Po wszystkich tych obserwacjach r\u00f3\u017cnych streaming\u00f3w ciekawie jest znale\u017a\u0107 si\u0119 z drugiej strony ekranu i obserwowa\u0107, jak to jest na \u017cywo.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Lubelskie Kody zawsze mia\u0142y w sobie co\u015b ekskluzywnego, cho\u0107 zdarza\u0142y si\u0119 te\u017c koncerty, kt\u00f3re przyci\u0105ga\u0142y wi\u0119cej publiczno\u015bci. Teraz jest dziwnie, pusto, jest tylko obs\u0142uga festiwalu i transmisji oraz paru zaprzyja\u017anionych krytyk\u00f3w, w tym ja. Nie mo\u017cemy oczywi\u015bcie ujawnia\u0107 swojej obecno\u015bci, wi\u0119c siedzimy cicho jak myszki. Muzycy, ju\u017c na swoich miejscach, zastygaj\u0105 w oczekiwaniu na sygna\u0142 od kamerzyst\u00f3w. Na zako\u0144czenie trzeba te\u017c odczeka\u0107 par\u0119 minut, \u017ceby transmisja si\u0119 sko\u0144czy\u0142a, i ju\u017c wtedy mo\u017cna klaska\u0107, a naprawd\u0119 jest za co.<\/p>\n\n\n\n
W czwartek na przyk\u0142ad (oba koncerty mo\u017cna jeszcze do wieczora obejrze\u0107 pod tym linkiem<\/a>) znakomity by\u0142 recital Go\u015bki Isphording, na kt\u00f3rym wszystkie utwory \u0142\u0105czy\u0142y brzmienia klawesynu z elektronik\u0105, za ka\u017cdym razem zreszt\u0105 inaczej, albo poprzez przeciwstawienie, albo poprzez symbioz\u0119, czasem te\u017c z preparacj\u0105.<\/p>\n\n\n\n Wieczorne Pasmo Snu – to pi\u0119kny pomys\u0142 na ten dziwny rok. Dawne Kody wieczorami cz\u0119sto rozta\u0144cowywa\u0142y si\u0119 muzyk\u0105 tradycyjn\u0105 – w ko\u0144cu to Festiwal Tradycji i Awangardy. Tym razem tradycj\u0119 mieli\u015bmy na inauguracji dzi\u0119ki wspania\u0142ym pie\u015bniom kurpiowskim w solowym wykonaniu Adama Struga (w takiej formie najbardziej go lubi\u0119, kiedy \u015bpiewa sam, bez dodatk\u00f3w instrumentalnych – wydaje si\u0119, \u017ce wtedy \u015bpiewa najbardziej „z siebie”), a tak\u017ce b\u0119dzie na zamkni\u0119cie w sobot\u0119, kiedy wyst\u0105pi Radical Polish Ansambl.<\/p>\n\n\n\n Mamy wi\u0119c na zako\u0144czenie dnia pi\u0119kne dobranocki. We \u015brod\u0119, jak ju\u017c wspomnia\u0142am pod poprzednim wpisem, by\u0142o Why Patterns?<\/em> Mortona Feldmana, muzyka koj\u0105ca, ale zarazem sk\u0142aniaj\u0105ca do koncentracji. W czwartek ten sam zesp\u00f3\u0142 muzyk\u00f3w plus sopranistka \u0141ucja Szablewska wykonali Good Night <\/em>G\u00f3reckiego – utw\u00f3r ten znalaz\u0142 si\u0119 na pi\u0119knej p\u0142ycie Good Night, Mr G\u00f3recki<\/em>, tyle \u017ce z inn\u0105 \u015bpiewaczk\u0105 – Barbar\u0105 King\u0105 Majewsk\u0105 (najpierw by\u0142 jeszcze koncert<\/a> na festiwalu Muzyka wiary – muzyka pokoju). Do tego Emilia Sitarz doda\u0142a jeszcze Ko\u0142ysank\u0119<\/em>, kt\u00f3r\u0105, jak si\u0119 okazuje, napisa\u0142 jeszcze w 1958 r., ale nigdy dot\u0105d nie by\u0142a wydana ani wykonywana, mieli\u015bmy wi\u0119c prawykonanie. Na drugim z film\u00f3w pod podanym linkiem mo\u017cna jej pos\u0142ucha\u0107 od 2:32:47. Pianistka zinterpretowa\u0142a j\u0105 dopasowuj\u0105c do poprzedniego utworu, czyli niemal w bezruchu, we \u015bnie. Niesamowite wra\u017cenie, zw\u0142aszcza w po\u0142\u0105czeniu tych dzie\u0142.<\/p>\n\n\n\n Czekaj\u0105 nas tu jeszcze dwa recitale solistek-osobowo\u015bci: Ani Karpowicz i Ma\u0142gorzaty Walentynowicz, jeszcze jedno Pasmo Snu oraz wyst\u0119p zespo\u0142u Voxnova Italia, kt\u00f3ry zaprezentuje nam m.in. utwory Giacinta Scelsiego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Po wszystkich tych obserwacjach r\u00f3\u017cnych streaming\u00f3w ciekawie jest znale\u017a\u0107 si\u0119 z drugiej strony ekranu i obserwowa\u0107, jak to jest na \u017cywo.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9577"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9577"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9577\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9579,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9577\/revisions\/9579"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9577"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9577"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9577"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}