{"id":9580,"date":"2021-05-17T23:25:59","date_gmt":"2021-05-17T21:25:59","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=9580"},"modified":"2021-05-17T23:27:27","modified_gmt":"2021-05-17T21:27:27","slug":"tesknota-i-pragnienie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2021\/05\/17\/tesknota-i-pragnienie\/","title":{"rendered":"T\u0119sknota i pragnienie"},"content":{"rendered":"\n

Ju\u017c za nami pierwsza po\u0142owa (trzy z sze\u015bciu koncert\u00f3w) festiwalu Kultura Natura, kt\u00f3ry odbywa si\u0119 w NOSPR, ale online. Cho\u0107 ostatnie dwa dni b\u0119d\u0105 ju\u017c z publiczno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Dobr\u0105 stron\u0105 tej formy jest fakt, \u017ce do koncert\u00f3w mo\u017cemy wr\u00f3ci\u0107. Dlatego te\u017c mog\u0142am – po pi\u0105tku, kiedy to wci\u0105\u017c by\u0142am na Kodach w Lublinie – spokojnie obejrze\u0107 koncert inauguracyjny, na kt\u00f3rym NOSPR-em dyrygowa\u0142a Marin Alsop. Strona NOSPR jest w obecnej wersji troch\u0119 dziwna i niewygodna, ale mo\u017cna si\u0119 dogrzeba\u0107 do tych rejestracji: tego koncertu mo\u017cemy pos\u0142ucha\u0107 tutaj<\/a>. Orkiestra jak zwykle daje z siebie wszystko; Ewa Tracz, zwyci\u0119\u017cczyni Konkursu im. Szymanowskiego sprzed paru lat, wykona\u0142a tym razem rzecz spoza repertuaru, kt\u00f3ry \u015bpiewa\u0142a w\u00f3wczas: Pie\u015bni Hafiza<\/em>. Ma g\u0142os na tyle mocny, \u017ce bez trudu przebija si\u0119 przez g\u0119st\u0105, jak to u Szymanowskiego, orkiestr\u0119. T\u0119sknota i pragnienie – has\u0142o tegorocznego festiwalu – wi\u0105za\u0142o si\u0119 ze wszystkimi punktami programu: na pocz\u0105tek Wst\u0119p<\/em> i Mi\u0142osna \u015bmier\u0107 Izoldy<\/em>, a po pie\u015bniach Szymanowskiego jeszcze wyb\u00f3r z suit z Romea i Julii<\/em> Prokofiewa. Samograje, ale w takim wykonaniu zawsze warte pos\u0142uchania.<\/p>\n\n\n\n

Alexander Melnikov wyst\u0105pi\u0142 wczoraj z recitalem<\/a> i troch\u0119 mam mieszane uczucia. Dawno go nie s\u0142ysza\u0142am na fortepianie wsp\u00f3\u0142czesnym i obawia\u0142am si\u0119 przesterowania d\u017awi\u0119ku, kt\u00f3re czasem pianistom si\u0119 zdarzaj\u0105 przy takich „przesiadkach”. Ponadto pami\u0119tam te\u017c, \u017ce zbyt cz\u0119sto przydarzali mu si\u0119 „s\u0105siedzi”. Tym razem tak nie by\u0142o, cho\u0107 Fantazja „W\u0119drowiec”<\/em> Schuberta by\u0142a jak na m\u00f3j gust troch\u0119 przyci\u0119\u017cka, podobnie zreszt\u0105 jak wykonana na zako\u0144czenie Fantazja h-moll<\/em> op. 28 Skriabina. Natomiast mi\u0142ym zaskoczeniem by\u0142 Brahms – ca\u0142y opus 116, w kt\u00f3rym by\u0142o wi\u0119cej subtelno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

Dzi\u015b – wspania\u0142a Dorothea R\u00f6schmann<\/a> z rozumiej\u0105cym pianist\u0105 Wolframem Riegerem. Przedstawiana jest jako sopran, ale jest niezwykle wszechstronna, ma ciep\u0142\u0105 barw\u0119 mezzosopranow\u0105, a w niskim rejestrze ma pe\u0142n\u0105 swobod\u0119 altu. Zaczyna\u0142a od baroku i Mozarta, z tego te\u017c repertuaru j\u0105 zna\u0142am – z koncertu sprzed wielu lat na Wratislavii oraz ze spektaklu Wesela Figara<\/em> w Staatsoper Berlin, w kt\u00f3rym by\u0142a wzruszaj\u0105c\u0105 Hrabin\u0105 (mimo kiczowatego image’u, jaki jej w\u00f3wczas narzucono). Po raz pierwszy us\u0142ysza\u0142am j\u0105 w repertuarze romantycznym (i ekspresjonistycznym), i to bardzo oryginalnym: nie s\u0142ysza\u0142am chyba nigdy op. 135 Schumanna, reszta programu jest o wiele lepiej znana. Wielka klasa, pi\u0119kny g\u0142os i silne emocje. Prawdziwa przyjemno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

Teraz w Katowicach przerwa do czwartku, wi\u0119c zamierzam uzupe\u0142ni\u0107 zaleg\u0142o\u015bci z innych festiwali.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ju\u017c za nami pierwsza po\u0142owa (trzy z sze\u015bciu koncert\u00f3w) festiwalu Kultura Natura, kt\u00f3ry odbywa si\u0119 w NOSPR, ale online. Cho\u0107 ostatnie dwa dni b\u0119d\u0105 ju\u017c z publiczno\u015bci\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9580"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9580"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9580\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9583,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9580\/revisions\/9583"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9580"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9580"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9580"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}