Kolejny kameralny spektakl-monta\u017c na scenie Opery na Zamku w Szczecinie. Tym razem na weso\u0142o.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Spektakl Tajemnice kuchni mistrza Rossiniego<\/em> zosta\u0142 nagrany w kwietniu. Zawiera arie, duety i ansamble z kilku jego oper – Cyrulik sewilski<\/em>, Turek we Wloszech<\/em>, Podr\u00f3\u017c do Reims<\/em> – z akompaniamentem fortepianu (niezmordowana Olga Bila), a tak\u017ce par\u0119 uwertur odtworzonych z nagrania oraz Duet kot\u00f3w<\/em>, kt\u00f3ry ju\u017c na zawsze zosta\u0142 przypisany do Rossiniego, cho\u0107 spod jego pi\u00f3ra (z innym tekstem oczywi\u015bcie) wysz\u0142y tylko drugi i trzeci odcinek tego utworu.<\/p>\n\n\n\n Pomys\u0142odawczyni\u0105, scenarzystk\u0105 i re\u017cyserk\u0105 by\u0142a Natalia Babi\u0144ska, kt\u00f3ra regularnie wsp\u00f3\u0142pracuje z t\u0105 scen\u0105, podobnie jak scenografka i autorka kostium\u00f3w Martyna Kander. Bohaterem jest, jak nietrudno zgadn\u0105\u0107, sam kompozytor w momencie, gdy ju\u017c zrezygnowa\u0142 z pisania oper i zaj\u0105\u0142 si\u0119 kucharzeniem. Odwiedzaj\u0105 go r\u00f3\u017cne postaci i okazuje si\u0119, \u017ce jego potrawy czyni\u0105 cuda. Staje si\u0119 wi\u0119c kucharzem-magikiem, a wszyscy chc\u0105 zrozumie\u0107 jego moc i z niej skorzysta\u0107. Pojawia si\u0119 w pewnym momencie autentyczny przepis na s\u0142ynne tournedos \u00e0 la Rossini<\/em>, nawet mo\u017cna go spisa\u0107 z ekranu, cho\u0107 troch\u0119 to niewygodne (je\u015bli komu\u015b zale\u017cy, mo\u017ce go poszuka\u0107 w innych miejscach w sieci). Du\u017co wi\u0119cej konkret\u00f3w nie pada, ale w ko\u0144cu kuchnia jest tu tylko pretekstem, zbiorem rekwizyt\u00f3w. \u015awietnie si\u0119 w\u015br\u00f3d nich czuje Tomasz Rak, z wyra\u017an\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 wchodz\u0105c w rol\u0119 kompozytora-kucharza. To zreszt\u0105 jedyna rola go\u015bcinna, wszyscy pozostali \u015bpiewacy zwi\u0105zani s\u0105 albo stale wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105 ze szczeci\u0144sk\u0105 oper\u0105. Ka\u017cdy z nich wyst\u0119puje w paru rolach i wida\u0107, \u017ce dobrze si\u0119 bawili.<\/p>\n\n\n\n Temat dobry na pandemi\u0119 nie tylko z powodu kameralno\u015bci, ale te\u017c z powodu… gotowania. Wielu z nas zapewne zacz\u0119\u0142o w tym czasie odkrywa\u0107 uroki domowej zabawy w przyrz\u0105dzanie potraw. Wyznam, \u017ce ja tak\u017ce; zawsze lubi\u0142am smacznie zje\u015b\u0107 (przypomn\u0119 dawn\u0105 przyja\u017a\u0144 z blogiem kulinarnym jeszcze za \u017cycia nieod\u017ca\u0142owanego Piotra Adamczewskiego; 12 marca min\u0119\u0142o 5 lat, jak go z nami nie ma). Czasem co\u015b improwizuj\u0119 sama, czasem korzystam z ksi\u0105\u017cek kucharskich lub przepis\u00f3w z sieci. I fakt, \u017ce komponowanie smak\u00f3w mo\u017ce by\u0107 r\u00f3wnie przyjemne jak komponowanie muzyki (czy barw). Troch\u0119 przyjemno\u015bci w \u017cyciu mo\u017cna sobie zrobi\u0107, a podczas siedzenia w domu niewiele jest mo\u017cliwo\u015bci i ta jest jedn\u0105 z nich. Ale z przepisu Rossiniego raczej nie skorzystam – od dawna ograniczy\u0142am mi\u0119so, a odk\u0105d gotuj\u0119 w domu, sta\u0142am si\u0119 w jeszcze wi\u0119kszym stopniu wegetariank\u0105. Tak lubi\u0119 po prostu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Kolejny kameralny spektakl-monta\u017c na scenie Opery na Zamku w Szczecinie. Tym razem na weso\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9572"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9572"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9572\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9576,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9572\/revisions\/9576"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9572"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9572"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9572"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}