{"id":9540,"date":"2021-03-28T22:28:13","date_gmt":"2021-03-28T20:28:13","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=9540"},"modified":"2021-03-28T22:28:13","modified_gmt":"2021-03-28T20:28:13","slug":"piano-day","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2021\/03\/28\/piano-day\/","title":{"rendered":"Piano Day"},"content":{"rendered":"\n

Dok\u0142adnie rok temu po raz pierwszy Deutsche Grammophon na swoim kanale YouTube \u015bwi\u0119towa\u0142o World PianoDay. Dzi\u015b odby\u0142y si\u0119 drugie obchody<\/a>, ale mniej w sumie ciekawe ni\u017c w zesz\u0142ym roku – i tak samo mo\u017cna s\u0142ucha\u0107 tego jeszcze przez trzy dni.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Zn\u00f3w rozpocz\u0119\u0142a Maria Jo\u00e3o Pires u siebie – tym razem bardzo sympatycznym Mozartem. Po niej – Yannick N\u00e9zet-S\u00e9guin w swoim montrealskim mieszkaniu, tym razem jako pianista; to w ko\u0144cu jego pierwotna specjalno\u015b\u0107, a inn\u0105 si\u0119 teraz nie zajmuje. Zagra\u0142 m.in. nowy utw\u00f3r zaprzyja\u017anionego kanadyjskiego kompozytora Erica Champagne pt. D\u2019apr\u00e8s Hopper<\/em> (Wed\u0142ug Hoppera) – zauwa\u017cy\u0142am, \u017ce ten malarz ostatnio jest w modzie, bo depresja, smutek i pustka, „malarstwo samotno\u015bci”. Nie przekona\u0142 mnie zreszt\u0105 za bardzo ten utw\u00f3r, podobnie jak osobista tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Kita Armstronga, kt\u00f3ry wyst\u0105pi\u0142 tym razem w tajwa\u0144skim muzeum sztuki chi\u0144skiej. Par\u0119 wyst\u0119p\u00f3w by\u0142o w\u0142a\u015bciwie tylko symbolicznych, kr\u00f3ciutkich: Alice Sary Ott (\u0142adna transkrypcja Regera Morgen<\/em> Richarda Straussa), Lang Langa (Siciliana<\/em> Bacha), Trifonova (te\u017c Bach – chora\u0142 Jesus bleibet meine Freude<\/em>) czy Cho (Impromptu As-dur<\/em> Chopina – w\u0142a\u015bnie nagra\u0142 now\u0105 p\u0142yt\u0119 chopinowsk\u0105). Jan Lisiecki tym razem pokaza\u0142 si\u0119 w… NFM z dwoma nokturnami Chopina, Rudolf Buchbinder w Wiedniu zagra\u0142 transkrypcj\u0119 Johanna Straussa i jako\u015b wyszed\u0142 obronn\u0105 r\u0119k\u0105. Trzy a\u017c utwory zagra\u0142 Kirill Gerstein: obok Berceuse<\/em> Thomasa Ad\u00e8sa – pierwsza Children Song<\/em> Chicka Corei i ciekawostka: utw\u00f3r pierwszej w historii brazylijskiej kompozytorki Chiquinhi Gonzagi.<\/p>\n\n\n\n

W tym roku impreza mia\u0142a drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107, crossoverowo-popow\u0105. Przej\u015bciem by\u0142 Glass w wykonaniu si\u00f3str Lab\u00e8que, a potem pojawi\u0142o si\u0119 kilka postaci, kt\u00f3re maj\u0105 z pewno\u015bci\u0105 swoj\u0105 nisz\u0119, co wida\u0107 by\u0142o w szybko przybywaj\u0105cych komentarzach na bie\u017c\u0105co. Jak ju\u017c przekona\u0142am si\u0119 podczas mojej berli\u0144skiej jubileuszowej wizyty w siedzibie DG, wytw\u00f3rnia stawia na Daleki Wsch\u00f3d i widz\u0119 tu zaznaczony wyra\u017anie kierunek korea\u0144ski, podkre\u015blony fina\u0142owym wyst\u0119pem niejakiego Yirumy – s\u0142uchacze byli przeszcz\u0119\u015bliwi. Przed nim jeszcze kilka postaci, o kt\u00f3rych nie mia\u0142am zielonego poj\u0119cia, a kt\u00f3rzy uprawiaj\u0105 podobn\u0105 muzyczk\u0119 repetycyjno-kiczowat\u0105. C\u00f3\u017c, to ju\u017c nie m\u00f3j \u015bwiat.<\/p>\n\n\n\n

Dzie\u0144 Fortepianu by\u0142 dzi\u015b r\u00f3wnie\u017c na Festiwalu Beethovenowskim: w FN da\u0142 recital Andrzej Wierci\u0144ski. Program mia\u0142 niezwykle ciekawy, od Scarlattiego poprzez Chopina, Liszta i Rachmaninowa po Ligetiego, i niby wszystko by\u0142o dobrze, ale czego\u015b mi w tej grze by\u0142o brak. Bardziej by\u0142 przekonuj\u0105cy od \u0141ukasza Krupi\u0144skiego, kt\u00f3ry na tym festiwalu wyst\u0105pi\u0142 tydzie\u0144 temu (w jego przypadku najciekawiej wypad\u0142a III Sonata<\/em> Prokofiewa), ale w sumie to podobne zjawisko. Nuty s\u0105, zagrane sprawnie, ale chcia\u0142oby si\u0119 czego\u015b ponad nimi…<\/p>\n\n\n\n

Jutro dzie\u0144 Pendereckiego. Jest konkurencja, co\u015b trzeba b\u0119dzie wybra\u0107. Albo i nie – wys\u0142ucha\u0107 najpierw jednego, potem drugiego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dok\u0142adnie rok temu po raz pierwszy Deutsche Grammophon na swoim kanale YouTube \u015bwi\u0119towa\u0142o World PianoDay. Dzi\u015b odby\u0142y si\u0119 drugie obchody, ale mniej w sumie ciekawe ni\u017c w zesz\u0142ym roku – i tak samo mo\u017cna s\u0142ucha\u0107 tego jeszcze przez trzy dni.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9540"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9540"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9540\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9541,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9540\/revisions\/9541"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9540"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9540"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9540"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}