” (cho\u0107 na sta\u0142e mieszka\u0142 w Brukseli), \u017ce troch\u0119 nam spowszednia\u0142 i nie pami\u0119tali\u015bmy na co dzie\u0144, \u017ce to on wygra\u0142 pierwszy w historii konkurs dyrygencki Herberta von Karajana (1971), ale te\u017c w tym samym roku – konkurs Guido Cantelli w La Scali, a rok wcze\u015bniej inny presti\u017cowy konkurs – w Besan\u00e7on. By\u0142 te\u017c – jeszcze przed powrotem do Polski – dyrektorem muzycznym opery w Akwizgranie, orkiestry w Bochum i National Arts Center Orchestra w Ottawie. A wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 ponadto z wieloma zespo\u0142ami na \u015bwiecie. Mia\u0142 te\u017c sukcesy fonograficzne – nawet nie wiedzia\u0142am (co przeczyta\u0142am w biogramie nades\u0142anym przez oper\u0119 pozna\u0144sk\u0105), \u017ce jego nagranie\u00a0\u0141azarza\u00a0<\/em>Schuberta nak\u0142adem firmy Orfeo otrzyma\u0142o Grand Prix du Disque Mondial de Montreux, a nagrania symfonii Haydna z National Arts Centre Orchestra zosta\u0142y uznane za \u201eBest Choice\u201d przez \u201eAmerican Record Guide\u201d. <\/p>\n\n\n\n Urodzi\u0142 si\u0119 we Wroc\u0142awiu, ale jako dziecko wyjecha\u0142 z rodzin\u0105 do Izraela w fali emigracyjnej po 1956 r. Do Polski wr\u00f3ci\u0142 wi\u0119c po d\u0142ugiej przerwie. NOSPR, kt\u00f3ry zwykle wybiera sobie dyrygent\u00f3w, w 2001 r. wybra\u0142 w\u0142a\u015bnie jego – w sumie na sze\u015b\u0107 sezon\u00f3w. Wiele jego kreacji z tamtych czas\u00f3w mo\u017cna by\u0142o zapami\u0119ta\u0107, ale jego szczeg\u00f3ln\u0105 zas\u0142ug\u0105 by\u0142o przywr\u00f3cenie muzyce polskiej Mieczys\u0142awa Wajnberga. Sta\u0142o si\u0119 to troch\u0119 przypadkiem – jego symfonie zosta\u0142y mu podsuni\u0119te, ale natychmiast si\u0119 wci\u0105gn\u0105\u0142, czego efektem by\u0142y trzy p\u0142yty wydane przez Chandos, przyj\u0119te znakomicie na \u015bwiecie.<\/p>\n\n\n\n Do Wajnberga wraca\u0142 wielokrotnie: prowadzi\u0142 polskie prawykonanie Pasa\u017cerki<\/em> w Operze Narodowej oraz Portretu<\/em> w Teatrze Wielkim w Poznaniu. Tam obj\u0105\u0142 dyrekcj\u0119 w 2012 r. i tam zasiedzia\u0142 si\u0119 do dzi\u015b. Prowadzi\u0142 spektakle bardzo r\u00f3\u017cne, od Mozarta po Wagnera, cz\u0119sto do\u015b\u0107 ryzykowne pod wzgl\u0119dem estetycznym, ale to mu specjalnie nie przeszkadza\u0142o – po prostu zajmowa\u0142 si\u0119 muzyk\u0105. Niekt\u00f3re jednak by\u0142y \u015bwietne pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem, jak Jenufa<\/em> czy Borys Godunow<\/em>. Nie ba\u0142 si\u0119 te\u017c tw\u00f3rczo\u015bci bardziej wsp\u00f3\u0142czesnej – w warszawskiej operze znakomicie poprowadzi\u0142 prapremier\u0119 Moby Dicka<\/em> Eugeniusza Knapika.<\/p>\n\n\n\n Zaraz w\u0142\u0105cz\u0119 Dw\u00f3jk\u0119 i pos\u0142ucham fragment\u00f3w koncert\u00f3w z NOSPR i FN z utworami m.in. Haydna, Szostakowicza (z Nicolasem Altstaedtem) i Wajnberga. B\u0119dzie bardzo brak Maestra.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" To by\u0142a nag\u0142a \u015bmier\u0107 – tak\u0105 wiadomo\u015b\u0107 dosta\u0142am od pozna\u0144skiego Teatru Wielkiego, kt\u00f3rego by\u0142 dyrektorem artystycznym. Jeszcze 2 pa\u017adziernika poprowadzi\u0142 koncert z teatraln\u0105 orkiestr\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9363"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9363"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9363\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9366,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9363\/revisions\/9366"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9363"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9363"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9363"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}