Jednym z plus\u00f3w tegorocznych, wirtualnych Misteri\u00f3w Paschali\u00f3w jest okoliczno\u015b\u0107, \u017ce ka\u017cdy z koncert\u00f3w odbywa si\u0119 w innym miejscu, kt\u00f3re przy okazji zwiedzamy.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Przedwczoraj zwiedzali\u015bmy komandori\u0119 w szwajcarskim Bubikonie, zagubion\u0105 gdzie\u015b na polach. Wczoraj przenie\u015bli\u015bmy si\u0119 do pi\u0119knej Pawii: koncert odby\u0142 si\u0119 w zupe\u0142nie ob\u0142\u0119dnym zabytkowym Teatro Fraschini, ale podczas niego kamera wiod\u0142a nas r\u00f3wnie\u017c do innych pawijskich zabytk\u00f3w: katedry, innych ko\u015bcio\u0142\u00f3w g\u0142\u00f3wnie roma\u0144skich, klasztoru, pa\u0142acu. Widoki by\u0142y mo\u017ce nawet atrakcyjniejsze ni\u017c muzyka maj\u0105ca raczej walor ciekawostki, cho\u0107 znakomicie wykonana przez solist\u00f3w, ch\u00f3r i orkiestr\u0119 Ghislieri pod batut\u0105 Giulia Prandiego (ciekawy by\u0142 zw\u0142aszcza m\u0119ski sopran Federico Fiorio i maj\u0105cy bardzo trudne zadanie z parti\u0105 pe\u0142n\u0105 skok\u00f3w bas Salvo Vitale). G\u0142\u00f3wnym punktem programu by\u0142o Mattutino de\u2019 Morti<\/em> czyli poranna msza za zmar\u0142ych autorstwa ma\u0142o u nas znanego Davide Pereza \u2013 neapolita\u0144czyka o hiszpa\u0144skich korzeniach, kt\u00f3ry po d\u0142u\u017cszej dzia\u0142alno\u015bci we W\u0142oszech (stworzy\u0142 mn\u00f3stwo oper) zosta\u0142 kapelmistrzem\u00a0portugalskiego dworu kr\u00f3lewskiego. Mattutino<\/em> powsta\u0142o w 1770 r. dla sanktuarium Nossa Senhora do Cabo w Sesimbrze jako upami\u0119tnienie zmar\u0142ych pielgrzym\u00f3w i braci. Styl muzyki jest odrobin\u0119 haydnowski, cho\u0107 du\u017co prostszy, ale ma i momenty zaskakuj\u0105ce. Ca\u0142o\u015b\u0107 zosta\u0142a otoczona polsk\u0105 klamr\u0105: dwoma fragmentami Conductus funebris<\/em> starszego o ponad stulecie Grzegorza Gerwazego Gorczyckiego (Salve Regina<\/em> na pocz\u0105tek i In paradisum<\/em> na koniec). Mi\u0142o si\u0119 s\u0142ucha\u0142o tej swojskiej dla nas muzyki w tym kontek\u015bcie, nawet pasowa\u0142a, bo Gorczycki to co prawda jeszcze barok, ale te\u017c do\u015b\u0107 prosty,<\/p>\n\n\n\n Dzi\u015b mia\u0142 si\u0119 odby\u0107 koncert w Wieliczce zgodnie z tradycj\u0105 festiwalow\u0105, ale sytuacja jest, jaka jest, wi\u0119c obejrzeli\u015bmy ten program w wykonaniu tych samych artystek z Buenos Aires – Mariany Flores (sopran) i M\u00f3niki Pustilnik (arcylutnia i gitara) – w nagraniu dokonanym w Auditorium de Dijon. Nie mieli\u015bmy tym razem niestety okazji zwiedzi\u0107 tego r\u00f3wnie\u017c pi\u0119knego miasta, ale Auditorium jest jedn\u0105 z siedzib miejscowej opery, t\u0105 nowoczesn\u0105 (starsz\u0105 jest Grand Th\u00e9\u00e2tre), czyli mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce odpowiednikiem paryskiej Bastille. Widzieli\u015bmy zreszt\u0105 tylko sam\u0105 scen\u0119, pod\u015bwietlon\u0105 b\u0142\u0119kitnym \u015bwiat\u0142em, ze stoj\u0105cymi z przodu p\u0142on\u0105cymi gromnicami. Niezwykle ujmuj\u0105cy program Pasiones de Espa\u00f1a<\/em> rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 co prawda w\u0142osk\u0105 lamentacj\u0105 na Wielk\u0105 \u015arod\u0119 Giovanniego Paolo Colonny, pojawi\u0142o si\u0119 te\u017c jeszcze par\u0119 w\u0142oskich nazwisk, ale wi\u0119kszo\u015b\u0107 programu rzeczywi\u015bcie by\u0142a hiszpa\u0144ska, z ci\u0119\u017carem po\u0142o\u017conym na \u015bwieckie pie\u015bni zwane tonos humanos <\/em>Jos\u00e9 Mar\u00edna, kompozytora, kt\u00f3ry mia\u0142 \u017cycie jak z powie\u015bci \u0142otrzykowskiej, ale pisa\u0142 naprawd\u0119 pi\u0119kn\u0105 muzyk\u0119, kt\u00f3ra nie mog\u0142aby powsta\u0107 w innym kraju. Zaskakuj\u0105ce, \u017ce zagrana na koniec programu Nana<\/em> z Siedmiu ludowych pie\u015bni hiszpa\u0144skich<\/em> Manuela de Falli ca\u0142kiem tu pasowa\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Koncerty Misteri\u00f3w Paschali\u00f3w b\u0119d\u0105 wisie\u0107 na PlayKrak\u00f3w do 7 kwietnia, z wyj\u0105tkiem w\u0142a\u015bnie dzisiejszego, kt\u00f3ry mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 za darmo, i fina\u0142owego, z kt\u00f3rym b\u0119dzie podobnie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jednym z plus\u00f3w tegorocznych, wirtualnych Misteri\u00f3w Paschali\u00f3w jest okoliczno\u015b\u0107, \u017ce ka\u017cdy z koncert\u00f3w odbywa si\u0119 w innym miejscu, kt\u00f3re przy okazji zwiedzamy.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9552"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9552"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9552\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9553,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9552\/revisions\/9553"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9552"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9552"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9552"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}