Co\u015b za co\u015b. Jak wspomnia\u0142am pod poprzednim wpisem, nie uczestniczy\u0142am w wyj\u0105tkowej atmosferze koncert\u00f3w na \u017cywo, ale za to mog\u0142am obejrze\u0107 cztery koncerty w dwa dni.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Dzi\u015b ogl\u0105da\u0142am nie tylko krakowski koncert Jakuba J\u00f3zefa Orli\u0144skiego z Capell\u0105 Cracoviensis, ale te\u017c popo\u0142udniowy recital Tomasza Rittera w Muzeum Chopina. Oba z udzia\u0142em publiczno\u015bci, entuzjastycznej tym bardziej, \u017ce \u015bwiadomej, i\u017c mo\u017ce to by\u0107 ostatni raz na pewien czas – Warszawa od poniedzia\u0142ku wchodzi w \u015bci\u015blejszy lockdown, ale najprawdopodobniej przy tym tempie zaka\u017ce\u0144 dla ca\u0142ego kraju to kwestia nied\u0142ugiego czasu.<\/p>\n\n\n\n
P\u00f3\u0142godzinny recital Rittera wci\u0105\u017c mo\u017cna obejrze\u0107 tutaj<\/a>. Gra\u0142 tym razem na erardzie, \u015bwietnie, swobodnie, nawet sobie troch\u0119 poszala\u0142 w dodatkach, zw\u0142aszcza w Nokturnie Es-dur<\/em> (tym z pendolino – ach, kiedy\u017c znowu…). Troch\u0119 mo\u017ce przy Balladzie As-dur<\/em> nie zawsze by\u0142 pewny, ale og\u00f3lnie zrobi\u0142 znakomite wra\u017cenie. Nie wiem, czy bisowa\u0142, bo zako\u0144czono transmisj\u0119, ale publiczno\u015b\u0107 wcale nie ko\u0144czy\u0142a w tym momencie oklask\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Capella Cracoviensis wyst\u0105pi\u0142a tym razem bez Jana Tomasza Adamusa, z Robertem Bachar\u0105 jako go\u015bcinnym koncertmistrzem i Marcinem \u015awi\u0105tkiewiczem przy klawesynie i organach. Arie Haendla przeplatane by\u0142y kolejnymi cz\u0119\u015bciami III Suity orkiestrowej D-dur<\/em> Bacha. Solista na ko\u0144cu swojego wyst\u0119pu umie\u015bci\u0142 te\u017c Bacha – przepi\u0119kn\u0105 ari\u0119 Schlummert ein<\/em> z Ich habe genug<\/em>, ale gdy zobaczy\u0142 entuzjazm publiczno\u015bci, kt\u00f3ra bynajmniej nie mia\u0142a genug<\/em>, zabisowa\u0142 dwa razy. Jak wspomnia\u0142am, g\u0142osowo jest w bardzo dobrej formie. Niestety obejrze\u0107 si\u0119 tego ju\u017c nie da. Na PlayKrakow wisi tylko ich koncert sprzed paru miesi\u0119cy.<\/p>\n\n\n\n Mo\u017cna za to zobaczy\u0107 – jak wszystkie koncerty z cyklu Dom\u00f3wka z Dw\u00f3jk\u0105 (a nazbiera\u0142a si\u0119 ju\u017c bardzo atrakcyjna kolekcja na dw\u00f3jkowym YouTube) – wczorajszy wyst\u0119p <\/a>poprzedniej wokalnej laureatki Paszportu „Polityki” – Joanny Freszel, nietypowy, bo ze znakomitym akordeonist\u0105 Rafa\u0142em \u0141ucem. Oboje najwi\u0119cej uwagi w swoich karierach po\u015bwi\u0119caj\u0105 muzyce wsp\u00f3\u0142czesnej, ale w tym nied\u0142ugim recitalu przew\u0119drowali przez kilka epok. Bardzo interesuj\u0105cy program, od Purcella i Mozarta poprzez W\u0142adys\u0142awa \u017bele\u0144skiego po Cezarego Duchnowskiego i Maj\u0119 Ratjke. <\/p>\n\n\n\n