{"id":9515,"date":"2021-03-08T00:00:35","date_gmt":"2021-03-07T23:00:35","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=9515"},"modified":"2021-03-08T00:00:35","modified_gmt":"2021-03-07T23:00:35","slug":"ukameralniony-czajkowski","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2021\/03\/08\/ukameralniony-czajkowski\/","title":{"rendered":"Ukameralniony Czajkowski"},"content":{"rendered":"\n

Co zosta\u0142o z Eugeniusza Oniegina<\/em> w spektaklu Opery na Zamku w Szczecinie pt. Eugeniusz i Tatiana – zakr\u0119t<\/em>? Oko\u0142o godziny w sk\u0142adzie kameralnym.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

W wywiadzie w „Gazecie Wyborczej” przestrzega nas dr Pawe\u0142 Grzesiowski, \u017ce szybkiego powrotu do normalno\u015bci nie b\u0119dzie. Tzn. do takiej normalno\u015bci, do jakiej przywykli\u015bmy przed pandemi\u0105. Co to oznacza dla muzyki? Niestety nazbyt wielu artyst\u00f3w ju\u017c o tym si\u0119 bole\u015bnie przekona\u0142o. Ja ju\u017c od dawna m\u00f3wi\u0119, \u017ce np. Mahlera w pe\u0142nej wersji to my d\u0142ugo nie pos\u0142uchamy. Pr\u00f3buje si\u0119 co prawda w r\u00f3\u017cnych miejscach do tej normalno\u015bci nie\u015bmia\u0142o wraca\u0107, orkiestry grywaj\u0105 bez publiczno\u015bci (np. Sinfonia Varsovia), ale w ko\u0144cu te\u017c sama by\u0142am dopiero co na regularnym spektaklu operowym z zape\u0142nionym kana\u0142em. Opera na Zamku postanowi\u0142a w ten spos\u00f3b nie ryzykowa\u0107 i przedstawi\u0142a pierwsz\u0105 po przerwie premier\u0119 (z przepisow\u0105 po\u0142ow\u0105 widowni) w formie kameralnej, opieraj\u0105c si\u0119 na opracowaniu Johna Longstaffa, w kt\u00f3rym graj\u0105 tylko kwartet smyczkowy, klarnet, waltornia i fortepian. Re\u017cyseri\u0119 wraz z koncepcj\u0105 scenograficzn\u0105 powierzono Pii Partum, kt\u00f3ra ju\u017c w tym teatrze wystawi\u0142a Madam\u0119 Butterfly<\/em>, a tak\u017ce Proces<\/em> Glassa (a w Krakowie – Ahat-ili<\/em> Aleksandra Nowaka).<\/p>\n\n\n\n

Eugeniusz i Tatiana – Zakr\u0119t<\/em> to Oniegin<\/em> powystrzygany. Nie ma scen zbiorowych, ch\u00f3r\u00f3w, ta\u0144c\u00f3w (np. s\u0142ynnego Poloneza<\/em> z III aktu), nie ma te\u017c postaci pobocznych. Wszystko dzieje si\u0119 gdzie\u015b po\u015brodku niczego, na jakim\u015b zakr\u0119cie szosy, ca\u0142a scenografia to dwa stoj\u0105ce przy nim samochody i nad nimi ekran, na kt\u00f3rym wy\u015bwietlaj\u0105 si\u0119 krajobrazy, chmury, chmary ptactwa. mg\u0142y. Wkraczamy w akcj\u0119 ju\u017c w \u015brodku, bez jej zawi\u0105zania, poczynaj\u0105c od wizyty Oniegina i Le\u0144skiego – tu po prostu spotykaj\u0105 si\u0119 z dziewcz\u0119tami przy samochodach. W jednym z nich Le\u0144ski z Olg\u0105 \u015bpiewaj\u0105 sw\u00f3j duet, p\u00f3\u017aniej wychodz\u0105 i zostaje Tatiana, kt\u00f3ra podczas swojej sceny wk\u0142ada list za wycieraczk\u0119 samochodu Oniegina. Ten wraca i \u015bpiewa swoje. Ciekawe jest rozwi\u0105zanie sceny balu w II akcie – po prostu \u017cadnego balu nie ma, tylko walc rozbrzmiewa z samochodowego radia, a Olga z Onieginem ta\u0144cz\u0105 po szosie. Potem awantura i od razu aria Le\u0144skiego Kuda, kuda<\/em>. Nawet jest pojedynek: Le\u0144ski wychodzi, Oniegin wraca i strzela.<\/p>\n\n\n\n

Przedstawienie ma w tym momencie przerw\u0119, p\u00f3\u017aniej kolejne spotkanie przy samochodach – to Griemin z Tatian\u0105 spotykaj\u0105 Oniegina. I jeszcze scena ko\u0144cowa. I ju\u017c.<\/p>\n\n\n\n

Czy to ma sens? Pod wzgl\u0119dem dramatycznym jest to jednak co\u015b innego ni\u017c orygina\u0142, te wszystkie zbior\u00f3wki, ch\u00f3ry i ta\u0144ce maj\u0105 przecie\u017c swoj\u0105 rol\u0119 w konstrukcji formy. Ale jako\u015b si\u0119 to wszystko trzyma, najwa\u017cniejsze w\u0119z\u0142y akcji s\u0105, emocje te\u017c. Troch\u0119 zaskakuje z pocz\u0105tku brzmienie akompaniuj\u0105cego zespo\u0142u, ale w ko\u0144cu si\u0119 przyzwyczajamy. I tylko jedno mnie bardzo razi\u0142o – rosyjska wymowa solist\u00f3w (w wi\u0119kszo\u015bci zwi\u0105zanych ze szczeci\u0144sk\u0105 oper\u0105). Poza oczywi\u015bcie Pavlo Tolstoyem w roli Le\u0144skiego, bo u niego to naturalne. Pozostali jednak nie mieli chyba porz\u0105dnych konsultacji, a ten j\u0119zyk ma to do siebie, \u017ce bardzo dobarwia muzyk\u0119, sam w sobie jest niezmiernie muzyczny.<\/p>\n\n\n\n

Szczecinianie b\u0119d\u0105 mogli ten spektakl obejrze\u0107 na \u017cywo 27 marca (jak dobrze p\u00f3jdzie), a na VOD pokazano wersj\u0119 premierow\u0105 z soboty.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Co zosta\u0142o z Eugeniusza Oniegina w spektaklu Opery na Zamku w Szczecinie pt. Eugeniusz i Tatiana – zakr\u0119t? Oko\u0142o godziny w sk\u0142adzie kameralnym.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9515"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9515"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9515\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9516,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9515\/revisions\/9516"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9515"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9515"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9515"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}